பாஹுபலி

Production: Arka Media Works, Prasad Devineni, Shobu Yarlagadda
Cast: Anushka, Nasser, Prabhaas, Ramya Krishna, Rana Daggubati, Satyaraj, Tamannaah
Direction: S S Rajamouli
Screenplay: S S Rajamouli
Story: Vijayaendra Prasad
Music: M M Keeravaani
Background score: M M Keeravaani
Cinematography: K K Senthil Kumar
Dialogues: Madhan Karky
Art direction: Sabu Cyril

பாகுபலி கதை மிக எளிமையானது. ஊகிக்கக்கூடியதுதான். ஆனால் ராஜமௌலி மாயம் நிகழ்த்திக்காட்டியிருப்பது காட்சியமைப்பில் , அழகியலில், புத்திசாலித்தனமான நகர்வுகளில், செதுக்கப்பட்ட பாத்திரங்களில், இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்! மிரட்டலான பல படங்கள் பல மொழிகளில் பார்த்திருந்தாலும் தமிழில் இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அந்த வாய்ப்பு இன்று அமைந்த போது புல்லரிக்கும் செல்களெல்லாம் நாற்காலி விட்டு எழுந்த புளகாங்கித உணர்வு!

சரித்திரக்கதைகளில் வரும் சங்கால நாடு ஒன்றை கண்முன்னே உயிரோடெழுப்பி நம்மையும் அதில் நடமாடவிட்டு செயற்கைத்தனமே தெரியாமல் ஒன்ற விட்டதற்கு படத்தில் பணி புரிந்த அனைவருக்கும் நன்றிகளும் பாராட்டுகளும்!

மாமன்னன் பல்லாளனுக்கு நூறடியில் ஒரு தகதகக்கும் சிலை திறக்கிற ஏற்பாடுகள் நடக்கின்றன. ஆடல் பாடல் பாரம்பரிய கலைகளென அந்த இடமே அதகலப்படுகிறது. பல்ளாலனும் அவனது தந்தையும் மகனும் பெருமையுடன் மேடையில் வீற்றிருக்கும் போது அவர்களின் இருபத்தைந்து வருடக்கைதியான தேவசேனா சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டு அந்த காட்சியை காண அங்கே நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறாள். நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் ஒரு யானை உட்பட அந்த சிலையை கயிறு கொண்டு இழுத்து நிறுத்த முயல்கிறார்கள்! சிலை உயரும் போது பல்லாளன் வாழ்க என்று மக்கள் கோஷம் எழுப்ப வேண்டுமென்று படைவீரர்கள் மக்களை உத்தரவிடுகின்றனர். பிரமாண்ட கட்டுமானத்தந்திரங்களுடன் சிலை மெல்ல எழுகிறது! கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்…அப்போது பாவம் ஒரு வயதான மனிதன் களைப்பு மேலீட்டால் சரிந்து விட சிலை மீண்டும் நிலம் நோக்கி சரிகிறது. சவுக்கடி வாங்கினாலும் அவர்களால் மீண்டும் அதை இழுக்க முடியவில்லை. மேலும் சரிகிறது. பிரமாண்ட சிலை கீழே இருக்கும் நூறு பேர் மீது விழுந்து பலி கொள்ளப்போகிறதென்று பதைபதைப்புடன் நிற்க ஒரு வீரனின் கை வடம் தொடுகிறது. ஒற்றை ஆளாய் அதை இழுத்து சமன் செய்து தடுமாறியவர்கள் கையில் கொடுத்து கீழே இருந்த மனிதனை தூக்கி விட்டு குறும்புப்புன்னகையோடு அவன் அவ்விடம் விட்டு அகல்கிறான். அந்த வீரனின் முகம் கண்டவனோ பாகுபலி என்று உச்சரிக்க தொடர்ந்த சில நிமிடங்களில் அந்த இடமே பாகுபலி என்ற கோஷத்தால் அதிர்கிறது. அந்த பெயர் செய்த மாயம் உற்சாக அலையை அவர்களிடம் ஊட்டி வெகு வேகமாய் சிலையை தூக்கி நிறுத்த வைக்கிறது. அந்த பாகுபலி பல்லாளனின் விரோதியும் அவனாலே அழிக்கப்பட்டவனும் ஆவான். அவன் பெயர் சொல்லி கோஷமிட்டபடியே பல்லாளனின் சிலை எழுவது ஏதோ அவனே வந்து இவனை தூக்கி நிறுத்தியது போல பல்லாளன் அவமானத்தில் குறுக பெருமித சிரிப்பை சிந்துகிறாள் தேவசேனா! நூறடி பல்லாளன் சிலையை விட வானுயர வளர்ந்து நிற்கிறது பாகுபலி உருவம்! இந்தக்காட்சி ஒன்றே போதும் மக்களே படத்தின் பெருமை சொல்ல! காட்சிக்கு தேவையான பிரமாண்டமும் இசையும் புத்திசாலித்தனமும், ஆங்காங்கே குறியீட்டுக்காட்சிகளுமாய் ஒவ்வொரு காட்சியையும் இழைத்திருக்கிறார் ராஜமௌலி!

முதுகில் அம்புடன் நீர்வீழ்ச்சி அருகில் ரம்யா கிருஷ்ணன் வரும் முதல் காட்சியிலேயே நம் கண்களையும் சிந்தனையையும் குத்தகைக்கு எடுத்துக்கொண்டு விடும் இயக்குனர் இறுதிக்காட்சி வரை திருப்பித்தரவே இல்லை! அந்த நீர்வீழ்ச்சி ஹப்பா!!! திரையில் பார்த்தால் மட்டுமே புரிந்து கொள்ள முடியும் மக்களே!

ரம்யா குழந்தையை சிவனிடம் ஒப்படைத்து விட்டு உயிர்துறக்க குழந்தை இல்லாத சங்கா கையில் அது சேர்கிறது.தன் குழந்தையாய் எண்ணி சிவு(பிரபாஸ்) என பெயர் சூட்டி வளர்க்க ஆரம்பிக்கிறாள் சங்கா. அந்த குழந்தையோ அந்த நீர்வீழ்ச்சி மலையை ஏறி மறுபுறம் செல்ல குழந்தையிலிருந்தே துடிக்கிறது ஆனாலும் தொடர் தோல்விகள்! நீர்வீழ்ச்சி மலையை சிவனால் மட்டுமே ஏற முடியும் என மக்கள் நினைக்கிறார்கள்! அந்த குழந்தை கொஞ்சம் அசாதாரணமான பலத்துடன் விளங்குகிறான். விடா முயற்சியுடன் முயல்கிறான். குறும்புச்சிரிப்பும் , கண்களுமாய் ஆண்களை பொறாமை கொள்ளவைக்கும் உடற்கட்டுடன் அச்சொட்டாய் அந்த பாத்திரத்தோடு பொருந்திப்போகிறார் பிரபாஸ்!

தாயின் வேண்டுதலை இலகுவாக்க சிவு பிரமாண்ட சிவலிங்கத்தை பெயர்த்து எடுத்து சென்று அவருக்கு நீரபிஷேகம் கிடைத்துக்கொண்டே இருக்குமாறு அந்த நீர்வீழ்ச்சியின் கீழே வைக்க அங்கே தொடங்குகிறது சிவனின் ஆட்டம்! பிரபாஸ் அதை பெயர்த்து எடுத்து தோளில் வைத்து நடக்கும் போது வரும் “சிவ சிவாய போற்றியே” என்று தொடங்கும் பாடல் வரிகளும் இசையும் புல்லரிக்கும் ரகம்! வரிகள் அற்புதம்! சிவலிங்கமே தன்னை சுமந்து செல்கிறதே என்பதாக செல்லும்!

“கங்கையை தான் தேடிக்கிட்டு
தன்னைத்தானே சுமந்துகிட்டு
லிங்கம் நடந்து போகுதே!”

சிவலிங்கத்தை வைக்கும் போது ஒரு பெண்ணின் முகமூடி ஒன்று சிவுவை சேர்க்கிறது. அந்தப்பெண் வெள்ளையுடையில் தேவதையாய் வந்து ஏறும் வழி காட்ட சிவு அவளை நோக்கி செல்வது போல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஏறி அந்த மலையை ஏறி விடுகிறான்! அந்த மலையை ஏறும் காட்சிகள் கிராபிக்ஸ் கலக்கல்! பின்னணியிசையோடு காட்சிகள் சேரும் போது எத்தனை தடவைகள் புல் மட்டுமல்ல மரமே அரித்தது என்று எனக்கு நினைவில்லை!

மலையின் மறுபுறம் மகிழ்மதி என்ற நாடு! சிவு உள்ளே நுழைந்ததுமே அவன் கண்ட தேவதையை அவந்திகா என்ற போராளியாக கண்டு அதிர்கிறான். வீரமும் தேவசேனாவை மீட்கும் இலட்சிய வெறியில் சிவந்த கண்களுமாய் தமன்னா தன் பாத்திரத்துக்கு நியாயம் செய்திருக்கிறார்! ஆனால் தலைவர் அழைக்கும் போதும் வீரமாக நடக்கும் போதும் அவர் நடந்து வரும் முறை கம்பீரத்துக்கு பதில் கொஞ்சம் காமடியாக இருந்தது உண்மை! தமன்னாவை இவ்வளவு அழகு என்று எனக்கு இன்று தான் புரிந்தது! தேவதையே தான்!

பிரபாஸ் தமன்னாவுக்கு தெரியாமல் உள்ளங்கையில் தண்ணீருக்குள் வந்து வரைவதும் பாம்பின் துணையோடு தோளில் வரைவதுமென அந்த இரு காட்சிகளும் இன்னும் கண்ணிலேயே நிற்கின்றன. ரொமான்ஸ் பிரியர்கள் மிக ரசிப்பார்கள்! என்ன தான் கோபமாய் கொல்ல வந்தாலும் ஹீரோ அவரை பெண்ணென உணரவைத்ததும் அவரும் காதலில் விழ அங்கே டூயட் உதயமாகிறது. இந்தபாடலின் அழகியல் கண்களை கவர்ந்த அளவுக்கு பாடலின் இசை கவரவில்லை. மனதில் நிற்கவும் இல்லை. படத்தின் ஒரே ஒரு ரொமான்ஸ் பாடல் அவ்வளவாக எடுபடாமல் போனது ஏமாற்றமே!

அதன் பின்னர் வரும் பனிப்புயல்! அதுவும் பிரபாஸ் பாறையை தோணிபோல் பெயர்த்தெடுத்து அதிலேறித்தப்பிப்பது கிராபிக்ஸ் மிரட்டல்!

தேவசேனாவை மீட்பதை தன் பொறுப்பாக்கிக்கொண்ட சிவு மாளிகைக்கு செல்ல அங்கே வீரசாகசங்கள் செய்து அனுஷ்காவை மீட்டு விடுகிறார். வரும் வழியில் பல்லாளனின் மகனிடம் சிக்கி அனுஷ்கா தாக்கப்பட பொங்கியெழுந்த சிவு அனைவரையும் துவம்சம் செய்கிறான்.

இந்த இடத்தில் சத்யராஜ் பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும்! ராஜ அடிமை கட்டப்பாவாக சும்மா வாழ்ந்திருக்கிறார் மனுஷன். அடிமையாய் இருந்தாலும் கம்பீரமும் அந்த கட்டுமஸ்தான உடலும் செம்ம! கண்களே பாதி நேரங்களில் நடித்து முடிக்கிறது. சுதீப் கவுரவ வேடம் போல வந்து போனார்! அநேகமாக இரண்டாம் பாகத்தில் வரக்கூடும் என்று எண்ணுகிறேன்.
கட்டப்பா சிவுவை தாக்க வருகையில் அவன் முகத்தை கண்டு பாகுபலி என்று வணங்க அனைவரும் அதிர்ந்து அவனை வணங்க குழம்பி நிற்கும் சிவுவுக்கு கதை சொல்வதாய் ப்ளாஷ் பக் விரிகிறது!

ரம்யாக்கிருஷ்ணன் நாசர் மகன் ராணாவும் இறந்துபோன அரசர் மகன் பாகுபலி பிரபாசும் அடுத்த அரச பீடத்துக்கு உரியவர்களாய் நிற்க அவர்கள் வளர்ந்ததும் யாருக்கு தகுதியும் மக்கள் மன ஆதரவும் கிடைக்கிறதோ அவனே மன்னன் என்று சிவகாமி சொல்லி விடுகிறார்! யாருக்கு இறுதியில் மகிழ்மதியின் அரசுக்கட்டில் ஏற முடிந்தது என்பதே பாகுபலி!

சிவகாமியாக ரம்யாகிருஷ்ணன்! அழகும் கம்பீரமும் நேர்மையும் கொண்ட வீரப்பெண்மணியாய் நெஞ்சில் நிற்கிறார். அவர் குரல் இன்னொரு மடங்கு கம்பீரம் தருகிறது. சேலையை நிலத்தில் தளையவிட்டு அவர் நடந்து வரும் காட்சி, இரண்டு குழந்தைகளையும் மடியில் வைத்துக்கொண்டு கால் மடக்கிக்கொண்டு அரியாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் காட்சி, வாள்வீசி எதிரிகளை வீழ்த்தும் காட்சி என அந்த பாத்திரப்படைப்பு பிரமாதம்!

ராணா! வயதான முகமும் மிரட்டும் உடலுடனும் காட்டெருமையை கொல்லும் முதல் காட்சியிலேயே தன் இயல்பை புரியவைத்து விடுகிறார். முரட்டுத்தனமும் அசாத்திய உடலுமாய் பீமன் உடலில் துரியோதனன் ஆவி புகுந்தால் இப்படித்தான் இருக்குமோ என்று எண்ண வைத்து விட்டார். தேவசேனையிடம் வஞ்சமாய் பேசுமிடத்திலும் காவலர்களிடம் பேசும் போதும் ஒரு கொடுங்கோல் மன்னனை கண்ணில் காட்டினார். கிடைத்த வாய்ப்புக்களில் மிரட்டியிருக்கிறார்!

அமரேந்திர பாகுபலியாய் இன்னொரு வேடத்தில் நம்மை கொள்ளை கொள்கிறார் டார்லிங். நடிப்பிலும் நிறைவே! மக்களை காக்கும் மன்னனாய் அன்புடன் வந்தாலும் அரண்மனை பெண்களின் உள்ளங்கவர் கள்வன்! அழகான கனவு மன்னன்! பிரபாசைத்தவிர வேறு யாரையும் பொருத்திப்பார்க்கவே முடியாது இந்த பாகுபலிக்கு! டார்லிங்கின் ரசிகைகள் எண்ணிக்கை எகிறப்போகிறது!

அனுஷ்கா!!! இந்தப்பாகத்தில் அனுஷ்கா வாய்திறந்து பேசுமிடம் இரண்டே இரண்டு தான். வயோதிப தோற்றத்தில் இருபத்தைந்து வருடமாய் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் தேவசேனாவாக நடித்திருந்தார். ஆனாலும் மகனை காண நம்பிக்கையோடு காத்திருந்து மகனை கண்டதும் தவிப்பும் உற்சாகமுமாம் ஆவலோடு இருப்பதும் அவனை தொட தவிப்பதுமாய் கிடைத்த இடங்களில் சிக்சர் அடித்து விடுகிறார்! இரண்டாம் பாகத்தில் அனுவை காண காத்திருக்கிறது கண்கள்!

நாசர். சூம்பிய விரல்களோடு ராணாவின் தந்தையாக வருகிறார். மகனுக்கு அரசுப்பதவி கிடைக்க கபடமாய் முயலும் மனிதர். பெரிதாக நடிக்கும் வாய்ப்பு அவருக்கும் இந்தப்பாகத்தில் இல்லை.

இறுதியாய் நான் படத்தில் வாய்பிளந்து பார்த்த காட்சியை பற்றி சொல்லி விடுகிறேன். அந்த இறுதி யுத்தக்காட்சி! என்ன ஒரு கற்பனை ராஜமௌலி சார்! அத்தனை நுணுக்கம்! பிரமாண்டம்! திரிகோண வியூகம் பிரமாதம்!! அம்புகள் பறப்பதும் கதாயுதங்கள் வாள்கள் ரத்தம் குதிரைகள் என தத்ரூபமான போர்க்காட்சி அது! மக்களே நன்றாக விழித்திருந்து அந்த காட்சியை மட்டுமாவது ரசித்துப்பாருங்கள்! அந்த கறுப்பு காட்டுமிராண்டி போன்ற மக்கள் தலைவனின் உடல்மொழியே பயங்கரம்! இதில் அவர்கள் புதிதாக ஒரு மொழி பேசிக்கொண்டு வருகிறார்கள்!

மதன் கார்க்கி அது தான் புதிதாக உருவாக்கிய கிளிக்கி என்ற மொழி என்றும் இலக்கண விதிகள் எல்லாம் எழுதி இருப்பதாகவும் ஒரு பேட்டியில் சொன்னார். ஆனால் முதல் முறை அதை பேசிக்கேட்க சிரிப்பு வந்து விடுகிறது! பீட்சா என்றெல்லாம் காதுகளில் விழுகிறது! ஆனால் போகப்போக அந்த தலைவன் கிளிக்கியை உடல்மொழியோடு பேசப்பேச பொருத்தமாய் தான் இருக்கிறது!

படத்தில் கிராபிக்ஸ் காட்சிகளுக்கும் உண்மை காட்சிகளுக்கும் வேறுபாடே தெரியவில்லை. மகிழ்மதிப்பேரரசு கண்களுக்குள்ளேயே நிற்கிறது!

படத்துக்கு இசை ராஜமௌலியின் ஆஸ்தான கீரவாணி. பின்னணி இசை மிரட்டிய அளவுக்கு பாடல்கள் மிரட்டவில்லை. மதன் கார்க்கியின் வசனம் நாடகத்தனமாக இல்லாமல் நறுக்குத் தெறிக்கிறது! பாடல் வரிகளும் நன்றாகவே இருந்தன.

திரையரங்கில் இருந்த ரசிகர்களின் பொதுவான கருத்து பிரபாஸ் தெலுங்குப்பட ஹீரோக்கள் போல நம்பவே இயலாத சாகசங்களை செய்கிறார் என்பது! ஆனால் எனக்கு அது தவறாக தெரியவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே அந்த கதாப்பாத்திரம் அதிக பலசாலி என்று இயக்குனர் தெளிவாகவே காட்டுகிறார் அத்தோடு ஒரு இளவரசன் எனும் போது கொஞ்சம் மிகை தேவையே. நம் வந்தியத்தேவன் செய்யாத சாகசங்களா என்ன?

முடிசூட்டுதலோடு கதையை முடிக்காமல் அடுத்த பாகத்துக்கான லீடையும் கொடுத்து முடித்தது ரசிகர்கள் மனதில் கொஞ்சம் முழுமை பெறாத உணர்வை கொடுத்து விட்டதோ என்றும் ஒரு லேசான ஐயம் எனக்கு!

இரண்டாம் பாகத்தில் தான் படத்தின் கதையே இருக்கிறது என்பது உறுதியாய் தெரிகிறது! இந்தப்பாகம் ஒரு முன்னோட்டம் போலத்தான் இருக்கிறது! இரண்டு மணிகளுக்கு மேலேயும் படம் ஓடினாலும் அடுத்த பார்ட் எப்போப்பா என்று ஏக்கத்துடன் எழுந்து செல்லும் ரசிகர்கள் நிச்சயமாய் ராஜமௌலியின் வெற்றியே!
இப்படி ஒரு படத்தை சாதித்து காட்டு காட்டென்று காட்டியதற்கு ஒட்டுமொத்த படக்குழுவிற்கும் பாராட்டுக்களும் வாழ்த்துக்களும்!! அடுத்த பாகத்துக்கான காத்திருப்பு இப்போதிலிருந்தே!!!!!!!!!!

பிடித்த பாடல்கள்

இருள் கொண்ட வானில் .. காட்சிப்படுத்தலும் வரிகளும் பெண் குரலும் ஏதோ செய்யும்!

தீரனே… பிரபாஸ் மலை ஏறும் போது தமன்னா தேவதையாய் வரும் இடம்! அந்த துள்ளல் இசைக்காக!

கட்டாயம் பார்த்து விடுங்கள் மக்களே! பெரிய அலசலாய் போனாலும் குறைத்து சொல்ல மனம் இடம் தரவில்லை.. நன்றி நன்றி நன்றி மீண்டும் இன்னொரு விமர்சனத்துடன்

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s