ஆழி -அர்ஜூனா full link

Alia-Bhatt-for-Dabboo-Ratnani-Calendar-2017-Featured-Image-877x509

“தீராமல் போன ஆசைகள் எல்லாம்
தீர்க்கத் தெரிந்த ஒருவன்
போகாத எல்லை போய் வந்தாலும்
புன்னகை செய்யும் ஒருவன்..

ஒரு கற்பு கன்னிமை கருமம்  எல்லாம் 
கண்டு கொள்ளாத ஒருவன் 
நான் போதும் போதும் என்னும் வரையில் 
புதுமை செய்யும் ஒருவன்..
நான் தேடும் ஸ்ருங்காரன்
இங்கு ஏனோ ஏனில்லை ..
ஒரு நதி ஒரு பௌர்ணமி 😀

ஆழி-அர்ஜூனா Full link

Advertisements

ஆழி- அர்ஜூனா 21

Beautiful-Alia-Bhatt-HD-Images

“பை பை அஜூ நான் ஸ்கூலுக்கு கிளம்பறேன்…” யாழினியின் பறக்கும் முத்தத்துடன் அந்த ஸ்கைப் கால் கட் ஆக லாப்டாப்பை மூடி வைத்து விட்டு சாப்பிட அமர்ந்தார் அர்ஜூனா.

பெண்குழந்தைகள் வீட்டில் இருந்தால் அந்த களையே தனி தான். யாழினி போனபிறகு வீடு வெறுமையாக இருக்கிறது என்ற எண்ணத்தை என்ன செய்தும் தடுக்கமுடியவில்லை அவருக்கு.

சாப்பிட்டபடியே கற்றையாக அள்ளிக்கொண்டுவந்த கடிதங்களை ஒவ்வொன்றாக பிரித்துப்பார்க்க ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

விவிதா வெளியாகி கிட்டத்தட்ட ஒருவருடம் ஆகப்போகிறது. ஆனால் இன்னும் வாசகர் கடிதங்கள் வருவது நின்றபாடில்லை.

வாசகர்கள் மத்தியிலும் உள்ளூர் அரசாங்கத்திலும் அது ஏற்படுத்திய அதிர்வலைகளும் இன்னும் அடங்கிவிடவில்லை. மேலோட்டமாக கடிதங்களை படித்தபடியே சாப்பிட்டு முடித்தவர் கடிதங்களை ஒன்றாக அடுக்கி பஞ்ச் செய்து அதற்குரிய பைலில் போட்டு கிளிப் செய்தார்.

எப்போது அந்த பைலை திறந்தாலும் நடப்பதைப்போல இன்றைக்கும் அந்த பைலின் ஒருபக்க போல்டரில் மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மயில் நீல கடித உறை என்னை இன்னொரு முறை படியேன் என்றது!

இத்தோடு எத்தனை முறைகளோ அவர் அறியார். ஆனாலும் மனதின் வேண்டுகொளைத்தட்டாமல் அந்த கடிதத்தை எடுத்து வந்தவர் சோபாவில் சாய்ந்த படி பிரித்து படிக்க ஆரம்பித்தார்..

அன்பின் ருத்ரா..

ஒவ்வொரு நாவலைப்படித்ததும் நான் உங்களுக்கு கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறையும் இந்த முறை ரொம்ப ஸ்பெஷல் என நீங்கள் எண்ண வைத்திருக்கிறீர்கள். ஆனால் விவிதா உண்மையிலேயே எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப ஸ்பெஷல் தான்.

நீங்கள் எடுத்த களம். அதை அதிரடியாக காட்சிப்படுத்திய விதம், மயிர்க்கூச்செறியும் பரபர த்ரில்லர் என்பதைத்தாண்டி ஒரே ஒருத்தி என் மனதில் நின்று கொண்டிருக்கிறாள். அவள் ஆழி! எப்படி உங்களால் மட்டும் இப்படி முடிகிறது ருத்ரா. இப்போது என் வருங்கால மனைவியில் ஆழியை தேடப்போகிறேன் போங்கள்!

உண்மையை சொல்லப்போனால் உங்கள் ஆரம்பம் முதற்கொண்டு இப்போது வரை எல்லா நாவல்களிலும் ஆழி வந்திருக்கிறாள், வேறு வேறு பெயர்களில், வேறு வேறு உறவுகளில்! நிமிர்ந்து நிற்கும், அழுத்தமான. மனதில் நினைத்ததை பிறர் மூக்குடைக்கும் நேர்மையுடன் பேசுபவள் அவள். ஒரு சில நிமிடங்களே வந்து போகும் ரோலாக இருந்தாலும் ஆழி வராமல் போக மாட்டாள்!

அவளது துரதிர்ஷ்டம் சார்.. அந்த அந்த கதைகளில் வரும் சராசரி பெண் கதாபாத்திரங்களுக்காக பெண்ணியவாதிகள் பொங்கிவிடுவதில் அந்த ஆழிகள் கவனிக்கப்பட்டதில்லை. ப்பா என்ன பொண்ணுடா..என்று உங்களின் தீவிர ரசிகர்கள் நாங்கள் மட்டும் ஆழியை எடுத்துக்கொள்வோம். ஆனாலும் அவளுக்கு நியாயமாய் கிடைக்க வேண்டிய கவனத்தை கிடைக்காமல் செய்து அவளுக்கு  நீங்கள் அநியாயம் செய்துவிட்டதாய் எப்போதுமே ஒரு சின்னப்பொருமல் இருக்கும்.

எல்லாவற்றுக்கும் சேர்த்து விவிதத்தில் நீங்கள் நியாயம் செய்துவிட்டீர்கள் சார். கதையில் முக்கிய கதாப்பாத்திரத்தில் கிட்டத்தட்ட கதாநாயகியாக ஆழி வந்தாள். அவள் உடையணியும் அழகில் ஆரம்பித்து எங்களை சகலத்தாலும் கொள்ளை கொண்டாள்.   தனாவிடம் இறுக்கமாக பேசிவிட்டு திரும்பும் போது ஒரு கள்ளச்சிரிப்பு சிரிப்பாளே.. அவளுடைய அந்த மானரிசம்… நாடியில் விரலால் தேய்த்து விடுவாளே….இப்படி ஒரு பெண் காரக்டரை நீங்கள் அனுபவித்து படைத்தது விவிதத்தில் தான் முதன் முறை சார்.

கொஞ்சம் இலகுத்தன்மையாய், இளக்கமாய் கொஞ்சமே கொஞ்சம் குறும்போடு இருப்பதால் மற்றைய ஆழிகளை இவள் தூக்கி சாப்பிட்டு நெஞ்சில் நிற்கிறாள். என்னடா இது? ட்ராக் மாபியா பற்றிய கதையில் பெண்ணுக்கு மட்டும் விமர்சனமா? சுத்த ஜொள்ளனாக இருப்பான் போலிருக்கிறதே என்று சிரிக்காதீர்கள் சார். உங்கள் த்ரில்லர் நன்றாக இருந்தது என்று சொல்வது சூரியனுக்கு டார்ச் அடிப்பது போலத்தான் என்பது உங்களுக்கே தெரியும்.

ஒரே ஒரு விண்ணப்பம்..இந்த இளக்கமான ஆழியை ஒரே ஒரு தடவை கதை முழுவதும் உலவ விடுங்கள் சார்.

உங்கள் அடுத்த நாவலை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும்

இலக்கியன்

ஏதேதோ நினைவுகள் வந்து போக அப்படியே சற்றுநேரம் அமர்ந்திருந்தார் அர்ஜூனா. இந்த இலக்கியன் எப்போதுமே இப்படித்தான். எப்படியோ அவரது மனதில் இருந்து முக்கியமான புள்ளிகளை உருவிக்கொண்டு விடுவான்.

உண்மையில் எழுதும் போதும், கதையை மீண்டும் மீண்டும் படித்து செப்பனிட்ட போதும் அது அவருக்கு மனதில் படவேயில்லை. ஆனால் எல்லா பாராட்டுமழைகளிலும் நனைந்து முடித்த பிறகு எல்லாருமே ஆழியை பற்றிக்குறிப்பிட்டதை மனதில் வைத்துக்கொண்டு மீண்டும் படிக்க ஆரம்பித்தார்!

அதிர்ச்சிக்குமேல் அதிர்ச்சி..

நீண்ட இடைவேளையின் பின்பு படித்ததாலோ என்னவோ இப்போது தெளிவாக புரிந்தது எல்லாமே.. தன் கனவுப்பெண்ணை பிடிக்கப்போய் பக்கத்து வீட்டு ஐஸ்க்ரீமை பிடித்த கதை! திலீபன் அப்போதே படித்து விட்டு சொன்னான் தான் ஆனால் அவன் சொன்னதை அவர் மனதில் போட்டுக்கொள்ளவே இல்லையே..

எப்போதுமே தான் சந்திக்கும் மனிதர்களைத்தான் கதையில் பாத்திரமாக்கி உலாவவிடுவார் அவர். இவர் தான் அந்தப்பாத்திரம் என்று ஒரு வடிவம் கொடுக்க வசதியாக இருப்பதால் அவர் அப்படிச்செய்வதுண்டு. அப்படி எண்ணிக்கொண்டு தான் ஆழியையும் அவர் கதையில் கொண்டு வந்தார். ஆனால் என்னதான் அவர்களுடைய பெயரையும் உருவங்களையும் அவர் பயன்படுத்தினாலும் அவர்கள் முழுக்க முழுக்க அர்ஜூனாவின் படைப்புக்களாகவே வருவார்கள். ஆனால் இன்னொரு  கதையில் வந்த யாழினியை விட,,முன்பொருமுறை கதையில் ஹீரோவாகவே வந்த திலீபனை விட இவளுடைய நிஜ வடிவம் தான் ஆழியில் துருத்திக்கொண்டு தெரிந்தது.

அந்த அளவுக்கு அவள் அவருடைய மனதுக்குள் ஊடுருவி இருந்தாளா என்ன? அவள் தான் கடிதத்தில் ஒரே போடாக போட்டிருந்தாளே..நீ நினைப்பது போல எல்லாம் தெரிந்தவன் நீ இல்லை என்று! ஹா ஹா இந்த விஷயத்தில் தன்னையே புரிந்து கொள்ளத்தெரியாதவராய் தான் அவர் இருந்திருக்கிறார்.

அவள் விஷயத்தில் அவரது மேலுமொரு கணிப்பு தவறாய்ப்போயிருந்ததது. அவள் போகிறேன் என்று சொல்லி விட்டுபோனது நிரந்தரமானது என்று அவர் நினைக்கவில்லை. அவளின் இயல்பு அப்படிப்பட்டதல்லவா.. ருத்ராவை வெளிப்படுத்திய போது கூட அவள் திரும்ப வந்து தன் சட்டையை பிடிப்பாள் என்று உள்ளூர ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.. ஆனால் அதுவும் முற்றாக பொய்த்துப்போனது. இந்த ஒரு வருடத்தில் அவளிடம் இருந்து ஒரு சின்ன சமிக்கை கூட அவரை நோக்கி செய்யப்படவில்லை. அந்த விஷயத்தில் அவருக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றம் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

என்னதான் இருந்தாலும் அவளை தேடிப்போய் கண்டுபிடித்து பேசுமளவுக்கெல்லாம் எந்த விசையும் அவரை இழுக்கவில்லை. இல்லையேல் அவரது ஈகோ இடம் தரவில்லை என்று சொல்ல வேண்டுமோ. தன்னை சூழவிருந்த கலகலப்பான சூழல் ஒன்று ஜீவனற்று போனது போல சின்னதாய் ஒரு வெறுமை மனதில் இருப்பது உண்மை. யாழினியும் கூட இல்லை அல்லவா?

விவிதாவுக்கு பிறகு அடுத்த நாவலுக்காக எந்த உந்துசக்தியும் தோன்றவும் இல்லை. ஆகவே அவர் நாவல் எழுதியே மாதக்கணக்காகிறது. தன்னைத்தானே ஆராய்ந்து கொண்டு தானும் தன் மாணவர்களும் என்று உலவிக்கொண்டிருக்கிறார் அவர்.

அன்றிரவு சிறுவர் உரிமைகள் பாதுகாப்பு கமிஷனின் தேசிய மாநாடு ஒன்று ஹோட்டல் தாமிராவில்  நடைபெறுகிறது. அதில் பங்கேற்கும் அழைப்பிதழ் அவருக்கும் வந்திருந்தது. அங்கே நிறைய பிரச்சனைகள் அலசப்படும். தொழிநுட்ப ஆராய்ச்சி நிலையத்தில் பணி புரிந்த காலந்தொட்டு அவர் அப்படியான மாநாடுகளில் பேச்சாளராகவோ பார்வையாளராகவோ கலந்து கொள்வதிலும் தன்னால் முடிந்த பங்களிப்பை செய்வதிலும் அங்கே வரும் பெருந்தலைகளை சந்திப்பதிலும் ஆர்வமுள்ளவர்.

இந்த தடவை   தன் அடுத்த கதைக்கொரு கரு அங்கே கிடைத்தாலும் கிடைக்கலாம் என்ற எண்ணத்தோடு தயாராக ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

இப்போதுதான் எல்லோருக்கும் முகம் தெரிந்தாயிற்றே, போகும் வழியில் அன்புத்தொல்லைகளை தவிர்ப்பதற்காக தன்னுடைய காரையே போக்குவரத்தில் பயன்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டார் அவர். காரில் பயணித்தாலும் மாநாடு நடக்கும் ஹோட்டல் தாமிரா  மூன்று மணிநேர பயணத்தில் தான் வரும். இப்போதே புறப்பட்டால் தான் உண்டு என்ற எண்ணத்தில் தயாரானவர் மீண்டும் ஒரு தடவை கார்டை சரிபார்த்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்.

அன்று வெள்ளிக்கிழமையாதலால் போக்குவரத்து நெரிசலும் அவ்வளவு இல்லாதிருக்க நினைத்த நேரத்திற்கு போய் சேர்ந்துவிட்டவர் அங்கு வந்திருந்த பெரியவர்களோடு பேசிக்கொண்டிருதார்.

சிறுவர் விவகார அமைச்சர் தான் நிகழ்வை தொடக்கி வைப்பதாகவும் அவரைத்தொடர்ந்து ஐந்து பேச்சாளர்களுடன் நிகழ்வு ஆரம்பிக்கும் என்றும் சொல்லப்பட்டிருந்தது. சிறுவர் விவகார அமைச்சின் செயலர் அர்ஜூனாவுக்கு நன்று பரிச்சயமானவர் ஆதலால் அவர் கை கொடுத்து வர வேற்று சில வார்த்தைகள் பேசிக்கொண்டிருக்க அன்றைய விழாவின் ஒழுங்கமைப்பாளர் நிலையில் இருப்பவரின் கவனத்தை தாம் மட்டும் ஈர்த்துக்கொண்டிருப்பது நன்றாக இருக்காது என்பதனால் விடைபெற்று வந்தவர் VIP பிரிவில் மூன்றாவது வரிசையில் இடம்பிடித்து அமர்ந்தார். சுற்றிலும் இருந்த தெரிந்தவர்களின் குசலத்தை தொடர்ந்து தன்னுடைய இருக்கையில் வைக்கப்பட்டிருந்த பைலை கையில் எடுத்தார் அவர். அதில் ஏற்கனவே அன்றைய  நிகழ்ச்சி நிரல் உட்பட மற்றைய கையேடுகள் வைக்கப்பட்டு இருந்தன. நிகழ்ச்சி நிரலில் பார்வையை ஓட்டியவர் வரிசைப்படுத்தப்பட்ட மாநாட்டுப்பேச்சாளர்களின் பெயர்களில் மூன்றாவது பெயரில் அப்படியே விழிகளை அசைக்காது பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார்.

ஆர்ணவி ஆரமுதன், சிறுவர் உரிமைகள் பாதுகாப்பு கமிஷனின் ஜூனியர் லீகல் ஆபீசர்

ஒருநாள் என்னை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள் சார். அப்போது உங்களுக்கு ஆர்ணவி யார் என்று புரியும்!!! அந்த கடித வரிகள் எழுத்துமாறாமல் இப்போது நினைவுக்கு வந்தன அவருக்கு. தாம் என்ன உணர்கிறார் என்றே அவருக்கு தெரியவில்லை. மாநாடு ஆரம்பிப்பதற்காக ஆவலாக காத்திருக்க ஆரம்பித்தார் அவர்.

இது அவளுக்கு மிகப்பொருத்தமான இடம் தான்…. மனது அவளை காணமுன்னரே சிலாகிக்க ஆரம்பித்து விட்டது.

ஒரே வருடத்தில் நான் மேடையில் பேசுகிறேன் நீ கீழே அமர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிரு என்று நிலைமையை தலைகீழாக ஆக்கிவிட்டாளே!!!! அவர் தன்னுடைய கீழுதட்டு சிரிப்போடு அடிக்கடி வாசலையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

மாநாட்டுப்பேச்சாளர்கள் ஐவருக்கும் மேடையில் இருக்கைகள் போட்டிருக்க இருவர் ஏற்கனவே அமர்ந்திருந்தனர், தொழிநுட்ப ஆராய்ச்சி நிறுவகத்தை சார்ந்த  பழைய நண்பர்  ஒருவர் அர்ஜூனாவை தேடி வந்து குசலம் விசாரிக்க மரியாதைக்காய் எழுந்து நின்று கை கொடுத்தவர் ஏதோ உள்ளுணர்வில் வாசலைத்திரும்பிப்பார்த்தார்.

அவரையே விழிகளுக்குள் முழுமையாய் நிரப்பியபடி ஆர்ணவி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள்.

நிறைய மாறி விட்டிருந்தாள்!

கருப்பு நிற ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கட்டுக்கு சிவப்பும் கறுப்பும் கட்டங்கள் வரைந்த சில்க் காட்டன் சேலை formal அலுவலக ஸ்டைலில் கொஞ்சம் கூட நேர்த்தி கலையாமல் உடுத்திக்கொண்டிருந்தாள். கூந்தல் ஒரு மெஸ்ஸி கொண்டையில் அடங்கியிருந்தது. அந்த கண்களைப் பார்த்ததுமே அவருக்குள் ஏதோ புரண்டது. தன்னையே அதிர்வுடன் பார்த்துக்கொண்டு வந்தவளை பார்த்து பட்டென்று குறும்பாய் கண்சிமிட்டினார் அர்ஜூனா.

சட்டென சுயநினைவுக்கு வந்தவளோ முகத்தில் ஒரு முறைப்பை தத்தெடுத்துக்கொண்டு மேடையில் ஏறி தன்னிடத்தில் அமர்ந்தாள்.

மேடையில் இருந்து சக பேச்சாளர்களுடன் அவள் பேசிக்கொண்டிருக்க நிகழ்வு ஆரம்பிக்கும் வரை அவளையே விழிகளால் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார் அர்ஜூனா.

மாநாட்டில் சிறுவர் பிரச்சனைகளை கையாளும் போது சட்டத்தின் பங்கு, தன் வேலையில் தான் சந்தித்த வித்யாசமான சிறுவர் பிரச்சனைகள், அதை கையாளும்போது தாங்கள் கையாண்ட சட்டச்சிக்கல்கள் எவை? எப்படியான மாற்றம் ஏற்படவேண்டும் என்பன பற்றித்தான் அவள் பேசினாள்.

பிற பேச்சாளர்கள் தன்னுடைய துறையை பற்றி பேசும்போது லாவகமாக இடையிட்டு ஆனால் ஆணித்தரமாக அவள் பேசிய பேச்சு மைக் வழியே கணீரென வந்து காதுகளை தாக்கியது. அவர் விடாமல் விழிகளால் தொடர்ந்ததால் அசௌகர்யமாக உணர்கிறாள் என்று அவளது உடல் மொழி சொன்னாலும் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை அவரால். அப்படியே அவர் பார்வையை விலக்கிக்கொண்டாலும் அவள் அவரை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டிருந்தாள்!

ஒரு வழியாக மாநாடு முடிந்து கேள்வி நேரம் ஆரம்பிக்க வளைத்து வளைத்து அவளது பகுதியிலேயே கேளிவி கேட்க ஆரம்பித்தார் அர்ஜூனா.

கொஞ்சம் கூட பதறாமல் குரல் உயர்த்தாமல் லாவகமாக அவள் சமாளித்ததை கண்டு அவரது ஒற்றைப்புருவம் உயர கீழுதடு தானாகவே புன்னகைத்தது.

விடாமல் அவளை எதிர்த்து அவர் வாதம் செய்து கொண்டே இருக்க “அர்ஜூன் பாவம் அந்தப்பெண்! விட்டுவிடு” என்று சக தோழர் ஒருவர் ரகசியமாய் தடுத்து நிறுத்தும் வரை அவரால் நிறுத்தவே முடியவில்லை..

பிறகு தன்னைக்குறித்தே சிரிப்பாய் வந்தது அவருக்கு.. எல்லாம் அவளது விழிகள் கொடுத்த தைரியம் தானே!

அன்றிரவு அவளைச்சுற்றி நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தவர்கள் எல்லாம் விலக புபேயில் இரவுணவுக்கான வரிசையில் சேர்ந்துகொண்டவளை கவனித்துக்கொண்டே இருந்தவர் அவள் பரிமாறிக்கொண்டு ஒரு டேபிளை நோக்கி போக அடுத்தவர் வருமுன் அவளின் அருகில் போய் அமர்ந்தார் “ஹாய் பேபி” என்றபடி!

வெட்டும் விழிகள் முறைப்புடன் படக்கென அவர் பக்கம் திரும்பிகொண்டன

 

 

ஆழி- அர்ஜூனா 20

alia-bhatt-cute-wallpaper-10-12x9

மலர்ந்தும் மலரத மொட்டுக்களை அதிகம் சுமந்திருந்த ரோஜாமரங்களை பார்த்தபடியே சுற்றியோடிககொண்டிருந்தாள் ஆர்ணவி. எத்தனை வண்ணங்கள், நடு நடுவில் பூக்களை நாடி வரும் வண்டுகள், அந்த வளைவைக்கடக்கும் சில நிமிடங்களுக்குள் எத்தனையை கவனித்துவிட்டாள் அவள்.

ஆக வாழும் வாழ்க்கையில் திருப்தி ஏற்படும் போது, செய்யும் வேலையை லயித்து செய்யும்போது நம் கண்களுக்கும் உலகம் அழகாக தெரியுமா? நாமும் போகிற போக்கில் ரசிக்க ஆரம்பித்து விடுவோமா?

அவள் புன்னகையை உதட்டில் பூட்டிக்கொண்டு தன் ஓட்டத்தை தொடர்ந்தாள்

அர்ஜூனா இப்போது இருந்திருந்தால் இதற்கு என்ன சொல்லியிருப்பார்?

சட்டென்று தன்னைத்தானே குட்டவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்கு ஆளானாள் ஆர்ணவி. அவரைப்பிரிந்து மீண்டும் வீட்டுக்கு வந்து மூன்று வாரங்களுக்கு மேல் ஆகிப்போயும் சாதாரணமாக அவள் செய்யும் நாளாந்தக்கடமைகளில் கூட அவரை தவிர்க்க முடியவில்லை அவளுக்கு..

கேட்டை திறந்து வீட்டுக்குள் புகுந்து கொண்டு மீண்டும் சாத்தினாள் அவள்

எனக்கு ஏன் இப்படி செய்தீர்கள் சார்? தினமும் இரவுகளில் அவளால் கேட்காமல் இருக்க முடிந்ததில்லை. கண்ணீர் எல்லாம் வருவதில்லை ஆனால் எவ்வளவு உறுதியாக இருந்தாலும் நிராகரிப்பு தரும் வலியை ஒதுக்கி விட முடியுமா என்ன?

“என்னடா..இன்னிக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரமா வந்துட்டியா? உட்கார் காபி சாப்பிட்டுவிட்டு குளிக்கலாம்.” அம்மா சோபாவை கைகாட்டிவிட்டு கிச்சனுக்குள் மறைந்தார்.

அப்படியே உடலை சோபாவில் தளர்த்தினாள் அவளும்.

திரும்ப வீட்டுக்கே வந்ததில் இருந்து வீட்டில் யாருமே அர்ஜூனா பேச்சையோ பழைய பிளாட் பற்றியோ பேசுவதேயில்லை. புதிய வேலை, நேரம் தவறாமல் ஓட்டப்பயிற்சி. வீட்டிலும் பூந்தோட்டம் அமைக்கிறேன் என்று அவள் உழைக்கும் விதம் எல்லாமே அவளது வாழ்க்கை குறித்த நம்பிக்கையை அவர்களுக்கு விதைத்திருக்க வேண்டும். அவர்களும் இயல்பாகவே அவளை கையாள முயன்றார்கள்.

“ஸ்ரீ இன்றைக்கு உனக்காக புட்டிங் பேக் செய்தாள்” என்றபடி குட்டி கப்பில் காபியோடு அதையும் எடுத்து வந்தவர் மகளிடம் கொடுத்து விட்டு உள்ளே சென்று விட்டார்.

நான் கஷ்டப்பட்டு ஓடிக்கலோரியை குறைத்து விட்டு வந்தால், கையில் இப்படி எதையாவது கொடுத்து ஏற்றி விடு ஸ்ரீக்கா”..பொய்க்கோபமாய் சொன்னாலும் அவள் வேகமாய் சாப்பிட ஆரம்பித்திருந்தாள்

“ஆரு..நான் சீனி சேர்க்கவேயில்லை. டேட்ஸ் தான் சேர்த்தேன்..அதனால் ஒன்றும் ஆகாது..” உள்ளிருந்து ஸ்ரீயின் மறுப்புக்கு சிரித்தபடி “நீ சீனி சேர்த்திருந்தால் கூட நான் சாப்பிடாமல் கீழே வைத்திருப்பேன் என்றா நினைக்கிறாய்?” என்று பழிப்புக்காட்டினாள் அவள்

ஆரு.. போன் ரிங்காகிறது பார். வைஷ்ணவி உள்ளிருந்து குரல் கொடுத்தார்

ப்ளீஸ்மா..எடுத்துக்கொடேன்!!!

வீட்டிற்குள் அசையாமல் இருந்துவிட்டு கிரவுண்டில் போய் ஓடு! என்று கிண்டலாய் சொல்லியபடி சார்ஜரில் இருந்த போனை கழற்றிக்கொண்டு வந்து ஆருவின் கையில் கொடுத்துவிட்டுப்போனார் வைஷ்ணவி

ராகவி அழைத்துக்கொண்டிருந்தாள்!

ஹலோ ராக்கி! வாட்சப்?

ஏய் வீட்லையா இருக்க? ராகவியின் குரலில் ஏகப்பரபரப்பு

ஆமாம். ஏன்?

தமிழ் மாருதம் சானல் வந்தா போடுடி சீக்கிரம்..சீக்கிரம்..அவள் அவசரப்படுத்தினாள்

ஏன்னு சொல்லித்தொலையேன் மாடு!!!

“என்னால முடில..சீக்கிரம் போட்டுட்டு எனக்கு கால் பண்ணு.” அவள் கட் செய்துவிட்டாள்

என்ன இப்படி டெண்ஷனாகுறா? என்று குழம்பியவள் சானல் லிஸ்டில் தமிழ் மாருதத்தை ஒருவழியாய் கண்டு பிடித்து வைக்க கண்ணில் பட்ட முதல் விஷயமே அர்ஜூனா தான்.

அவளின் பரபரப்பை பார்த்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்த வைஷ்ணவியும் எதுவும் பேசாமல் மௌனமாய் திரையையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

விவிதா என்ற சொல்லோடு ஒரு பெரிய டிஜிட்டல் பிரிண்ட் மேடையின் பின்னணியில் இருக்க நடுநாயகமாய் அமர்ந்து கொண்டிருந்தார் அர்ஜூனா.

அவரது நூல் வெளியீட்டு விழா போலும். பல நாட்களுக்கு பின் அவரை கண்டதில் அப்படியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தவள் டிஜிட்டல் பிரிண்டில் எழுத்தாளர் பெயரில் அர்ஜூனா என்று இருக்க வேண்டிய இடத்தில் “ருத்ரா” என்று இருந்ததை சில கணங்கள் கழித்துத்தான் கவனித்தாள்

ருத்ரா… அவள் அதிர்ச்சியோடு தனக்குத்தானே சொல்லிப்பார்த்துக்கொள்ள மேடையில் பதிப்பாளர் பேசிக்கொண்டிருந்தது தன்னிச்சையாய் செவிகள் வழியே இதயத்தில் நேரடியாய் இறங்கியது

“இத்தனை நாட்களாய் முகமே காண்பிக்காதிருந்த ருத்ரா இந்த நாவலுக்காய் வெளியே வந்து வெளியீட்டு விழாவில் கலந்துகொண்டது எங்களுக்கு பெருமகிழ்ச்சி. அவருடைய ரசிகர்கள் எல்லாம் இந்த ஒரு தருணத்துக்காகத்தானே இத்தனை காலம் காத்திருந்தனர்! நன்றி ருத்ரா சார்!”

“இந்த நாவலின் முதலாவது பிரதியை படிக்கும் வாய்ப்பு எனக்குத்தான் கிடைத்தது என்று நான் பெருமையுடன் சொல்லிக்கொள்வேன். ட்ரக் மாபியா பற்றி நேரில் சென்று பார்த்துவந்தது போன்ற எண்ணத்தை உருவாக்கும் பரபர நாவல்! அன்றே மனதில் தோன்றி விட்டது இந்த நாவல் உருவாக்கப்போகும் அதிர்வுகள் பற்றி..அதை விட இதில் அவரது ரசிகர்கள் எல்லாம் மகிழ்ந்துபோகும் இன்னொரு விடயமும் இருக்கிறது. அதை நீங்கள் புத்தகத்தை வாங்கித்தான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.”

அவள் புத்தகங்கள் படிக்கும் வழக்கமில்லாதவள் தான். ஆனால் ருத்ரா என்ற பெயர் அவளுக்கு மிக மிக பரிச்சயமானது. சில திரைப்படங்களுக்கு கூட அவர் வசனம் எழுதியிருப்பார்.

சுராஜ் அவரது புதிய புத்தகம் வெளிவந்த தினத்தன்றே வாங்கி விடுவதை பெருமையாய் நினைப்பவன். வாத்தியார் என்று கொண்டாடுபவன். அவளுடைய தோழி ஒருத்தி அவருடைய புத்தகங்களுக்கு என்று ஒரு  லைப்ரரியே வைத்திருப்பாள்! ருத்ரா எப்படி இருப்பார், அவர் எப்படி இப்படி எழுதலாம்? இதெல்லாம் அவளது கல்லூரிக்கால ஒன்றுகூடல்களில் விவாதிக்கப்படாமல் இருந்ததே இல்லை.. அப்போதும் எப்போப்பார் அந்த ஆள் பேச்சுத்தானா..ஸ்டாப் த மியூசிக் என்று என்ட் கார்ட் போடுபவளாக அவளே தான் இருந்தாள்.

திலீபன் எழுந்து மேடைக்குப்போவதை இடுங்கிய கண்களோடு கவனித்தாள் அவள்

அவன் கூட சொல்லவில்லையே என்று வருந்த முடியுமா என்ன? இவ்வளவு பெரிய விஷயத்தை கூட அவளோடு அர்ஜூனாவே பகிர்ந்து கொள்ளவில்லையே..அந்தளவுக்கு அவளை அவர் ஒரு முக்கியமான ஜீவனாக நினைத்தும் பார்க்கவில்லை என்று தானே அர்த்தமாகிறது. அப்போ அன்றைக்கு அவளை நிராகரித்து அவர் சொன்னதெல்லாம் மனதார சொன்னவைதானா? அவளின் காயங்களை மிக ஆழமாய் ஒரு வாள் ஒன்று ஊடுருவி ரணம் செய்ய, கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர் முத்துக்கள் துளிர்க்க ஆரம்பித்தன

“ருத்ரா கிட்டத்தட்ட ஒரு அண்டர்கவர் அலுவலர் போல விவிதநகரில் சுற்றித்திரிந்து எழுதியது தான் இந்த நாவல். அந்தளவு உழைப்பை அவர் இந்த நாவலில் கொட்டியிருக்கிறார். நூற்றுக்கு எண்பது வீதம் நிஜம் பேசும் இந்த நாவல் பெரிய வரவேற்பை பெறவேண்டும். மிகப்பெரும் தேவையை தன்னுள் தாங்கி பல பக்க உதவிகளை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் விவிதத்தை நோக்கி சரியான உதவிக்கரங்கள் இதன் மூலம் நீளுமாயின் ஒரு வாசகனாக எனக்கு அதைவிட வேறு சந்தோஷம் இல்லை!!!”

திலீபன் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்க அவளது கவனம் அவனது பேச்சில் இருந்து கலைந்து அர்ஜூனாவில் நிலைத்தது.

கருநீல ஷர்ட் அணிந்திருந்தார். ஜெல் பளபளக்கும் தலைமுடி, முழுக்க முழுக்க டிப்டாப்பான தோரணையில் ஒரு வித ஆளுமையை அந்த மேடை முழுதும் வழங்கியபடி கம்பீரமாய் உட்கார்ந்திருந்தார் அவர்.

இவர் ருத்ரா..அர்ஜூனா அல்ல..

மேலே அவளுக்கு எதையும் பார்க்க இயலவில்லை

டிவியை சுவிட்ச் ஆப் செய்து விட்டு,  அருகில் வந்து அமர்ந்து கொண்டு செய்வதறியாமல் அவளையே பார்த்திருந்த வைஷ்ணவியின் மடியில் சுருண்டு விழுந்து கண்ணீர் பெருக்க ஆரம்பித்தாள் ஆரா.

இத்தனை பெரிய மனிதருக்கு அவள் எல்லாம் ஒரு பொருட்டாய் இருந்திருக்க முடியாது தான்.

அதுதான் வெளிப்படையாகவே சொன்னாரே..எனக்கு நீ தகுதியில்லை என்று..

வைராக்கியமாய் பிரிந்து வந்தபிறகு அன்றைக்குத்தான் முதல் தடவையாய் அழுதாள் ஆர்ணவி

ராகவி தொலைபேசியில் அழைத்ததை கட் செய்துவிட்டு வெகுநேரம் தாயின் மடியிலேயே படுத்திருந்தாள் அவள். என்ன கேட்பதென்று புரியாமல் மகளின் தலையை நீவிவிட்டபடி அமர்ந்திருந்தார் வைஷ்ணவி.

மறுநாள் அலுவலகம் சென்று விட்டு திரும்பும் வழியில் புத்தகக்கடை ஒன்றில் ருத்ராவின் புதிய வெளியீடான விவிதம் இங்கே கிடைக்கும் என்று போர்ட் வைத்திருந்தார்கள்.

லேசான விரக்திப்புன்னகையோடு கடந்து சென்றவள் இரண்டாவது நாள் புத்தகக்கடையில் காரை நிறுத்தி ஒரு பிரதியை வாங்கிக்கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்தாள்

அவளுக்கு நீளமான புத்தகங்களை படிப்பதே அலர்ஜி தான் இருந்தாலும், விவிதத்தில் அவளும் வாழ்ந்திருக்கிறாள் அல்லவா… அவர் என்ன தான் சொல்லியிருப்பார் என்ற ஆவலில் தன் கவலைகளை தூக்கிப்போட்டுவிட்டு அன்றைக்கிரவே படிக்க ஆரம்பித்தாள்

விவிதத்தில் கடலோர பல்கலைக்கழக ஹாஸ்டல் ஒன்றில் தான் அந்த கதை ஆரம்பிக்கிறது. அவர் ஏன் கடற்கரைக்கு அடிக்கடி போனார் என்று படிக்கும் போது அவளுக்கு நன்றாகபுரிந்தது. அந்த கடற்கரையின் ஒவ்வொரு அங்கமும் கதையில் வந்தது. மாலை ஆறுமணியின் பின் வரும் மர்மப்படகுகள், அவர்களோடு தொடர்பு கொள்ளும் அதே ஊரைச்சேர்ந்த மனிதர்கள்

கடற்கரையையே இசையினால் தாலாட்டும் சுண்டல் விற்கும் பெண்மணியான செல்லம்மா!!! அவரின் வறுவல் சுண்டல்!!!

ரங்கம்மா கடையை மனதில் அசைபோட்டபடி அவள் மேலே படிக்க ஆரம்பித்தாள்.

இன்னொரு பக்கம் அந்த ஹாஸ்டலில் தங்கியிருந்த மாணவி ஒருத்தி கைது செய்யப்படுகிறாள்.

அதைப்பற்றி விசாரிக்க வருகிறான் தனஞ்சயன் என்ற இளம் போலீஸ் அதிகாரி.

ஹாஸ்டல் ஹாரிடோரில் நின்று அவன் மாணவிகளை விசாரித்திக்கொண்டிருக்க அவனுக்கு வலப்பக்க படிக்கட்டில் இருந்து இறங்கி வருகிறாள் ஒரு பெண்.

“வெண்ணிறக்குடையென அவள் அணிந்திருந்த ஸ்கர்ட் அவ்வப்போது அவள் நடக்கையில் விலக ஒரு முயலில் நளினத்துடன் பாதங்கள் அவ்வப்போது தோன்றி மறைந்தன. கழுத்தை சுற்றி ரோஜாக்களால் வேலைப்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த சிக்கென்ற சிவப்பு மேலாடை தன்னை அணிந்திருந்தவளையும் ஒரு பெரிய ரோஜா போலத்தான் காண்பித்து கொண்டிருந்தது

பட்டென்று நிறுத்தி விட்டாள் ஆர்ணவி.

கழுத்தில் ரோஜா வேலைப்பாடு செய்த சிவப்பு டாப் அவளுடையதல்லவா!!! அட ஆமாம்!!! அன்றைக்கு முதல் தடவை அவள் அந்த கூடை நாற்காலியோடு வீட்டுக்கு போன போது வெண்ணிற லாங் ஸ்கர்ட் தான் அணிந்திருந்தாள்! நாற்காலிக்குள் போய் மாட்டுகிறதே என்று அதை திட்டியபடியே தூக்கி மேலே பின் செய்தது இன்னும் ஞாபகம் இருந்தது.

அடப்பாவி அப்படியே ஞாபகம் வைத்திருக்கிறீர்களா சார்? இந்த காரக்டர் மட்டும் மொக்கையாக இருக்கட்டும்..சொன்னதையெல்லாம் அம்போ என்று விட்டுவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து மொத்துவேன்!!!! மேலே படிக்க அவளுக்கு வேறு உத்வேகம் வேண்டியிருக்கவில்லை!

“சாரி சார், அனுமதி பெறாமல் மாணவிகளை நீங்கள் பார்க்க இயலாது. வார்டனின் அறைக்கு முன்னே காத்திருந்து அனுமதி பெறவேண்டும்.” பேருக்கு ஓர் புன்னகையை பூத்தபடி அவள் சொல்ல அவளை ஏற இறங்க பார்த்தான் தனஞ்சயன்

சாரி. நான் தனஞ்சயன். அங்கே வார்டன் இல்லை. நான் ஒரு பத்துநிமிடம் காத்திருந்து பார்த்தேன். அதனால் தான்…. நீங்கள்??

வணக்கம் என்பதாய் தலையசைத்தவள் “என் பெயர் ஆழி. உதவி விரிவுரையாளினி. தற்போது இந்த ஹாஸ்டல் வார்டனும் நான் தான்!” என்று அழுத்தமாய் சொல்லிவிட்டு “அங்கே காத்திருங்கள்” என்று வார்டனின் அறைப்பகுதியை கைகாட்டிவிட்டு திரும்பி நடந்தாள் ஆழி

தனாவுக்குள் சினம் மூண்டது. “மிஸ் ஆழி!!! நீங்கள் திரும்பி வர எவ்வளவு நேரமாகும்?”

“சாரி சார். என்னுடைய அலுவலக நேரம் இன்னும் அரைமணிநேரத்தின் பின் தான் ஆரம்பிக்கும். சோ.. “ என்று தோளைக்குலுக்கியபடி திரும்பி நடந்தவளை அடக்கிய சினத்துடன் உறுத்து விழித்தான் தனா..

அடப்பாவி! ரொமான்ஸ் எழுதுவதில்லை என்றாரே…இந்தக்கதை ஆரம்பமே தூள்பறக்கிறதே.. ஆனால் அவளுடைய பெயரை வைத்து அவளது உடையையும் ஒரு காரக்டருக்கு மாட்டிவிட்டு கதையில் உலவ விட்டிருப்பதை படிக்கும் போது  அவளுக்கு என்ன எண்ணுவது என்றே புரியவில்லை

சட்டென ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

ஸ்ரீக்கா… தனஞ்சயன் என்ற பெயருக்கு அர்த்தம்  என்ன? என்று கத்தினாள் ஆர்ணவி.

தனஞ்சயா நம்ம அர்ஜூனன் பேர்மா…பூமராங் போல ஹாலில் இருந்து பதில் வந்தது

உதடுகளை கடித்தபடி சற்றுநேரம் அப்படியே இருந்தாள் அவள்.. என்னதான் அவர் தான் நேரில் சந்திப்பவர்களை கதையில் உலவ விடும் பழக்கம் உள்ளவராக இருந்தாலும்……..

என்ன சார் மனதில் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

ஆனால் அதற்கு மேல் அவளை எதையும் செய்யவிடாமல் கதை அவளை உள்ளிழுத்துக்கொண்டுவிட்டது.

புதுப்பழக்கம் ஆதலால் அந்த புத்தகத்தை நிறைவு செய்ய நான்கு மணிநேரங்கள் ஆகியிருந்தன. மனமெல்லாம் கேள்விகள் மட்டும் தான்

போதை வஸ்து கடத்தல், விநியோகம்..அந்த ஊரில் எங்கே எப்படி நடைபெறுகிறது? அதை ஆதரிக்கும் உள்ளூர் பிரமுகர்கள், அதன் ஆதரவு நெட்வர்க், எல்லாமே சுவாரஸ்யமாக பர பர திருப்பங்களுடன் கதை பறந்தது. ஆழி அதிகம் கதையில் குறுக்கிடவில்லை. ஆனாலும் அவளுக்கு கதையில் முக்கியத்துவம் இருந்தது.

அவளது சுபாங்கன் கதை போலவே அந்த ஆழிக்கும் மாணவி ஒருத்தி சம்பந்தப்பட்ட கதை இருந்தது, அதற்காக தனாவை தேடிப்போகிறாள் அவள்

இதுதான் அவள் படிக்கும் முதல் நாவல் ஆனால் முதலாவதிலேயே அவரது ரசிகையாகிவிட்டேன் என்று தான் தோன்றியது அவளுக்கு, ஆங்காங்கே அவரே நேரில் நின்று அந்த கீழுதட்டு சிரிப்போடு பேசுவது போல பிரமை தட்டியதும் கூட அதற்கான ஓராயிரம் காரணங்களில் ஒன்றாக  இருந்திருக்கலாம்

அன்றைக்கு வெகு சீக்கிரமே விவிதத்துக்கு கவனம் கிடைக்கும் என்று மர்மமாக சிரித்தாரே..உண்மைதான். ரத்தமும் சதையுமாய் இந்த நாவல் விவரிக்கும் விஷயங்களை அவ்வளவு சீக்கிரம் புறக்கணித்துவிட முடியாது!

எப்படி இத்தனை தகவல்களை கோர்த்து பரபரவென கதையை அமைத்தாரோ தெரியவில்லை. நிறைய கதாப்பாத்திரங்கள், பொறுப்பற்ற ஆண்கள், பெண்கள். மிகப்புத்திக்கூர்மையான ஒரு போலீஸ் கதாநாயகன்! ஆனால் ஆர்ணவிக்கோ ஆழி என்ற கதாப்பாத்திரம் மட்டும் தான் அவள் மனதில் நின்றது. பிறர் மனதில் தோன்ற சாத்தியமே இல்லாத கேள்விகள் எல்லாம் ஆர்ணவிக்கு அவளைக்குறித்து எழுந்திருந்தன. அவை அவளுக்கு மட்டும் தானே வர முடியும்?

அந்த ஆழி முற்றிலும் வேறாக இருந்தாள். ஒரே வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஆர்ணவியை விட அர்ஜூனா தான் ஆழியில் அதிகம் தெரிந்தார்.

அவள் தைரியமானவளாக இருந்தாள்

எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் தனக்கு வேண்டியவர்களுக்கு என்ன தேவையோ அதை செய்தாள்

தனக்கு வேண்டியது என்ன என்பதில் மிகத் தெளிவாய் இருந்தாள்

தனாவுக்கு ஆழியின் மேல் லேசான ஈர்ப்பு இருப்பதாக கதையில் காண்பித்தாலும் ஆழியின் மர்மச்சிரிப்புக்கள் மொழிபெயர்க்கப்படவேயில்லை.

இருக்கிறது ஆனால் இல்லை என்ற ஒரு மிதக்கும் இனிய மனநிலையிலேயே அவர்களை தனித்தனி பாதைகளில் அனுப்பி கதையை முடித்து விடுகிறார் ஆசிரியர்.

இந்த ஆழி அர்ஜூனாவின் கனவுப்பெண்ணா? பல இடங்களில் ஆழி ஆர்ணவியை நினைவூட்டுவது போல இருந்தாலும் அவள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தாத அழுத்தமான பெண் என்பதில் ஆர்ணவியிடம் இருந்து நிறைய வேறுபட்டாள்.

ஆனால் லேசாக தலைசாய்த்து விரலை நாடியில் தேய்த்துக்கொள்ளும் ஆர்ணவியின்’ மேனரிசம் வரை ஆழி செய்து தொலைத்திருந்தாள்

இதை எப்படி எடுத்துக்கொள்வது?

அர்ஜூனாவே தன்னுடைய உணர்வுகளுக்கும் அறிவுக்கும் இடையில் குழம்பி நின்றதைத்தான் இது காண்பிக்கிறதா? அவரின் கனவுப்பெண்ணை ஆர்ணவி என்ற நிஜம் ஜெயித்ததாக கொள்ளலாமா?

ஏன் சார், ஒன்றும் ஒன்றும் இரண்டு என்ற எளிய கணித்தலை இத்தனை குழப்பமாக்கி வைத்திருகிறீர்கள்?

அவர் தெளிவாக இருந்தால் கூட என்ன மாற்றம் வந்து விடப்போகிறது? மனதின் கேள்விக்கு தன்னைசுற்றி கவிந்த சோகம் தான் அவளுக்கு ஒரே பதிலானது

 

ஆழி- அர்ஜூனா 19

alia bhatt 3

ஒரு மேசையின் மீது மாவுத்துகள்கள் சிந்திக்கிடக்கின்றன. அதன் நடுவில் யாரோ ஊதியதைப்போல நடுவில் அவை கலைந்து கிடக்க பிய்ந்த ரோஜா இதழ்களை ஓரமாய் கொண்டு அவற்றின் சாயத்தை கொண்டு யாரோ எழுதியது போல ‘விவிதம்’ என்ற தலைப்பு எழுதப்பட்டிருந்தது. மீண்டும் அந்த அட்டைப்படத்தை பார்த்தார் அர்ஜூனா. எழுத்தாளனுக்கு நாவலின் அட்டைப்படம் மிகவும் முக்கியம் தானே.. நாவலின் உள்ளடக்கத்தை சொல்லும் குறியீடாக ஒவ்வொரு நாவலுக்கும் அட்டைப்படம் அமைந்து விடுவதில் அவர் எப்போதுமே அதிர்ஷ்டசாலி தான்.

பிரபு! இந்த படத்தையே ஒகே செய்து விடுங்கள்.

ஒகே சார்! என்று பவ்யமாய் சொன்ன பிரபு “சார் நிஜமாகவே நாவலின் தலைப்பாக இந்த மாவட்டத்தின் பெயரை போட்டிருப்பது சிக்கலை உண்டாக்காதா? என்று கேட்டார்.

“நான் சொல்கிறேன் பாருங்கள். விவித நகர் குறித்து நான் எழுதியிருக்கிறேன் என்றதுமே ஆர்வத்தில் நாவல் அதிகம் வாங்கப்படும் பிரபு” என்று சிரித்தவர்… “ப்ரோமொஷனுக்காக என்று மட்டும் இல்லை இந்த நாவலுக்கு இதைத்தவிர வேறு தலைப்பை என்னால் யோசித்தும் பார்க்க முடியவில்லை இதுவே இருக்கட்டும்” என்றவர் பிரபு அரைமனதாய் தலையசைக்க, நூல் வெளியீட்டைக்குறித்த ஆயத்தங்களை பற்றி பேசிவிட்டு விடைபெற்றார் அர்ஜூனா.

சார்..

என்ன பிரபு?

இந்த தடவையாவது நீங்கள் வெளியீட்டு விழாவுக்கு வாருங்களேன் சார்.. அதுவும் இந்த நாவல் கொஞ்சம் சர்ச்சைக்குரியது என்று ஏற்கனவே மக்கள் மத்தியில் பலத்த எதிர்பார்ப்பு நிலவும் போது நீங்களும் நேரில் வந்தால் நல்லது என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம்…

யோசிக்கிறேன் என்று புன்னகைத்தவர் பஸ்ஸில் தொற்றிக்கொண்டு நேராக கடற்கரைக்கு சென்றார். மனதில் கதைக்கரு ஏதும் இல்லாமல் சுற்றுப்புற சூழலை கவனிக்க முடிவதே அவருக்கு அபூர்வம் தான். இன்றைக்கு அப்படியானதொரு நாள்! தினம் வந்து போன இடங்களெல்லாம் புதிதானதொரு அமைதியுடன் இருப்பதாகப்பட்டது.

இளங்காற்று வீசுதே..

ரங்கம்மா ஒளிபரப்புச்சேவை மெலிதாய் இசைத்துக்கொண்டிருக்க புன்னகையோடு அவளை நோக்கி நடந்தார் அர்ஜூனா

வாங்க சார்… வழக்கம் போல உற்சாகமாக அவரை வரவேற்றாள் ரங்கம்மா..

என்ன சார்..ரெண்டு நாளா உங்களை இந்தப்பக்கமே காணோமே..சூடாக வடை போட ஆரம்பித்திருக்கிறேன். சாப்பிட்டுப்பார்க்கிறீர்களா?

சரி கொடுங்கள்..வேலை பிசியில் வரமுடியவில்லை  என்றவர் எங்கே குழந்தைகளை காணோம்? என்று தொடர்ந்து கேட்டார்.

இன்றைக்கு ஸ்கூலில் நாடகப்பயிற்சியாம் சார்.. என்றபடி சுத்தமான பிளாஸ்டிக் தட்டொன்றில் சூடான குட்டியான இரண்டு வடைகளையும் சட்னியையும் வைத்துக்கொடுத்தாள் ரங்கம்மா..

வடையை பிட்டு வாயிலிட்டு பார்த்தவர் அதன் சுவையில் சப்புக்கொட்டியபடி நன்றாக இருக்கிறது ரங்கம்மா.. ஆனால் வடை விற்க ஆரம்பித்தால் காபியும் கொடுக்க வேண்டியிருக்குமே. பேசாமல் ஒரு காபி மெஷினை வாங்கி வைத்து விடுங்கள் என்று இலவசமாய் ஒரு அறிவுரை சொன்னார்.

காசு சேர்க்கறேன் சார்..கொஞ்சம் சேர்ந்ததும் கடையை கொஞ்சம் பெருசாக்கலாம்னு யோசிக்கிறேன்..அப்புறம் கண்டிப்பா வாங்கிடுவேன் என்றால் அவள் நம்பிக்கையாக

ஹ்ம்ம்…அவர்  வடைகளை மெல்ல ஆரம்பித்தார்.

சார்..நம்ம அனு மிஸ் ஊருக்கு போறாங்களாம்ல.. இப்போ கொஞ்சம் முன்னே தான் வந்துட்டு போனாங்க. நல்ல பொண்ணு சார்..வேணாம் வேணாம்னு சொல்லியும் கேட்காமல் எனக்கொரு சேலை, பசங்களுக்கு கொஞ்சம் புத்தகங்கள் கொடுத்துட்டு போனாங்க!

தண்ணீரை எடுத்து குடித்துக்கொண்டிருந்தவரின் கை அந்தரத்தில் உறைந்தது. இதற்காகத்தானே வீட்டுக்கு போகாமல் நேரே கடற்கரைக்கு வந்தார் அவர்!

“அந்தப்பொண்ணு டெம்பரரியா தானே இங்கே வந்தா..போக வேண்டியது தானே..” விட்டேற்றியாக சொல்லிக்கொண்டு கடற்கரையில் கொஞ்சம் தூரம் நடந்தவர் பிறகு யாழினியை பெரியம்மா வீட்டில் இருந்து அழைப்பதற்காக கிளம்பிச்சென்றார்.

ரெண்டு நாட்களுக்கு முன்னரே அவள் கிளம்பப்போகிறாள் என்று அவருக்கு தகவல் வந்து விட்டது அதிபர் மூலமாக..

இவள் இந்த விடயத்தை இவ்வளவு சீரியஸாக எடுப்பாள் என்று அவர் நினைக்கவே இல்லை..தன்னுடைய அவசர நடவடிக்கைகள் மூலமாக ஒவ்வொரு தடவையும் அவள் அவருடைய முடிவை சரியென நிரூபிப்பதாகவே அவர் நினைத்தார். அவர்கள் காரமாய் பேசி ஒரு வாரம் கடந்திருந்தது. இதுவரை அவள் அவரோடு பேச முயற்சிக்கவில்லை. ஆனாலும் இறுதி நாள் பேச முயற்சிப்பாள் என்ற எண்ணத்தில் தான் அவளை சந்திக்காமல் தவிர்த்தார் அவர்.

ஆர்ணவி கிளம்பி போயிருப்பாள்ல? யாழினியின் சோகம் சுமந்த கேள்விக்கு இறுக்கமான தலையசைப்பை பதிலாக கொடுத்தவர் அவள் வழக்கம் போல போஸ்ட் பாக்சை செக் செய்ய எதிர் வீட்டின் பூட்டிய கதவை ஒருகணம் பார்த்துவிட்டு கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே போனார்.

அஜூ..எனக்கும் உங்களுக்கும் லெட்டர்!!!!

யாரும்மா போட்ருக்கறது? கேள்வியே அபத்தம் தான்..

ஆர்ணவி தான்!!!

அவருடையதை கையில் திணித்து விட்டு தன்னுடையதை எடுத்துக்கொண்டு ஓடிவிட்டாள் யாழினி.

அன்றைக்கு சாப்பிட்டு முடித்து யாழினி தூங்கப்போன பிறகு தான் அறைக்குப்போய் தாளிட்டுக்கொண்டு அதை ஒப்பன் செய்தார் அர்ஜூனா.

ஹல்லோ சார்…

என்னடா கடிதம் எழுதியிருக்கிறாளே என்று உதட்டுக்குள் சிரிக்கிறீர்கள் தானே.. எனக்கு சில விஷயங்கள் தெளிவு படுத்த வேண்டியிருந்தது சார். இதை படித்துவிட்டு நீங்கள் உங்கள் மனதை மாற்றிக்கொள்வீர்கள் என்றோ நாம் சேருவோம் என்றோ நான் நினைக்கவில்லை. என் வரையில் விட்டுப்போன சில விளக்கங்களை சொல்லி முடிக்கா விடில் என்னமோ பாதியில் விட்ட வழக்கு போல என் மனதை நெருடிக்கொண்டே இருக்கும் அதனால் தான் எழுதுகிறேன்.

  • எங்களுக்கு வந்தது உடலியல் ரீதியான ஈர்ப்பு என்ற உங்களின் வாதம்

இது உங்களுக்கே அபத்தமாய் தெரியவில்லையா சார்? நீங்கள் குறிப்பிட்டு சொன்னது போல நான் குழந்தை இல்லை. இருபத்து ஆறு வயது நிறைந்தவள். ஆண்களோடு நிறையவே பழகியிருக்கிறேன். ஆண் நண்பர்கள் நிறையப்பேர் இருக்கிறார்கள். எவருடனுமே எனக்கு உங்களுடன் ஏற்பட்ட விஷயம் வந்ததே இல்லை சார்.. ஆக்சுவலி எனக்கு அவர்கள் ஆண்கள் என்ற வேறுபாடே தெரிவது இல்லை. முதல் தடவையாக உங்களைத்தான் ஒரு ஆணாக நான் பார்த்தேன்.

சரி அவ்வளவு தெளிவாக சொன்னீர்களே..நீங்களும் நீங்கள் குறிப்பிட்ட ரீதியில் என்பால் ஈர்க்கப்பட்டதாகவும் என் நலன் விரும்பியதால் அதற்கு மேல் போகாததாகவும்! நான் கேட்கிறேன்..காதல் இல்லை..என்னோடு நேரம் செலவழிக்க பிடிக்கவில்லை என்றால் எரிந்து விழுவது போல விழுந்தாலும் மணிக்கணக்கில் என்னோடு பேசியது எதற்கு? அன்றைக்கு கூட மாடியில் வந்து ஒரு மணிநேரம் என்னருகில் தனிமையாய் இருந்தீர்கள். நான் புரிந்து கொள்ளத்தெரியாதவள் குழந்தை என்றெல்லாம் குற்றம் சாட்டிணீர்களே..அப்படிப்பட்ட என்னை இப்படியெல்லாம் தூண்டியது ஏன்?  நான் இன்னுமின்னும் உங்கள் பால் ஈர்க்கப்பட்டு திரும்பி வரவே முடியாத எல்லை வரை என்னை கொண்டு போய் விட்டு விட்டு மனசை உடைக்கவா? நான் அறிந்த அர்ஜூனா அவர் இல்லை சார். அவர் இப்படியெல்லாம் சின்னப்பிள்ளைத்தனமாக நடந்து கொள்ள மாட்டார்.

உண்மை என்னவெனில் நீங்களும் என்னை காதலிக்கிறீர்கள், என்ன முயன்றாலும் உங்களால் என்னை விட்டு விலகியிருக்க முடியவில்லை. உங்கள் ஈகோ அதை ஏற்க மறுக்கிறது. அவ்வளவு தான். மண்ணெண்ன வேப்பெண்ண விளக்கெண்ண இனிமேல் நீங்க என்னை லவ் பண்ணினாத்தான் எனக்கென்ன? :p

ஒன்று சொல்லவா சார். உங்களை எனக்கு அவ்வளவு பிடிக்கும். நான் லயித்துப்போன ஒரே ஆளுமை நீங்கள் தான். எந்த சமயத்தில் எப்படி பேசுவீர்கள்..எந்த தருணத்தில் எழுந்து போவீர்கள், எங்கே சீரியஸாக பேசுவீர்கள், யாரின் மூக்கை உடைப்பீர்கள் எந்த இடத்தில் உங்கள் சாத்தானிச சிரிப்பை சிரிப்பீர்கள், முறைப்பீர்கள் சகலமுமே எனக்கு அத்துப்படியாகிவிட்டது. காதலை உணர கொஞ்சம் முன்னர்  நான் தனியாக நடக்கும் போது கூட உங்களை மனத்தால் அருகில் வைத்து எதற்கு நீங்கள் எப்படி ரியாக்ட் செய்வீர்கள் என்று மனக்கண்ணில் காண ஆரம்பித்து விட்டேன். எந்நேரமும் உங்கள் அருகில் இருக்க வேண்டும். உங்கள் குரலை கேட்கவேண்டும்..புதிது புதிதாக நீங்கள் சொல்வதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். எத்தனை ஆசை சார்.. எனக்கு வந்தது உடலியல் ஈர்ப்பா? போடா டாஷ்! உனக்கெல்லாம் எவளாவது அரைக்கிழவி வருவா..போய் சேர்ந்து கொள். நான்லாம் செட் ஆகவே மாட்டேன் ..கர்ர்ரர்ர்ர்

  • நீங்கள் உங்கள் பெண்களோடான பழக்கம் பற்றி சொன்னதை நான் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை என்ற உங்களின் குற்றச்சாட்டு

நீங்கள் கண்டீர்களா? என்னைப்பற்றி என்ன தெரியும் உங்களுக்கு? நீங்கள் இதை சொல்வது முதல் தடவையா என்ன? முன்பொரு தடவை என் வாழ்க்கையில் ரொமான்சுக்கு பஞ்சமே இல்லை என்று சொன்னீர்களே ஞாபகம் இருக்கிறதா? அப்போது நான் முடிவு செய்தேன்..இந்த மனிதரின் வாழ்க்கை முறை வேறு என்னுடையது வேறு.. விலகியிருக்க வேண்டும் என்று! ஆனால் தட் இஸ் லவ் இல்லையா? என்னால் விலக முடியவில்லை. ஆனால் கோபம் வரும் அப்போதெல்லாம் இது காதல் என்று எனக்கு தோன்றவில்லை. உங்கள் மேல் கோபம் கொள்ள அதை ஒரு வாய்ப்பாக நான் பயன்படுத்தினேன்.

உங்களுக்கு தெரியாத ஒரு விஷயம் இருக்கிறது சார். அன்றைக்கு பார்ட்டி முடித்த பிறகு திலீப் எங்களிருவரையும் பார்த்த பார்வையை வைத்துத்தான் நான் எங்களைக்குறித்து யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். அப்போது தான் நான் உங்களை காதலிப்பதை புரிந்து கொண்டேன். புரிந்ததும் நான் சந்தொஷப்படவில்லை சார்..இத்தனை சிக்கலுள்ள ஒருவரை எப்படி என்று பயம் தான் வந்தது..நீங்கள் மொட்டை மாடிக்கு வர முன் நான் திலீப்புடன் பேசினேன். எதைப்பற்றி என்று நினைக்கிறீர்கள்? உங்கள் ரொமான்சுக்கு பஞ்சம் இல்லாத வாழ்க்கை பற்றித்தான்!

அவன் என்னிடம் இருந்து இதை இவ்வளவு சீக்கிரம் எதிர்பார்க்கவில்லை என்றும் நீங்கள் தான் முதலில் சொல்வீர்கள் என்றும் எதிர்பார்த்ததாக சொன்னான். வேண்டுமானால் கேட்டுப்பாருங்கள்! அவனிடம் ஒளிவு மறைவின்றி உங்களைப்பற்றி சொல்ல சொல்லிக்கேட்டேன்.

42 வயதுள்ள இவ்வளவு சுதந்திரமும் சமூக கட்டுப்பாடுகளை தூக்கியெறியும் தைரியமுள்ள  மனிதர் ரிஷ்ய சிருங்கராக இருப்பார் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு நிறைவேறாத காதல் இருக்கலாம். அந்த காதலியோடு ஒருவேளை நீங்கள் எல்லை தாண்டியிருக்கலாம் என்பது தான் என்னால் முடிந்த ஆகக்கூடிய கற்பனையாக இருந்தது! ஆனால் திலீப் சொன்னது முற்றிலும் வேறு.. நீங்கள் காதலில் நம்பிக்கையே இல்லாத ஒருவர், உங்களுடைய தோழிகள் எல்லாருமே பெண் அர்ஜூனாக்கள் தான் என்றும் அவன் சொன்னான். எந்த பெண்ணோடும் செலவழிப்பதற்கு அர்ஜூனுக்கு நேரம் இருந்ததில்லை. அப்படியே ஓரிருவரோடு ஓரிருமுறை எல்லை தாண்டியிருக்க கூடும், மற்றபடிக்கு அவனை நான் நன்கு அறிவேன்..அவன் வீடு வரை  சென்ற முதல் பெண்ணும் அவன்  அதிகம் நேரம் செலவிட்ட ஒரே பெண்ணும் நீதான் என்று திலீப் சொன்னான்.

என்னிடம் மட்டும் தான் நீங்கள் குறும்பாக சண்டையிட்டு இவ்வளவு ஓப்பனாக பேசிப்பழகுவீர்களாம். ஆனாலும் அவன் கூட  என்னை நன்றாக யோசித்த பிறகு தான் முடிவு செய்ய சொன்னான்.

நான் நிறைய யோசித்தேன். உங்களை விட்டு விலகலாம் என்று கூட யோசித்தேன். ஆனால் முடியவில்லை. ஏனெனில் உங்கள் கமிட்மென்டை நான் பார்த்திருக்கிறேன் சார். 9D வகுப்பு மாணவர்களில் ஆரம்பித்து யாழினி வரை நீங்கள் ஒரு விஷயத்தில் கமிட் ஆனால் எப்படி அரக்கத்தனமான நேர்மையுடன் இருப்பீர்கள் என்பதை நான் பல தடவைகள் கண்கூடாக பார்த்திருக்கிறேன். அது போதும் என்று தான் என் மனது சொன்னது சார். அர்ஜூனா காதலிக்கும் முதலும் கடைசியுமான பெண் நானாகத்தானே இருக்க முடியும்? மற்றவர்களை பற்றி எனக்கு தெரியாது. நான் உங்கள் வாழ்க்கையில் வந்த பிறகான உங்கள் வாழ்க்கை குறித்துத்தான் எனக்கு அக்கறை. இந்த விஷயத்தில் ஆர்ணவி பாலிசி இது தான்.

காதலை சொல்லும்போது இந்த முடிவுடன் தான் சொன்னேன். பிறகு நீங்கள் என்னிடம் மனம் திறந்து பேசியது ஒரு வார கால தலைமறைவின்  பின்னர் தான்! அதுவரை அதைக்குறித்து ரகம் ரகமாய் அலசி ஆராய்ந்து மனதில் இதுதான் என்று முடிவெடுத்த பின் நீங்கள் சொல்லும் போது நான் ஆவென்று அதிர்ச்சியாகி கண்ணீர் விடுவேனா சார்?

பெண்களை பற்றி உங்களுக்கு தெரியாது..எனக்கும் ஈகோ உண்டு சார்,, நீங்கள் அந்த விஷயத்தை சொல்ல என்னால் அதை ஆற அமர கேட்டிருக்க முடியும் என்று எப்படி நினைத்தீர்கள்? உள்ளுக்குள் பல்லைக்கடித்தபடி இதெல்லாம் எனக்கு முன்னரே தெரியும்..ஒருவழியாக நான் முடிவெடுத்த பிறகு மறுபடி என்னை குழப்பாமல் அடுத்த விஷயத்துக்கு போ..இப்படித்தான் மனது அலறியது. உங்கள் முன்னிலையில் நீங்கள் எனக்கு முன்னே பெண்களோடு பழகியதற்கு நான் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறேன் என்று உங்களிடம் காண்பித்து கொள்ள என்னுடைய ஈகோ இடம் தரவில்லை.

எனக்கு ஒரு காதல் கூட இருந்ததில்லை சார். எனக்கு அந்த பேச்சை காதால் கேட்கவே எரிச்சலாக இருந்தது ஏனெனில் நீங்கள் அதைப்பற்றி பேசியபோது எனக்கு ஒருவாரத்துக்கும் மேலாக தலைக்குள்ளேயே இருந்து புளித்துப்போன விஷயமாக மாறிப்போயிருந்தது அது!

ஒரு பெண்ணாக இருந்தால் புரியும்..கணவரின் பழைய காதலை கணவரே போஸ்ட்மார்ட்டம் செய்யும் போது யாருமே ஆறுதலாக கேட்க மாட்டார்கள்..எங்காவது இதற்கு பாஸ்ட் பார்வர்ட் பட்டன் இருக்காதா என்று எரிச்சலாகத்தான் இருப்பார்கள். எனக்கு வாய்த்தவர் இப்படி… என்ன செய்வது மனது வைத்துவிட்டேன் ஏற்றுக்கொள்ளத்தானே வேண்டும் என்ற அதே எரிச்சல் மனநிலை தான் எனக்கு..உங்கள் முன்னிலையில் அதனால் நான் ஒரு சதவீதம் கூட பாதிக்கப்படவில்லை என்று காண்பிக்கத்தான் என் எரிச்சலைக்கூட வெளிப்படுத்திக்கொள்ளாமல் சிரிப்புடன் கடந்து போனேன்..

நீங்கள் எனக்கென்று ஆகி உங்களின் அன்பை அனுபவிக்கும் போது உங்கள் பழைய வாழ்க்கையை நினைத்தெல்லாம் உங்கள் நிம்மதியை கெடுக்கும் பக்குவமற்ற பெண் நான் கிடையாது.. அப்படி எனில் ஆளை விடு சாமி என்று என்றோ கிளம்பி போயிருப்பேன்..

  1. இருபத்து ஆறு வயது வரை நீ யார் என்று எனக்கே தெரியாது பிறகெப்படி உங்களுக்கு என் மேல் நல்ல எண்ணம் வரும் என்று கேட்டீர்களே ஒரு கேள்வி..

இது தான் சார் என்னை மிக மிக கொடுமையாய் காயப்படுத்தியது. மற்றக்கேள்விக்கெல்லாம் விளக்கம் கொடுத்திருப்பேன். நீங்கள் என்னை உங்களுக்கு தகுதியில்லை என்று சொன்னீர்களே இதன் பிறகு என்ன விளக்கம் கொடுத்து என்ன?

சார்.. ஆரம்பத்தில் இருந்து உங்களை நான் எனக்கு சமமாகத்தான் பார்த்தேன். ராகவியும் சஞ்சனாவும் பயந்து ஒதுங்கினாலும் நான் உங்களை விடவில்லை. நீங்கள் தப்பாக பேசினாலும் இவர் எப்படி இப்படிப் பேசலாம் என்று சண்டைக்கு வந்தேன்..மனதில் உங்களை அப்போதிலிருந்தே எனக்கு நெருக்கமாக உணர்ந்தேன். எனக்கு வயது வித்யாசம் எல்லாம் தெரியவே இல்லை. அப்போது இது காதல் என்று எனக்கு புரிந்து கொள்ள தெரியவில்லை. அது தவறில்லை ஏனெனில் இன்று வரை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லையே :p

எங்கே விட்டேன்?

ஆர்ணவி குழப்பவாதி தான் சார்.. ஆனால் என்ன செய்ய? நான் வாழ்ந்த சூழல் அப்படிப்பட்டது. என் அப்பா, அம்மா இருவருமே பொறியிலலாளர்கள். எனக்கும் கணிதத்தில் ஆர்வம் இருந்தது. ஒரு விஷய்த்தோடான அறிமுகம் இல்லாமல் எனக்கு அது பிடிக்கும் என்று எப்படி கண்டுபிடிப்பது? அதனால் தான் சட்டத்துடனான அறிமுகம் கிடைத்ததும் நான் அதை ரசித்து கற்க ஆரம்பித்தேன். அந்த வகையில் எது எனக்கு வேண்டும் எது வேண்டாம் என்று நான் மிகத்தெளிவாய் இருப்பேன் சார். வேலையில்  கூட மனதை மறைத்துக்கொண்டு ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்பவர்களை எனக்குத்தெரியும். ஆனால் நேரம் காலத்தை வீணாக்கினாலும் எனக்குப்பிடித்ததை தேடி கண்டுபிடிக்கும் வைராக்கியம் எனக்கு இருக்கிறது. அதனால் தான் நான் இங்கே வந்தேன். இதை நீங்கள் குழப்ப மனம் என்று சொன்னால் சொல்லிவிட்டு போங்கள். நான் உங்களை எனக்கு வேண்டும் என்று சொன்னது கூட அப்படித்தான்.

என் வாழ்க்கையை நான் ரசித்து வாழ ஆசைப்படுகிறேன் சார். கடமைக்காக எதையும் சுமக்க தயாரில்லை. சமூகத்தின் கண்களில் அது முட்டாள்தனம் என்றால் நான் முட்டாளாக இருந்து விட்டுப்போகிறேன். யார் என்னை புரிந்து கொள்ளாவிடினும் நீங்கள் என்னை புரிந்து கொள்வீர்கள் என்று நினைத்தேன் சார். நீங்கள் கேட்ட கேள்வியில் நொறுங்கிப்போனேன் போங்கள்.

உங்களை பொறுத்தவரை மன முதிர்ச்சி என்றால் சின்ன புன்னகை கூட செய்யாமல் கிளாசி லுக் கொஞ்சமும் கலையாமல் அப்படியே பொம்மை போல வந்து போவார்கள் என்று எனக்கு அன்றைக்கு தான் தெரிந்தது. உண்மையில் நீங்கள் வளர வேண்டும் சார். நீங்களும் அப்படியான மனமுதிர்ச்சி உடையவர் என்றால் நீங்கள் சொன்ன தத்துவங்கள் உலகைப்பார்க்கும் கோணங்கள் எல்லாமே வெறும் வாய்ப்பேச்சு தான். உங்களுக்கு என் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்.

என்னை பொறுத்தவரை நானும் சந்தோஷமாக இருந்து என்னை சுற்றியிருப்பவரையும் சந்தோஷமாக இருக்க வைப்பது தான் வாழ்க்கை.

ஒன்றை மட்டும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் சொன்னதை நான் நம்பவில்லை. உங்களுக்கு என்னை மறுக்க ஒரு காரணம் தேவைப்பட்டது. அதனால் இதைக்கண்டுபிடித்து சொன்னீர்கள் நான் காயப்பட்டேன். உண்மை. ஆனால் அர்ஜூனாவை நான் நன்கு புரிந்து வைத்திருக்கிறேன். அவர் உலகை எப்படிப்பார்ப்பார் என்றது கூட எனக்கு அத்துப்படியாகி விட்டிருக்கிறது. அர்ஜூனாவின் கண்ணில் உண்மையில் நான் எப்படித்தெரிவேன் என்பதும் எனக்கு தெரியும். நான் ஏமாற வில்லை. ஆனால் இத்தனை தூரம் நீங்கள் இறங்கி என்னை மறுத்த பிறகு உங்கள் வாழ்க்கையில் என்னை வற்புறுத்தி சேர எனக்கு விருப்பமில்லை. ஆர்ணவி அந்தளவிற்கு டெஸ்பரேட் இல்லை.

அந்த வரை நீங்கள் ஜெயித்து விட்டிருக்கிறீர்கள்

ஆமாம். நீங்கள் எனக்கு சவாலாக அறிமுகமானீர்கள். எனக்கு முற்றிலும் புதிய உலகை காட்டினீர்கள். என்னை நானே விரிவு படுத்திக்கொள்ள நீங்கள் தான் உதவினீர்கள். ஒவ்வொரு சிக்கல் வந்தாலும் இதை அர்ஜூனா எப்படிப்பார்ப்பார் என்று எண்ணித்தான் நான் எதிர்கொள்கிறேன். ஒருவகையில் நான் உங்களின் ஏகலைவி தான். சொன்னீர்களே ஆர்ணவி யார் என்று எனக்கே தெரியவில்லை என்று! ஆர்ணவி யார் என்று தெரிந்து விட்டது சார். ஆனால் அதை உங்களுக்கு சொல்ல வேண்டாம் என்று தோன்றுகிறது. சொன்னால் கூட அந்த கீழுதட்டு சிரிப்போடு இது எத்தனை நாளுக்கு என்று தான் எண்ணுவீர்கள். அப்படியே எண்ணிக்கொள்ளுங்கள். ஒருநாள் என்னை நீங்கள் சந்திப்பீர்கள். அன்றைக்கு நான் யாரென்று நீங்களே பார்ப்பீர்கள்.

பிற்குறிப்பு: இப்போது கூட நீங்கள் என்னை மறுத்த பொறாமையில் நான் யாழினியைப்பற்றி சொன்னதாக நீங்கள் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் தானே? 😉 தாராளமாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் உங்களைக்குறித்து நினைத்துக்கொள்வது போல அர்ஜூனா சகலமும் அறிந்த தீர்க்கமாய் சிந்திக்கும் முதிர்ச்சியான மனிதன் இல்லை என்பதையும் சேர்த்து நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். அர்ஜூனாவுக்கும் ஒரு vulnerable side இருக்கிறது. அதை நான் மட்டுமே அறிவேன் என்ற பெருமையோடு கடிதத்தை முடிக்கிறேன்.

ஆர்ணவி.