டூயட்- 1

டெ…வி…ல்…ஸ்

டெ…வி…ல்…ஸ்…..ஸ்…ஸ் இளஞ்சிட்டுக்களின் ஆரவாரம் திரையின் பின்னேயும் காதுகளை அதிர வைத்துக்கொண்டிருந்தது.

வழக்கம் போல அந்தப்பரபரப்பினால் கொஞ்சமும் பாதிக்கப்படாமல் மென்மையான அவன் முகத்தில் நிரந்தரமாய் தேங்கி நிற்கும் புன்னகையுடன் மேடையில் இசைக்கலைஞர்களுடனான கடைசிக்கட்ட சரிபார்த்தல்களை செய்து கொண்டிருந்தான் க்ரிஷிவ்.

“க்ரிஷ்..”

மிக லேசாய் மையிட்ட விழிகள் லேசான பதட்டத்தில் பள பளக்க நெற்றிமுடியை மைக் பிடித்திருந்த வெள்ளி மோதிர விரலால் ஒதுக்கிவிட்ட படி அவசரமாய் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான் துருவ்.

கேள்வியாய் திரும்பிய க்ரிஷிவ்விடம் “இன்னிக்கும் நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் தான் போலிருக்கு” லேசான படபடப்பை முகத்தில் காண்பித்த படி முறையிட்டான் துருவ்

ஷ்.. என்றபடி திரைப்பக்கமாய் அவனுக்கு கைநீட்டிகாட்டிய க்ருஷிவ் துருவ்வின் தோளில் கைபதித்தான்.

“நம்மேல் நம்பிக்கை வச்சு வந்திருக்காங்க. அதைமட்டும் மனசுல வச்சுக்க” என்றபடி லேசான பதட்டம் தொற்றிக்கொண்டிருந்த சின்னவனின் விழிகளுக்குள் பார்த்தவன் கண் சிமிட்டிவிட்டு பறப்பது போல அபிநயம் செய்து கொண்டே  “வீ வில் வீ வில்” என்று ஆரம்பிக்க, தன் கன்னக்குழி சிரிப்போடு முழங்கால் மடித்து உடலை முன்னோக்கி வளைத்த படி “ராக் இட்!” என்று முடித்து வைத்தான் துருவ்!

வாத்தியக்கலைஞர்கள் தங்கள் தங்கள் வாத்தியங்களோடு தயார் நிலையில் நின்றுகொண்டிருக்க துருவ்வும் தன்னுடைய கிட்டாரை எடுத்து கழுத்தில் மாட்டிக்கொள்வதை குறிப்பெடுத்துக்கொண்ட கிருஷிவ் தானும் போய் கீபோர்டின் முன்னே அமர்ந்தான்.

மாபெரும் கரகோஷங்களிடையே திரை விலகியது. உற்சாக நடனமொன்றுடன் வணக்கம் சொன்ன துருவ் கிட்டாரை மீட்டியபடி பாட ஆரம்பித்தான். குழந்தைக்குதூகலமும் துள்ளல் ஆட்டமும் கொண்டு எப்போதுமே devils இன் முதல் பர்போர்மன்சை ஆரம்பித்து வைப்பவன் அவன்தான்.

“தமிழே என் அழகே.. உயிராய் உறவாய் என் உலகாய் என்றும் நீ” என்று துருவ்வினுடைய மாயக்குரல் ஆரம்பித்து ராக் இசைக்குள் நுழைய மொத்தக்கூட்டமும் இசையெனும் மாய உலகில் மெல்ல மெல்ல நுழையத்தொடங்கியது.

போட்டுக்கொண்டிருந்த ஜெர்சியை கழற்றி வீசிவிட்டு கிட்டாரை சுழற்றி ஆடியபடியே பாடிக்கொண்டிருந்த துருவ்வோடு கிருஷிவ்வின் மெலோடிக்குரலும் சேர்ந்து கொள்ள கூட்டம் கிறங்கித்தான் போனது. ஆங்காங்கே devils என்ற சொல்லுக்கான ஆங்கில எழுத்துக்கள் தாங்கிய பதாகைகளோடு மக்கள் ஆடிக்கொண்டிருக்க அடுத்த பாடலுக்காய் ஹம்மிங்கை ஆரம்பித்த படி முன்னே வந்தான் கிருஷிவ்.

கண்களை மூடி இசையை உள்வாங்கியபடி அவன் தொடர்ந்து ஹம் செய்து கொண்டிருக்க கூட்டம் திடும்மென ஆர்ப்பரிக்க ஆரம்பித்தது.

ப்ரித்வி..ப்ரித்வி.. ப்ரித்வி!

எப்படி ஆரம்பித்ததென்றே தெரியாமல் அரங்கம் முழுவதும் “ப்ரித்வி” என்ற ஒரு பெயரே கேட்டுக்கொண்டிருக்க சின்னப்புன்னகையுடன் விழி திறந்தான் கிருஷிவ்.

விறு விறுவென பின் புறமிருந்து மேடையின் நடுப்பகுதிக்கு வந்து கொண்டிருந்தவனோ பட்டென அங்கிருந்த மைக்கொன்றை உருவி எடுத்துக்கொண்டு முன்னேற உள்ளே லேசாய் துணுக்குற்றதை காண்பித்துக்கொள்ளாமல் முன்னே வரும் படி துருவ்வுக்கு சமிக்கை செய்தான் க்ரிஷிவ்.

இறுதியில் புயல் கரை சேர்ந்து விட்டதா? அடக்கவியலாமல் உதட்டில் புன்னகை முளைவிட கண்களோ அவசரமாய் நண்பனை அளவிட்டது.

கழுத்து வரை நீண்டு கிடக்கும் கூர் முடியை அவன் வழக்கமாய் கட்டிக்கொள்ளும் கியூட் போனிடெயில் இல்லை, அவனது லேசான முறைப்பும் துள்ளலுமான நடை இல்லை, உடையிலும் நேர்த்தி இல்லை, ஏன் இந்த அரங்கத்துக்காய் தயாரான ஒரு அடையாளம் கூட இல்லை. மொத்தத்தில் ப்ரித்வி அவனாகவே இல்லை!  துருவ்வும் கவலையாய் அவனையே தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

இவர்களை கவனித்தானில்லை ப்ரித்வி. லேசாய் தடுமாறி நடந்தாலும் இத்தனை வருஷப்பழக்கத்தினால் மேடையில் அவனது அசைவுகளில் எந்த தயக்கமும் தெரியவில்லை.

நின்று ஒரு நிமிடம் ஆழ மூச்செடுத்தவன் ஆஆ…. ஆகாரமாய் ஆரம்பித்தபடி நேரே எதையோ விழிகளால் துளாவினான். எதிரே இருந்த கூட்டம் வெறுமனே அசையும் மின்விளக்குகளாய்த்தான் பட்டது.

அவளை மட்டுமே கண்களுக்குள்ளும் மனதினுள்ளும் நிரப்பிக்கொண்டவனுக்கு வேறு எப்படித்தெரியும்? இசைக்கலைஞர்களை கிரிஷிவ் பார்த்துக்கொள்வான் என்ற நம்பிக்கையில் அவர்களை திரும்பிக்கூட பாராமல் அவன் பாட ஆரம்பித்து விட்டான்.

சொன்ன என் சொல்லில் இல்லை உண்மைகள்

ஏனோ கோபங்கள் சொல்லடி

அவன் பாடப்பாட பதாகைகளும் ரிதத்துக்கு ஏற்ற படி அசைந்தன.

கண்ணீர் திரண்டு கண்களை மறைக்க தன்மேலேயே பொங்கி வந்த ஆத்திரம் அவனை கையாலாகாதவனாய் செய்ய கைகளிலும் உடல்மொழியிலும் ஆக்ரோஷத்தை வெளிப்படுத்தியபடி முழங்காலில் மடிந்து விழுந்தான் அவன்..

உன்னை தீண்டாமல் உன்னை பார்க்காமல்

கொஞ்சிப்பேசாமல் கண்ணில் தூக்கமில்லை

என்னுள் நீ வந்தாய் நெஞ்சில் வாழ்கின்றாய்

விட்டுச்செல்லாதே இது நியாயமில்லை

சோகமயமான பாடலை உணர்வுபூர்வமாய் அவன் பாடுவதாய் எண்ணிக்கொண்ட கூட்டமோ அவன் குரல் கடத்திய உணர்வுகளை தாங்கமுடியாமல் கண் கலங்கியது

இதோ இப்படியொரு மேடையில் தானே அவளை நான் முதன்முதலில் கைகளில் ஏந்தினேன்…..

கைகளை நீட்டி அந்தக்கணத்தை மீண்டும் கொண்டுவர முனைந்தான் ப்ரித்வி.

இதோ இங்கே தான்.. இதே இடத்தில் அவர்கள் மூவருடனும் சேர்ந்து கூட்டம் முழுவதற்கும் ஒரு உற்சாக அலையை அவள் கடத்திக்கொண்டிருப்பாள்

ஓஒ என் ஹனி???

அவன் வாய் விட்டு சொல்ல முயன்ற கணம் பாடலின் இடையில் வந்த ஹம்மிங் ஒன்றை பாடுவதை போல அவனை மறைத்தபடி க்ரிஷிவும் துருவ்வும் பாட ஆரம்பித்தனர்.

ப்ரித்விக்கு அதெல்லாம் கவனத்தில் படவே இல்லை!

எதிரே தெளிவின்றித்தெரிந்த காட்சிகளை மறக்கடித்து ஹனியுடனான ஞாபகங்களுக்கு இசை அவனை கொண்டுபோய்க்கொண்டிருந்தது.

அவன் சொற்களால் காயம் பட்ட அவளின் கலங்கிய கண்கள் மட்டுமே  அவளின் இறுதி நினைவாய் இன்னும் அவனிடம்..

என் கைகளில் ஏந்தியபோதே எனக்குப்புரிந்திருக்க வேண்டாமா? அவள் என்னை பூரணப்படுத்த வந்தவள் என்று! குத்திக்கிழித்து காயப்படுத்தி அநாதை போல அனுப்பி வைத்து விட்ட நான் பாவியடி!!! உள்ளிருந்து பொங்கி வந்த அழுகை பாவமாய் பாடலில் கலந்திருக்க வேண்டும். மேடையே அவன் குரலுக்கு அழுவது போல மாறியிருந்தது.

எந்தன் உயிர்க்காதலை உந்தன் காதோரம்

ஒருமுறையாவது சொல்ல நீ வேண்டும்!

ஹனி எங்கே இருக்கிறாய்!!!!!!!!! தடுமாறும் உடலோடு  எழுந்திருக்க முனைந்த ப்ரித்வி அப்படியே நினைவிழந்து மேடையில் விழுந்தான்

கூட்டம் ஒருநிமிஷம் அதிர்ச்சியில் நிசப்தமானது

நிலைமை புரிந்து மேடையின் விளக்குகள் அனைத்தும் ஒளிரச் செய்யப்பட்டு உதவி வர முன்னரே மின்னல் வேகத்தில் அவனை தூக்கிக்கொண்ட துருவ்வும் க்ரிஷிவ்வும் மேடையின் பின்புறம் நோக்கி வேக வேகமாய் விரைந்தனர்

“பாடகர் ப்ரித்வி மேடையிலேயே மூர்ச்சையாகி வைத்தியசாலையில் அனுமதி. ஹனி devils ஐ பிரிந்தது தான் காரணமா? வைத்தியசாலைக்கு வெளியே ஏராளம் ரசிகர்கள் கண்ணீருடன் பிரார்த்தனை!

மீண்டு வருவார்களா டெவில்ஸ்?”

அன்றைய இரவை ஊடகங்களுக்கு பரபரப்பானதொன்றாக மாற்றி விட்டு எதுவுமே தெரியாமல் வைத்தியசாலையில் நினைவின்றி படுத்திருந்தான் ப்ரித்வி.

P.S: makkale..இது rock band ஒன்று பற்றிய கதை, devils எப்போதுமே தாங்களே எழுதி இசையமைத்து வெளியிட்ட பாடல்களையே மேடையில் பாடுவார்கள். நான் தான் உங்களோடு கனெக்ட் ஆவதற்காக தமிழ் சினிமா பாடல்களை பயன்படுத்துகிறேன் என்பதை நினைவில் கொள்க. :p 😀

Advertisements

19 thoughts on “டூயட்- 1

  1. Hi hi, though i read almost all of ur series, this is my comment. 😉😉😉
    Superb start usha mam, actually there was a korean series, named ‘you are beautiful ‘ one of my fav. The initial episode reminds the climax of that series. Your writing gave me that much of feeling, that i am just imagining the scene with them..🙆🙆🙆 😍😍😍😍😍 waiting for next one.. 🙋

    Liked by 1 person

    1. hi Loshi! ethu antha vaayai konitte thirivaane hero athuthane!!! Naanum parthuruken :/ don’t put words in my mouthuuu! :p naalai prithvi conscious ku vanthathum avanai vittu moththa solren ungalai 😀 just kidding. 😉

      Liked by 1 person

  2. Akka, appo KRISHIV hero illaiya??? Rock band… Rap… Valakkam pola kalakkunga…
    Adhuvum andha vidhyut song kooda connect panni potta song superb…
    Naan appadiye 1st epi padichityu eeeee ne irukken… Missed ur writings in these days… Rocking ka…

    Liked by 1 person

  3. இந்த song இப்போதான் கேட்டேன்மா …எப்படித்தான் இப்படியெல்லாம் தேடிப் பிடிக்கிறீரோ …lovely!

    Like

  4. Oh prithvi than hero va, I thought krish is the hero. Hmmmm, ok I am waiting to see how you are going to make his character. But fantastic start usssshu mam. Keep rocking.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s