மக்களே.. ஒரு நாவல் முடிந்ததும் நான் லிங்க்குக்கு கொடுத்த காலம் முடிந்தாலும் உங்கள் மெயில் ஐடிகளுக்கு அனுப்பி வைப்பது வழக்கம். என் வாசகர்களை ஏமாற செய்யக்கூடாது என்ற ஒரே காரணத்திற்காக நான் அப்படி செய்வேன். ஆனால்  நாவல் முடிந்து பலகாலம் ஆனபிறகும் pdf கேட்பது நன்றாக இல்லை! புத்தகத்தை பதிப்பகத்துக்கு கொடுத்த பின்னர் நான் ப்ரீ லிங்க் கொடுப்பது நன்றாக இருக்காது என்பதற்கு மேலாக எனக்கு நாவல் எழுதுவது வெறும் பொழுது போக்கு மட்டும் தான் மக்களே.. நான் எழுதவும் வேண்டும் தனித்தனியாக உங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கவும் வேண்டும் என்றால் நேரத்திற்கு நான் எங்கே போவேன்? தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். என் நாவல்களை பல தளங்களில் அப்லோட் செய்திருப்பதை நானே பார்த்திருக்கிறேன். அதையெல்லாம் ஒரு பெரிய விடயமாக நான் எடுத்துக்கொண்டது கிடையாது. சில நிமிடம் செலவிட்டு கூகிளில் சர்ச் செய்தால் எல்லா நாவலுமே கிடைக்கும். அப்படி முயற்சிக்கலாமே? கூல் ட்ரின்கையும் கொடுத்து அதை வாயிலும் ஊற்றவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க கூடாது. நோ offense!

Advertisements

புதிய வெளியீடு

ஹலோ மக்களே!!! 😀 வித் லவ் மைதிலி நாவல் காதலுடன் மைதிலி என்ற தலைப்பில் மூவர் நிலையத்தாரால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்..றேன் …றேன்ன்ன்ன்ன்!

18835472_1456649454398431_161355899_n (1)

உங்கள் பிரதியை இணையம் மூலமாகவும் தொலைபேசி மூலமாகவும் பெற்றுக்கொள்ள கீழ்வரும் இணைப்பை பார்க்கவும். நன்றி!!

To get your copy

ஆழி -அர்ஜூனா full link

Alia-Bhatt-for-Dabboo-Ratnani-Calendar-2017-Featured-Image-877x509

“தீராமல் போன ஆசைகள் எல்லாம்
தீர்க்கத் தெரிந்த ஒருவன்
போகாத எல்லை போய் வந்தாலும்
புன்னகை செய்யும் ஒருவன்..

ஒரு கற்பு கன்னிமை கருமம்  எல்லாம் 
கண்டு கொள்ளாத ஒருவன் 
நான் போதும் போதும் என்னும் வரையில் 
புதுமை செய்யும் ஒருவன்..
நான் தேடும் ஸ்ருங்காரன்
இங்கு ஏனோ ஏனில்லை ..
ஒரு நதி ஒரு பௌர்ணமி 😀

ஆழி-அர்ஜூனா Full link

ஆழி- அர்ஜூனா 21

Beautiful-Alia-Bhatt-HD-Images

“பை பை அஜூ நான் ஸ்கூலுக்கு கிளம்பறேன்…” யாழினியின் பறக்கும் முத்தத்துடன் அந்த ஸ்கைப் கால் கட் ஆக லாப்டாப்பை மூடி வைத்து விட்டு சாப்பிட அமர்ந்தார் அர்ஜூனா.

பெண்குழந்தைகள் வீட்டில் இருந்தால் அந்த களையே தனி தான். யாழினி போனபிறகு வீடு வெறுமையாக இருக்கிறது என்ற எண்ணத்தை என்ன செய்தும் தடுக்கமுடியவில்லை அவருக்கு.

சாப்பிட்டபடியே கற்றையாக அள்ளிக்கொண்டுவந்த கடிதங்களை ஒவ்வொன்றாக பிரித்துப்பார்க்க ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

விவிதா வெளியாகி கிட்டத்தட்ட ஒருவருடம் ஆகப்போகிறது. ஆனால் இன்னும் வாசகர் கடிதங்கள் வருவது நின்றபாடில்லை.

வாசகர்கள் மத்தியிலும் உள்ளூர் அரசாங்கத்திலும் அது ஏற்படுத்திய அதிர்வலைகளும் இன்னும் அடங்கிவிடவில்லை. மேலோட்டமாக கடிதங்களை படித்தபடியே சாப்பிட்டு முடித்தவர் கடிதங்களை ஒன்றாக அடுக்கி பஞ்ச் செய்து அதற்குரிய பைலில் போட்டு கிளிப் செய்தார்.

எப்போது அந்த பைலை திறந்தாலும் நடப்பதைப்போல இன்றைக்கும் அந்த பைலின் ஒருபக்க போல்டரில் மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மயில் நீல கடித உறை என்னை இன்னொரு முறை படியேன் என்றது!

இத்தோடு எத்தனை முறைகளோ அவர் அறியார். ஆனாலும் மனதின் வேண்டுகொளைத்தட்டாமல் அந்த கடிதத்தை எடுத்து வந்தவர் சோபாவில் சாய்ந்த படி பிரித்து படிக்க ஆரம்பித்தார்..

அன்பின் ருத்ரா..

ஒவ்வொரு நாவலைப்படித்ததும் நான் உங்களுக்கு கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் இந்த முறை ரொம்ப ஸ்பெஷல் என நீங்கள் எண்ண வைத்திருக்கிறீர்கள். ஆனால் விவிதா உண்மையிலேயே எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப ஸ்பெஷல் தான்.

நீங்கள் எடுத்த களம். அதை அதிரடியாக காட்சிப்படுத்திய விதம், மயிர்க்கூச்செறியும் பரபர த்ரில்லர் என்பதைத்தாண்டி ஒரே ஒருத்தி என் மனதில் நின்று கொண்டிருக்கிறாள். அவள் ஆழி! எப்படி உங்களால் மட்டும் இப்படி முடிகிறது ருத்ரா. இப்போது என் வருங்கால மனைவியில் ஆழியை தேடப்போகிறேன் போங்கள்!

உண்மையை சொல்லப்போனால் உங்கள் ஆரம்பம் முதற்கொண்டு இப்போது வரை எல்லா நாவல்களிலும் ஆழி வந்திருக்கிறாள், வேறு வேறு பெயர்களில், வேறு வேறு உறவுகளில்! நிமிர்ந்து நிற்கும், அழுத்தமான. மனதில் நினைத்ததை பிறர் மூக்குடைக்கும் நேர்மையுடன் பேசுபவள் அவள். ஒரு சில நிமிடங்களே வந்து போகும் ரோலாக இருந்தாலும் ஆழி வராமல் போக மாட்டாள்!

அவளது துரதிர்ஷ்டம் சார்.. அந்த அந்த கதைகளில் வரும் சராசரி பெண் கதாபாத்திரங்களுக்காக பெண்ணியவாதிகள் பொங்கிவிடுவதில் அந்த ஆழிகள் கவனிக்கப்பட்டதில்லை. ப்பா என்ன பொண்ணுடா..என்று உங்களின் தீவிர ரசிகர்கள் நாங்கள் மட்டும் ஆழியை எடுத்துக்கொள்வோம். ஆனாலும் அவளுக்கு நியாயமாய் கிடைக்க வேண்டிய கவனத்தை கிடைக்காமல் செய்து அவளுக்கு  நீங்கள் அநியாயம் செய்துவிட்டதாய் எப்போதுமே ஒரு சின்னப்பொருமல் இருக்கும்.

எல்லாவற்றுக்கும் சேர்த்து விவிதத்தில் நீங்கள் நியாயம் செய்துவிட்டீர்கள் சார். கதையில் முக்கிய கதாப்பாத்திரத்தில் கிட்டத்தட்ட கதாநாயகியாக ஆழி வந்தாள். அவள் உடையணியும் அழகில் ஆரம்பித்து எங்களை சகலத்தாலும் கொள்ளை கொண்டாள்.   தனாவிடம் இறுக்கமாக பேசிவிட்டு திரும்பும் போது ஒரு கள்ளச்சிரிப்பு சிரிப்பாளே.. அவளுடைய அந்த மானரிசம்… நாடியில் விரலால் தேய்த்து விடுவாளே….இப்படி ஒரு பெண் காரக்டரை நீங்கள் அனுபவித்து படைத்தது விவிதத்தில் தான் முதன் முறை சார்.

கொஞ்சம் இலகுத்தன்மையாய், இளக்கமாய் கொஞ்சமே கொஞ்சம் குறும்போடு இருப்பதால் மற்றைய ஆழிகளை இவள் தூக்கி சாப்பிட்டு நெஞ்சில் நிற்கிறாள். என்னடா இது? ட்ராக் மாபியா பற்றிய கதையில் பெண்ணுக்கு மட்டும் விமர்சனமா? சுத்த ஜொள்ளனாக இருப்பான் போலிருக்கிறதே என்று சிரிக்காதீர்கள் சார். உங்கள் த்ரில்லர் நன்றாக இருந்தது என்று சொல்வது சூரியனுக்கு டார்ச் அடிப்பது போலத்தான் என்பது உங்களுக்கே தெரியும்.

ஒரே ஒரு விண்ணப்பம்..இந்த இளக்கமான ஆழியை ஒரே ஒரு தடவை கதை முழுவதும் உலவ விடுங்கள் சார்.

உங்கள் அடுத்த நாவலை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும்

இலக்கியன்

ஏதேதோ நினைவுகள் வந்து போக அப்படியே சற்றுநேரம் அமர்ந்திருந்தார் அர்ஜூனா. இந்த இலக்கியன் எப்போதுமே இப்படித்தான். எப்படியோ அவரது மனதில் இருந்து முக்கியமான புள்ளிகளை உருவிக்கொண்டு விடுவான்.

உண்மையில் எழுதும் போதும், கதையை மீண்டும் மீண்டும் படித்து செப்பனிட்ட போதும் அது அவருக்கு மனதில் படவேயில்லை. ஆனால் எல்லா பாராட்டுமழைகளிலும் நனைந்து முடித்த பிறகு எல்லாருமே ஆழியை பற்றிக்குறிப்பிட்டதை மனதில் வைத்துக்கொண்டு மீண்டும் படிக்க ஆரம்பித்தார்!

அதிர்ச்சிக்குமேல் அதிர்ச்சி..

நீண்ட இடைவேளையின் பின்பு படித்ததாலோ என்னவோ இப்போது தெளிவாக புரிந்தது எல்லாமே.. தன் கனவுப்பெண்ணை பிடிக்கப்போய் பக்கத்து வீட்டு ஐஸ்க்ரீமை பிடித்த கதை! திலீபன் அப்போதே படித்து விட்டு சொன்னான் தான் ஆனால் அவன் சொன்னதை அவர் மனதில் போட்டுக்கொள்ளவே இல்லையே..

எப்போதுமே தான் சந்திக்கும் மனிதர்களைத்தான் கதையில் பாத்திரமாக்கி உலாவவிடுவார் அவர். இவர் தான் அந்தப்பாத்திரம் என்று ஒரு வடிவம் கொடுக்க வசதியாக இருப்பதால் அவர் அப்படிச்செய்வதுண்டு. அப்படி எண்ணிக்கொண்டு தான் ஆழியையும் அவர் கதையில் கொண்டு வந்தார். ஆனால் என்னதான் அவர்களுடைய பெயரையும் உருவங்களையும் அவர் பயன்படுத்தினாலும் அவர்கள் முழுக்க முழுக்க அர்ஜூனாவின் படைப்புக்களாகவே வருவார்கள். ஆனால் இன்னொரு  கதையில் வந்த யாழினியை விட,,முன்பொருமுறை கதையில் ஹீரோவாகவே வந்த திலீபனை விட இவளுடைய நிஜ வடிவம் தான் ஆழியில் துருத்திக்கொண்டு தெரிந்தது.

அந்த அளவுக்கு அவள் அவருடைய மனதுக்குள் ஊடுருவி இருந்தாளா என்ன? அவள் தான் கடிதத்தில் ஒரே போடாக போட்டிருந்தாளே..நீ நினைப்பது போல எல்லாம் தெரிந்தவன் நீ இல்லை என்று! ஹா ஹா இந்த விஷயத்தில் தன்னையே புரிந்து கொள்ளத்தெரியாதவராய் தான் அவர் இருந்திருக்கிறார்.

அவள் விஷயத்தில் அவரது மேலுமொரு கணிப்பு தவறாய்ப்போயிருந்ததது. அவள் போகிறேன் என்று சொல்லி விட்டுபோனது நிரந்தரமானது என்று அவர் நினைக்கவில்லை. அவளின் இயல்பு அப்படிப்பட்டதல்லவா.. ருத்ராவை வெளிப்படுத்திய போது கூட அவள் திரும்ப வந்து தன் சட்டையை பிடிப்பாள் என்று உள்ளூர ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.. ஆனால் அதுவும் முற்றாக பொய்த்துப்போனது. இந்த ஒரு வருடத்தில் அவளிடம் இருந்து ஒரு சின்ன சமிக்கை கூட அவரை நோக்கி செய்யப்படவில்லை. அந்த விஷயத்தில் அவருக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

என்னதான் இருந்தாலும் அவளை தேடிப்போய் கண்டுபிடித்து பேசுமளவுக்கெல்லாம் எந்த விசையும் அவரை இழுக்கவில்லை. இல்லையேல் அவரது ஈகோ இடம் தரவில்லை என்று சொல்ல வேண்டுமோ. தன்னை சூழவிருந்த கலகலப்பான சூழல் ஒன்று ஜீவனற்று போனது போல சின்னதாய் ஒரு வெறுமை மனதில் இருப்பது உண்மை. யாழினியும் கூட இல்லை அல்லவா?

விவிதாவுக்கு பிறகு அடுத்த நாவலுக்காக எந்த உந்துசக்தியும் தோன்றவும் இல்லை. ஆகவே அவர் நாவல் எழுதியே மாதக்கணக்காகிறது. தன்னைத்தானே ஆராய்ந்து கொண்டு தானும் தன் மாணவர்களும் என்று உலவிக்கொண்டிருக்கிறார் அவர்.

அன்றிரவு சிறுவர் உரிமைகள் பாதுகாப்பு கமிஷனின் தேசிய மாநாடு ஒன்று ஹோட்டல் தாமிராவில்  நடைபெறுகிறது. அதில் பங்கேற்கும் அழைப்பிதழ் அவருக்கும் வந்திருந்தது. அங்கே நிறைய பிரச்சனைகள் அலசப்படும். தொழிநுட்ப ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் பணி புரிந்த காலந்தொட்டு அவர் அப்படியான மாநாடுகளில் பேச்சாளராகவோ பார்வையாளராகவோ கலந்து கொள்வதிலும் தன்னால் முடிந்த பங்களிப்பை செய்வதிலும் அங்கே வரும் பெருந்தலைகளை சந்திப்பதிலும் ஆர்வமுள்ளவர்.

இந்த தடவை   தன் அடுத்த கதைக்கொரு கரு அங்கே கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம் என்ற எண்ணத்தோடு தயாராக ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

இப்போதுதான் எல்லோருக்கும் முகம் தெரிந்தாயிற்றே, போகும் வழியில் அன்புத்தொல்லைகளை தவிர்ப்பதற்காக தன்னுடைய காரையே போக்குவரத்தில் பயன்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டார் அவர். காரில் பயணித்தாலும் மாநாடு நடக்கும் ஹோட்டல் தாமிரா  மூன்று மணிநேர பயணத்தில் தான் வரும். இப்போதே புறப்பட்டால் தான் உண்டு என்ற எண்ணத்தில் தயாரானவர் மீண்டும் ஒரு தடவை கார்டை சரிபார்த்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்.

அன்று வெள்ளிக்கிழமையாதலால் போக்குவரத்து நெரிசலும் அவ்வளவு இல்லாதிருக்க நினைத்த நேரத்திற்கு போய் சேர்ந்துவிட்டவர் அங்கு வந்திருந்த பெரியவர்களோடு பேசிக்கொண்டிருதார்.

சிறுவர் விவகார அமைச்சர் தான் நிகழ்வை தொடக்கி வைப்பதாகவும் அவரைத்தொடர்ந்து ஐந்து பேச்சாளர்களுடன் நிகழ்வு ஆரம்பிக்கும் என்றும் சொல்லப்பட்டிருந்தது. சிறுவர் விவகார அமைச்சின் செயலர் அர்ஜூனாவுக்கு நன்று பரிச்சயமானவர் ஆதலால் அவர் கை கொடுத்து வர வேற்று சில வார்த்தைகள் பேசிக்கொண்டிருக்க அன்றைய விழாவின் ஒழுங்கமைப்பாளர் நிலையில் இருப்பவரின் கவனத்தை தாம் மட்டும் ஈர்த்துக்கொண்டிருப்பது நன்றாக இருக்காது என்பதனால் விடைபெற்று வந்தவர் VIP பிரிவில் மூன்றாவது வரிசையில் இடம்பிடித்து அமர்ந்தார். சுற்றிலும் இருந்த தெரிந்தவர்களின் குசலத்தை தொடர்ந்து தன்னுடைய இருக்கையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பைலை கையில் எடுத்தார் அவர். அதில் ஏற்கனவே அன்றைய  நிகழ்ச்சி நிரல் உட்பட மற்றைய கையேடுகள் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. நிகழ்ச்சி நிரலில் பார்வையை ஓட்டியவர் வரிசைப்படுத்தப்பட்ட மாநாட்டுப்பேச்சாளர்களின் பெயர்களில் மூன்றாவது பெயரில் அப்படியே விழிகளை அசைக்காது பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார்.

ஆர்ணவி ஆரமுதன், சிறுவர் உரிமைகள் பாதுகாப்பு கமிஷனின் ஜூனியர் லீகல் ஆபீசர்

ஒருநாள் என்னை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள் சார். அப்போது உங்களுக்கு ஆர்ணவி யார் என்று புரியும்!!! அந்த கடித வரிகள் எழுத்துமாறாமல் இப்போது நினைவுக்கு வந்தன அவருக்கு. தாம் என்ன உணர்கிறார் என்றே அவருக்கு தெரியவில்லை. மாநாடு ஆரம்பிப்பதற்காக ஆவலாக காத்திருக்க ஆரம்பித்தார் அவர்.

இது அவளுக்கு மிகப்பொருத்தமான இடம் தான்…. மனது அவளை காணமுன்னரே சிலாகிக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

ஒரே வருடத்தில் நான் மேடையில் பேசுகிறேன் நீ கீழே அமர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிரு என்று நிலைமையை தலைகீழாக ஆக்கிவிட்டாளே!!!! அவர் தன்னுடைய கீழுதட்டு சிரிப்போடு அடிக்கடி வாசலையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

மாநாட்டுப்பேச்சாளர்கள் ஐவருக்கும் மேடையில் இருக்கைகள் போட்டிருக்க இருவர் ஏற்கனவே அமர்ந்திருந்தனர், தொழிநுட்ப ஆராய்ச்சி நிறுவகத்தை சார்ந்த  பழைய நண்பர்  ஒருவர் அர்ஜூனாவை தேடி வந்து குசலம் விசாரிக்க மரியாதைக்காய் எழுந்து நின்று கை கொடுத்தவர் ஏதோ உள்ளுணர்வில் வாசலைத்திரும்பிப்பார்த்தார்.

அவரையே விழிகளுக்குள் முழுமையாய் நிரப்பியபடி ஆர்ணவி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள்.

நிறைய மாறி விட்டிருந்தாள்!

கருப்பு நிற ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கட்டுக்கு சிவப்பும் கறுப்பும் கட்டங்கள் வரைந்த சில்க் காட்டன் சேலை formal அலுவலக ஸ்டைலில் கொஞ்சம் கூட நேர்த்தி கலையாமல் உடுத்திக்கொண்டிருந்தாள். கூந்தல் ஒரு மெஸ்ஸி கொண்டையில் அடங்கியிருந்தது. அந்த கண்களைப் பார்த்ததுமே அவருக்குள் ஏதோ புரண்டது. தன்னையே அதிர்வுடன் பார்த்துக்கொண்டு வந்தவளை பார்த்து பட்டென்று குறும்பாய் கண்சிமிட்டினார் அர்ஜூனா.

சட்டென சுயநினைவுக்கு வந்தவளோ முகத்தில் ஒரு முறைப்பை தத்தெடுத்துக்கொண்டு மேடையில் ஏறி தன்னிடத்தில் அமர்ந்தாள்.

மேடையில் இருந்து சக பேச்சாளர்களுடன் அவள் பேசிக்கொண்டிருக்க நிகழ்வு ஆரம்பிக்கும் வரை அவளையே விழிகளால் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார் அர்ஜூனா.

மாநாட்டில் சிறுவர் பிரச்சனைகளை கையாளும் போது சட்டத்தின் பங்கு, தன் வேலையில் தான் சந்தித்த வித்யாசமான சிறுவர் பிரச்சனைகள், அதை கையாளும்போது தாங்கள் கையாண்ட சட்டச்சிக்கல்கள் எவை? எப்படியான மாற்றம் ஏற்படவேண்டும் என்பன பற்றித்தான் அவள் பேசினாள்.

பிற பேச்சாளர்கள் தன்னுடைய துறையை பற்றி பேசும்போது லாவகமாக இடையிட்டு ஆனால் ஆணித்தரமாக அவள் பேசிய பேச்சு மைக் வழியே கணீரென வந்து காதுகளை தாக்கியது. அவர் விடாமல் விழிகளால் தொடர்ந்ததால் அசௌகர்யமாக உணர்கிறாள் என்று அவளது உடல் மொழி சொன்னாலும் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை அவரால். அப்படியே அவர் பார்வையை விலக்கிக்கொண்டாலும் அவள் அவரை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டிருந்தாள்!

ஒரு வழியாக மாநாடு முடிந்து கேள்வி நேரம் ஆரம்பிக்க வளைத்து வளைத்து அவளது பகுதியிலேயே கேளிவி கேட்க ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

கொஞ்சம் கூட பதறாமல் குரல் உயர்த்தாமல் லாவகமாக அவள் சமாளித்ததை கண்டு அவரது ஒற்றைப்புருவம் உயர கீழுதடு தானாகவே புன்னகைத்தது.

விடாமல் அவளை எதிர்த்து அவர் வாதம் செய்து கொண்டே இருக்க “அர்ஜூன் பாவம் அந்தப்பெண்! விட்டுவிடு” என்று சக தோழர் ஒருவர் ரகசியமாய் தடுத்து நிறுத்தும் வரை அவரால் நிறுத்தவே முடியவில்லை..

பிறகு தன்னைக்குறித்தே சிரிப்பாய் வந்தது அவருக்கு.. எல்லாம் அவளது விழிகள் கொடுத்த தைரியம் தானே!

அன்றிரவு அவளைச்சுற்றி நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் எல்லாம் விலக புபேயில் இரவுணவுக்கான வரிசையில் சேர்ந்துகொண்டவளை கவனித்துக்கொண்டே இருந்தவர் அவள் பரிமாறிக்கொண்டு ஒரு டேபிளை நோக்கி போக அடுத்தவர் வருமுன் அவளின் அருகில் போய் அமர்ந்தார் “ஹாய் பேபி” என்றபடி!

வெட்டும் விழிகள் முறைப்புடன் படக்கென அவர் பக்கம் திரும்பிகொண்டன