ஆழி – அர்ஜூனா 10

aliabhatt-1

என்ன செய்வது? என்ன செய்வது? என்று மூளையை குடைந்தபடி தன்னுடைய வீட்டு ஹாலுக்குள் குறுக்கும் மறுக்கும் நடந்து கொண்டிருந்தாள் ஆர்ணவி. அன்றைக்கு சனிக்கிழமை. அன்றிலிருந்து அடுத்த திங்கள் வரை நடுவில் திருவிழா ஒன்றினை முன்னிட்டு ஒருவாரம் பள்ளி விடுமுறை. எதை செய்தாலும் அந்த ஒரு வாரத்துக்குள் செய்து முடிக்காவிட்டால் தன் கைகளை கட்டிவிடுவார்கள் என்று மனசுக்குள் ஒரு பட்சி சொல்லிக்கொண்டே இருந்தது.

எந்நேரமும் அவளுக்கு வால் பிடிக்காத குறையாக செல்லம் கொஞ்சிக்கொண்டிருக்கும் சுபாங்கனை அப்படிப்பார்த்த அதிர்வு வேறு என்ன செய்தும் போகவே மாட்டேன் என்றது. 

சர்வநிச்சயமாக அவன் மீதிப்பெரியவர்களால் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டிருக்கிறான் என்றும் இந்தப்பழக்கம் வெகு சமீபமாகத் தொற்றிக்கொண்டதாகத்தான் இருக்கவேண்டும். ஆகவே எந்த நடவடிக்கை எடுத்தாலும் அதில் சுபாவின் பெயரை முடிந்தளவு சேர்க்காதிருக்க பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தான் அவள் மனதில் முடிவாகியிருந்தது.

மற்ற இருவரும் பதினேழு வயது மாணவர்கள் தாங்கள் செய்யும் காரியத்தின் பாரதூரம் புரிந்தவர்கள் ஆகவே அவர்கள் வெளியுலகுக்கு வெளிப்படுத்தப்படுவதிலும் இந்த நச்சின் வேரைக்கண்டு பிடிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுவதில்  எந்தத் தவறும் இல்லையே

ஒருபக்கச்சார்பான தீர்மானம் தான். ஆனாலும் தன் குட்டிகளை பாதுகாக்கும் சிங்கம் போலத்தான் அவள் அப்போது இருந்தாள்

அடுத்ததாக எந்த விதத்திலும் இதில் சஞ்சனாவின் பெயரோ ராகவியின் பெயரோ  இழுக்கப்படுவதையும் அவள் விரும்பவில்லை.

இது நிச்சயம் ஒரு ஒற்றை சம்பவமாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. மாணவர்களின் கையில் போதைமருந்து புழங்கும் அளவுக்கு வருகிறதென்றால் எங்கிருந்தோ இலகுவாக பெறமுடிகிறது என்று தானே அர்த்தம்? ஏற்கனவே இதை ஒழிக்க  வேலை பார்த்துக்கொண்டிருப்பவர்களை அவளது முயற்சி கலைத்துவிடவும் கூடாது.

அதே நேரம் அப்பிரதேச போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போய் தன்னை நேரடியாக வெளிப்படுத்துவதும் புத்திசாலித்தனமான விஷயமாக படவில்லை. ஒருவேளை அவர்களுடைய வலையமைப்பில் உள்ளூர் போலீசும் இருந்தால்?

இமைகள் முடிச்சிட சிந்தித்தபடி நடந்து கொண்டிருந்தவள் ஒரு முடிவுடன் தன்னுடைய அறைக்குள் போய் புதையல் பெட்டி போல மரத்தால் செய்யப்பட்டிருந்த வேலைப்பாடு மிக்க குட்டிப்பெட்டி ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள். அதற்குள் தான் அவள் தான் சந்திப்பவர்களின் கார்டுகளை சேமித்து வைப்பது வழக்கம்.

அனிச்சையாய் கூடை நாற்காலிக்குள் சுருண்டு கொண்டவள் மடியில் எல்லாவற்றையும் கவிழ்த்துக்கொட்டி விட்டு ஆராய்ந்தாள்.

தேடிய கார்ட் ஒரு வழியாக கையில் கிடைத்தது.

அந்த மாவட்ட கமிஷனர் ரத்னவேல் சின்னதொரு கறுப்பு வெள்ளை புகைப்படத்தில் இறுக்கமாய் புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தார்.

கார்டை கண்டதும் மகிழ்வாய் ஒரு தடவை காலில் தட்டிக்கொண்டவள் உடனேயே மொபைலை எடுத்து கார்டில் இருந்த தொடர்பிலக்கத்தை அழைத்து விட்டு இணைப்பில் காத்திருந்தாள்.

ஹலோ..

ஹலோ குட்மார்னிங் சார்

சொல்லுங்க..

நான் HSP பூட் அண்ட் பெவரேஜஸ் லீகல் ஆபீசர் ஆர்ணவி ஆரமுதன் பேசுகிறேன். நாங்கள் ஒரு முறை சந்தித்திருக்கிறோம் சார். எங்கள் கம்பனி ஊழியர் ஒருவரின் விவகாரத்தில்…

எஸ் எஸ். ஞாபகம் இருக்கிறது. சொல்லும்மா..என்ன ப்ராப்ளம்?

படபடவென்று நடந்ததை முழுக்க விபரித்தாள் அவள்

கவனமாக கேட்டுக்கொண்டவர் “நீ இவ்வளவு தூரம் சொல்வதால் அந்த சின்னப்பையன் விஷயத்தை வெளியில் விடாமல் பார்த்துக்கொள்ள சொல்கிறேன். ஆனால் பிரச்சனை பெரிதென்றால் என்னாலும் எதுவும் செய்ய முடியாது.” என்று அழுத்தமாக சொன்னார்

பிறகு

“தாங்க்ஸ்மா. அந்த இடத்தில் இரண்டு வருடங்களாக இந்த போதை மருந்து பிரச்சனை பெரும் தலைவலியாக இருக்கிறது. ஒரு பக்கம் கடல் கொண்ட இடமாததால் படகுகளில் இலகுவாக கடத்திக்கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள். பெரிய நெட்வர்க் ஒன்று இதன் பின்னாலிருப்பதாக தெரியவந்தது எங்களுக்கு. இப்போது கூட அந்த பிரதேசத்தில் இதே பணிக்காக எங்களின் சிறப்பு போலீசார் கடமையில் இருக்கிறார்கள். நீ சொன்ன தகவல் அவர்களுக்கு பெரும் உதவியாகக்கூட இருக்கலாம்.”

இன்னொன்று ஆர்ணவி.. இதை பற்றி வெளியே யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம். அந்த மாணவர்கள் மறைந்து கொள்ள முயலலாம்..

ஒகே சார்..எனக்கும் இன்னொரு சின்ன வேண்டுகோள். தயவு செய்து உடனடியாக சிஷ்யா பள்ளி நிர்வாகத்துக்கு அறிவிக்க வேண்டாமே” மெல்ல தன் அடுத்த வேண்டுகோளை முன்வைத்தாள் அவள்.

எப்போதுமே பள்ளியின் நற்பெயரை மட்டுமே யோசிக்கும் நிர்வாகம் சம்பந்தப்பட்ட மாணவர்களின் பெற்றோர்களை அழைத்து பிரச்சனையை தீர்க்கவே முடியாததாக்கி விடுவார்கள் என்பது தான் அவளுடைய பயம்.

“அதெல்லாம் கேஸ் பைல் செய்து மாணவர்களை கஸ்டடியில் எடுத்த பிறகு தான் சொல்வோம்…நிறைய டைம் இருக்கிறது”

சரி சார்.

“இப்போது இணைப்பை இன்ஸ்பெக்டருக்கு மாற்றுகிறேன். சம்பந்தப்பட்ட மாணவர்களின் பெயர் விவரங்களை கொடுங்கள். மீதியை நான் பேசிக்கொள்கிறேன். நன்றிம்மா”

அவர் இணைப்பை துண்டிக்க ஓரு இன்ஸ்பெக்டர் இணைப்பில் வந்தார்.

அவரிடம் சுதனன் பற்றிய தகவல்களை கொடுத்து விட்டு இணைப்பை துண்டித்தாள் அவள்

இனிமேல் விஷயத்தை கமிஷனர் ரத்னவேல் பார்த்துக்கொள்ளட்டும்.

சுபாவுக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் அவள் நினைப்பது போல அவன் பங்கு பெரிதாக இல்லாவிடின் அந்த பெரியவர்கள் குழுவுடனேயே வழக்கு முடிந்து விடும். .இல்லையெனில் அவளும் உதவிக்கு செல்வதாக இல்லை.

ஆனால் அப்படி நேராது என்று அவள் திரும்ப திரும்ப சொல்லிக்கொண்டாள்

‘சுபாவின் பெயர் வெளிவராமலே இந்த கேஸ் முடிந்தால்  ஒரு வாரம் கழித்து சுபாவின் பெற்றோருடன் ரகசியமாக பேசி விட்டு யாருக்கும் தெரியாமல் போதைமருந்து ரீஹபிலிட்டேஷன் சென்டருக்கு அழைத்து செல்ல வேண்டும்.’

தனக்குள்ளாகவே முடிவுகளை எடுத்தபடி அன்றைய நாளில் தன் கவனத்தை வேறு விஷயங்களில் திருப்ப முயன்றாள் அவள். ஆனால் முடியவில்லை.

மைனர் சிறுவர்கள் போதை மருந்து பாவனையிலீடுபட்டது ஆதாரத்தோடு உறுதி செய்யப்பட்டால் என்ன ஆகும்? என்பது போன்ற அதோடு சம்பந்தப்பட்ட சட்டநுணுக்கங்களை தேடி தேடி படிக்கத்தான் மனம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது,

அன்று முழுக்க அதையே தேடிக்கொண்டும் அவளுடைய நெருங்கிய நண்பனான சுராஜோடு அதைப்பற்றியே போனில் விவாதித்தபடியும் இருந்தவள் மாலை கவியத்தொடங்கியதும் தலை சூடானதை போலிருக்க எழுந்து உடைமாற்றிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

முன் வீடு பூட்டி இருந்தது. யாழினி சற்றுத்தள்ளி இருக்கும் பெரியம்மா வீட்டில் இருந்து ஆறுமணியான பின்னே திரும்புவது வழக்கம். அர்ஜூனா உள்ளே தான் இருப்பாரா? அவரிடம் நடந்ததை பகிர்ந்து கொள்ளலாமா? என்று ஒருகணம் தோன்றியதை அவசரமாக அழித்தாள் அவள்.

நான் இதில் தலையிட்ட விடயம் அவருக்கு கூட தெரிய வேண்டாம்!

படிகளில் இறங்கி தெருவுக்கு வந்தாள் அவள்.

காற்றாட நடப்பதை விட தன்னுடைய முறைப்பாட்டின் பின் என்ன நடைபெற்றதோ என்பதையறியும் ஆவலில் அவளுக்கு இருப்புக்கொள்ளவில்லை என்றாலும் பொருந்தும்!

பஸ்ஸில் ஏறி வழக்கமான ஸ்கூல் நிறுத்தத்தில் இறங்கியவள் மெல்ல  ராகவி வீட்டுப்பக்கமாக நடந்தாள்.

இந்தப்பக்கம் எங்கேயோ தானே சுபாங்கன் வீடு இருக்கிறது….

யோசித்துக்கொண்டே விழிகளால் துளாவியவள் அனுமிஸ் என்ற குரலில் சட்டென்று திரும்பினாள்

குரல் வந்த திசையில் மீண்டும் “அனு மிஸ்” என்று ஏறக்குறைய அலறியபடி அவளை நோக்கி மூச்சிரைக்க நிரோஜன் ஓடிவந்து கொண்டிருந்தான்

“என்ன ? என்னாச்சுடா?” அவனை விட அவளுக்கு பதற்றம் கூடி விட்டது.

மிஸ் மிஸ்.. சுபாவ…”

அவளுக்கு தன்னுடைய இதயத்துடிப்பை தானே கேட்கமுடிந்தது!

சுபாவுக்கு என்ன?

தெரியல மிஸ்.. போலீஸ் வந்து அவங்க வண்டில கூப்டுட்டு போறாங்க.

பிரச்சனை பெரிதென்றால் எங்களாலும் எதுவும் செய்து விட முடியாது. கமிஷனரின் குரல் மீண்டும் ஞாபகத்தில் வந்தது அவளுக்கு..அப்படியானால் பிரச்சனை பெரிது தானா?

ஏன் என்ன பிரச்சனை என்று தெரியுமா? தன் பதட்டத்தை வெளிப்படுத்தாமல் ஓரளவு அமைதியாகவே கேட்டாள் அவள்

யாருக்கும் எதுவும் தெரியல மிஸ்.. இந்த சிறுவனும் பதட்டமும் படபடப்புமாகவே இருந்தான்.

அவள் யோசிக்க நிரோஜன் மீண்டும் அவளை அழைத்தான்

மிஸ்…

ம்ஹ்ம்..

“சுபா கொஞ்சநாளாவே பெரிய வகுப்பு பசங்களோட தான் சேருறான் மிஸ்.. எங்க யாருக்குமே என்னன்னு தெரியல..அவனை பொலிஸ் ஸ்டேஷன்ல அடிப்பாங்களா மிஸ்? விசாரணை படம் போல!! அவன்  கொஞ்சம் குறும்பு பண்ணுவான் தான்..ஆனா நல்ல பையன்.. “ இவனே அழுதுவிடுவான் போலிருந்தது.

“இருடா…என்னாச்சுன்னு இன்னும் தெரியலையே..சின்ன விஷயமா கூட இருக்கலாம். எந்த ஸ்டேஷன் என்று தெரியுமா? நான் போய் விசாரிக்கிறேன்..” தனக்கும் சேர்த்துத்தான் ஆறுதலாக சொல்லிக்கொண்டாள் ஆர்ணவி.

அவன் ஸ்டேஷன் பெயரை சொன்னதும் அவனுக்கு சமாதானம் சொல்லிவிட்டு பஸ்ஸில் போக பொறுமையின்றி டாக்சி பிடித்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு ஓடியவள் தன்னுடைய ஐடி கார்டை எடுத்துக்கொண்டு அதே டாக்சியில் அந்த ஸ்டேஷனை நோக்கி பயணப்பட்டாள் ஆர்ணவி.

Attorney at law என்று சொல்லி HSP ஐடியை காண்பித்ததுடன் சின்னவனுடைய ஆசிரியை என்று சொன்னதுமே அவளை அவர்கள் பொறுப்பான அதிகாரியிடம் பேச அனுமதித்தார்கள். உள்ளே மாணவர்கள் யாருமே கண்ணில் படவில்லை.

வாசலில் இருந்து அவளைக்கண்டதும் அடையாளம் கண்டுகொண்டு அழ ஆரம்பித்த சுபாங்கனின் அம்மாவுக்கு ஒரு வழியாய் சமாதானம் சொல்லிவிட்டு உள்ளே நுழைவதற்குள் போதும் போதுமென்றாகி விட்டது.

அதிகாரி அவளை அழைத்ததுமே வேகமாக உள்ளே நுழைந்தாள் அவள்.

உள்ளே பின்னிருபதுகளில் மதிக்கத்தக்க செம ஹாண்ட்சம் இளைஞர் ஒருவர் தன்னை திலீபன் என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டார். போதை மருந்து தடுப்புப்பிரிவு அதிகாரியாம்.

தன் பெயரைச் சொன்னதும் கொஞ்சம் வேகமாகவே “சார், சுபாவினுடைய டீச்சர் நான். எதற்காக அவனை கஸ்டடியில் எடுத்திருக்கிறீர்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளலாமா?” என்று கேட்டாள்.

“உங்களுக்கு ஜீரணிக்க கஷ்டமாக இருக்கலாம். இன்று நாங்கள் அரஸ்ட் செய்த குழுவுக்கு இவன் தான் போதை மருந்து சப்ளை செய்திருக்கிறான்.” அவன் இவளுடைய கண்களையே பார்த்துக்கொண்டு பதில் சொன்னான்

“என்னது????” அவள் எழுந்தே விட்டாள்

“சாரி மிஸ் ஆர்ணவி. அந்த பையனே அதை ஒத்துக்கொண்டிருக்கிறான்.”

“இல்லை இல்லை.. மற்றவர்கள் சின்னவன் என்று அவனை மாட்டி வைத்திருக்கிறார்கள்” அவள் வேக வேகமாய் மறுத்தாள். சுபா அப்படிப்பட்டவனில்லையே!!!

“சாரி டு சே திஸ்.. உறுதியான ஆதாரங்கள் கையில் சிக்கியிருக்கிறது. இவன் புரியாமல் செய்திருக்கிறான் என்று நிரூபித்தால் தவிர தப்பிப்பது கடினம். இந்த சின்னப்பையன் உட்பட கைது செய்யப்பட்ட அனைவர் இரத்தப்பரிசோதனைகளும் இவர்கள் பாவனையாளர்களும் கூட என்று உறுதி செய்திருக்கின்றன.” அவர் சொல்லவும்

நோ நோ நோ.. என்றபடி தலையை கையில் தாங்கிக்கொண்டு அப்படியே அமர்ந்து விட்டாள் அவள்

திலீபன் கிளாஸ் நிறைய தண்ணீரை அவள் பக்கம் நகர்த்தி வைத்து விட்டு அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

அந்த தண்ணீரை அவசரமாய் குடித்து தீர்க்க “நீங்கள் தானே என்னுடன் போனில் பேசியவர்?” என்று அவளை விக்க வைத்தான் அவன்

மெல்ல தலையசைத்தாள் அவள்.

ஹ்ம்ம்.. என்றதற்கு மேல் அதைப்பற்றிப்பேசாமல் ஒரே ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது என்று இழுத்தான் அவன்

என்ன என்பது போல் அவள் பார்க்க..

“இந்தப்பையன் ஸ்டேஷனுக்கு வந்ததுல இருந்து ரொம்ப பயந்துட்டான். ட்ரக்கை இந்த பசங்களுக்கு நான் தான் கொடுத்தேன்னு ஒத்துக்கறான். ஆனா வேற எதையுமே வாய் திறக்காம அழுதுட்டே இருக்கான். ஒருவேளை அவன் பக்கம் வாதாட விஷயம் இருந்தா ரீஹபிலிட்டேஷன் செண்டரோடு விஷயம் முடிந்துவிடும். இல்லன்னா ட்ரக் சப்ளை பண்ணதும் சேர்ந்து அவன் சிறுவர் சீர்திருத்த பள்ளியிலும் வருடக்கணக்கில் இருக்க வேண்டி நேரிடலாம்.”

விஷயம் உறைக்க கலங்கிய விழிகளோடு நிமிர்ந்தாள் ஆர்ணவி.

இந்த திலீபன் சொல்வது சரிதான். போதை மருந்து கடத்தலோ விநியோகமோ மரண தண்டனை கூட வழங்கப்படக்கூடிய பெருங்குற்றமாயிற்றே..நிரூபணமானால் இவன் மைனர் என்பதால் பத்தாண்டுகள்  வரை கூட இவன் சீர்திருத்தப்பள்ளிக்கு அனுப்பப்படலாம்!

இந்த வெகுளிச்சிறுவர்களில் நான் ஏன் இவ்வளவு பாசம் வைத்தேன் என்று தன்னையே நொந்து கொண்டாள் அவள்!!!! எது சரி எது தவறென்று புரிந்து  கொள்ள தெரியாமல் இவர்கள்..ச்சே…

“சார்.. நீங்க மட்டும் என்னை சுபாங்கனை பார்க்க அனுமதிச்சீங்கன்னா” மெல்ல திலீபனை கேட்டாள்

நோ நோ அது முடியாது..

ப்ளீஸ் சார். என்னிடம் அவன் பேசுவான் என்று நினைக்கிறேன். ஒரே ஒரு தடவை மட்டும் அலோவ் பண்ணுங்க சார்..ஏறக்குறைய கெஞ்சினாள் அவள்

அர்ஜூன் கூட ட்ரை பண்ணினார். ஆனால் அவன் பேசவில்லை ஆர்ணவி

அர்ஜூனா சாரா?

ஆமாம். இதிலென்ன உனக்கு ஆச்சர்யம் என்பது போன்ற தொனியில் அவன் பேசியதாகப்பட்டது அவளுக்கு ஆனால் அதற்கு மேல் அதை ஆராய நேரம் இருக்கவில்லை

.ஒரே ஒரு தடவை என்னையும் அலோ பண்ணுங்க சார். என்று மட்டும் கேட்டாள் அவள்.

சரி ஒரு பதினைஞ்சு நிமிஷம் கொடுக்கிறேன் சீக்கிரம் பேசிட்டு வாங்க..

அவளுக்கு சைகை செய்துவிட்டு அறையை விட்டு அவன் எழுந்து வெளியேற மௌனமாய் அவனை பின் தொடர்ந்தாள் அவள்

மீண்டும் விசிட்டர்ஸ் ஹாலை தாண்டி இடப்பக்கம் போக வேண்டும் போலும். அவன் முன்னே வேகமாய் எட்டு வைத்து நடந்து செல்ல இவள் அவனை தொடர்ந்து நடந்தாள்.

“கொஞ்சநாள் தான் டீச்சரா இருக்கேன்னு சொல்றீங்க..ஆனா இவ்ளோ அட்டாச்ட்டா இருக்கீங்களே..எப்படி?” அவன் குரலில் மென்மையான நட்புத்தொனி இருந்தது.

“நான் தான் இவனுக்கு கிளாஸ் டீச்சர்.. ரெண்டு சப்ஜெக்ட் சொல்லித்தருகிறேன். ஆகவே ஒருநாளில் என் பாதி நேரம் இவர்களோடு தான் கழியும். அதுதான் இப்படி!!! நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்க வில்லை சார்.” அவள் தனக்குத்தானே பேசினாள்

“சரி..உண்மையிலேயே அவன் குற்றவாளி என்றால்….”

“அதன் பிறகு எனக்கு வேலை இல்லை சார். குற்றம் செய்தால் தண்டனை கிடைக்க வேண்டியது தானே.. எனக்கு தெரிந்தவரை அவன் குறும்பு பையன் ஆனால் கெட்டவன் அல்ல..சப்ளை செய்யும் அளவுக்கு விபரமானவனும் இல்லை. இன்னொரு கோணம் இருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன் அவ்வளவு தான்..”

“பார்க்கலாம்..உங்களுக்கு எப்படி வெற்றி கிடைக்கிறதென்று! இங்கேயே இருங்கள் வந்து விடுகிறேன்” என்று விட்டு அவன் விட்டு செல்ல நகம் கடித்தபடி காத்திருந்த அவள் அங்கே ஹாலில் காத்திருந்த அர்ஜூனாவை கண்டாள்

இவளை கண்டதும் அதிசயமாக எழுந்து வந்தார் அவர்!

கைகளால் இயலாமை போல செய்து காண்பித்து விட்டு “எப்படியாவது அவனை பேச வை. அவன் ரொம்பவே பயந்து போயிருக்கிறான். உன்னிடம் பேசுவான் என்று நினைக்கிறேன் “ என்று சொல்லி விட்டு மீண்டும் திரும்பிப்போய் காத்திருப்போர் இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டார். முகத்தில்  சுத்தமாக உணர்வுகள் துடைத்து விடப்பட்டிருந்தன.

இந்த நிலையில் கூட இந்த மனிதரால் எப்படி  உணர்ச்சி வசப்படாமல் இருக்க முடிகிறது?  என்று அவள் எரிச்சல் பட்ட நொடியில்  திலீபன் புன்னகையோடு திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தான்.

Advertisements

16 thoughts on “ஆழி – அர்ஜூனா 10

  1. super sundari a irukiye arama,athusari inthe dilipan yaru?araku jodi hi hi sorry ushu ipidi situation la inthe question thappu than ena panna oru curiosity than.ana pavampa suba mela thappu ilinu sola vachidi please chinna payanla kashtama irukum avanuku punishment na.

    Liked by 1 person

  2. Hi Ushanthy,

    Believe it or not, intha update vaasikka sila manithiyalangal mun Aara Arjun patri oru yosanai vanthathu. Usha eppadi kathaiyai nagartha pogirar… Arjuna mun nappathugalil iruppavar. Aaravirku vayathai thandiya eerpu varuma? Jodi serkamal veruvithamai kathai selluma? Herovaga veru entry kudupangala?

    Intha update en ennangalin yethiroliyai… Dileepin entry!
    Story paths very well! 😘🙏🏻 Thnx!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s