ஆரோகணம் 5

வானில் இருந்து சூரியப்பந்தை யாரோ கடலுக்குள் கோல் போட முயன்று கொண்டிருந்தார்கள். மெல்ல மெல்ல இருளாக ஆரம்பித்திருக்க விளக்குகளோடு அந்த குட்டி மைதானம் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

“யாருக்கிட்ட உன் வேலையைக்காட்டற!!! தம்பீ! நீ குடிச்ச டீக்கடைல நான் டீ மாஸ்டர்டா!!! ”

வலப்பக்கமாக பந்தை தட்டிக்கொண்டு முன்னேற முயன்ற எதிரணியின் வீரனுக்கு வேண்டுமென்றே முறைத்தபடி கொஞ்சம் கூட வேகம் குறைக்காமல் போக்குக்காட்டியவன் தன தோற்றத்திலும் ஆளுமையிலும் லேசாய் அவன் மடங்கிப்போவதை உதட்டோர சிரிப்புக்குள் அடக்கியபடி அதே வேகத்தில் பந்தை சாயின் பக்கமாக உதைத்தான் ஆரோன்.

சாய் அங்கிருந்தே அதை கோல் கம்பங்களுக்கிடையே அனுப்ப முயன்ற போது கிட்டத்தட்ட சாயின் கால்களுக்கு கீழே காலைப்புகுத்தி அலேக்காக பந்தை தட்டிப்போக முயன்றான் எதிரணியின் வளர்ந்து வரும் வீரன் ஒருவன். கால்கள் இடியாப்பச்சிக்கலாய் மாற பாவம் அடுத்த கணம் சாய் நிலத்தில் விழுந்து துடித்தபடி உடலை இரண்டாய் குறுக்கி முனகினான்.

எதிர்பார்த்ததை போலவே ரெப்ரீ அந்த வீரனுக்கு மஞ்சள் அட்டையை காண்பிக்க இவர்களுக்கு போனசாய் ஒரு பெனால்டி கிடைத்தது!
பெனால்ட்டி கிக்குக்கு தயாராகும் இடைவெளியில் பக்கென்று சிரித்து விடாதிருக்க மறுபக்கம் பார்த்தபடி மீண்டும் பொசிஷனுக்கு வந்தான் ஆரோன்.

உள்ளூர் அணிகளின் நாளாந்த போட்டிகளுக்கெல்லாம் காமரா பதிவுகள் கிடைக்குமாயின் சாயின் பருப்பு இங்கே வேகியிருக்காது! அவன் தான் அணியின் ஜோதிகாவாயிற்றே!!!!..தகுந்த தருணத்தில் கீழே விழுந்து அலறி பெனால்ட்டி கிக் ஒன்றை வாங்கி விடுவதில் கில்லாடி அவன்!

அவனைப்போலவே கண்ணில் சிரிப்போடு எதிரே ஓடி வந்து கொண்டிருந்த ரியோவோடு  ரகசிய சிரிப்பை பரிமாறிக்கொண்டவன் இடப்பக்கம் நின்று கொண்டிருந்த பயிற்சியாளரைக்கண்டான்

ஊப்ஸ்..அவர்களது ஸ்ட்ரிக்ட் பயிற்சியாளர் சாமி அப்படி நினைக்கவில்லை போலிருக்கு! சாயை முறைத்துப்பார்த்துக்கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தார்.

‘ஹா ஹா இன்றைக்கு செத்தடி சந்திரமுகி!!! ‘

சாயை திரும்பிப்பார்த்து சாமியின் கோபத்துக்கு தானும் ஆளாக விரும்பாமல் பந்தில் கவனத்தை குவித்தான் ஆரோன்.

செமி பைனலுக்கும் பைனலுக்கும் இடையில் ஒருநாள் இந்த உள்ளூர் கல்லூரி அணியோடு அவர்களுக்கு இரண்டு மாட்ச் இருந்தது. சும்மா ஒரு பயிற்சிப்போட்டி போலத்தான். ஆகவே அவன் உட்பட எல்லோருமே தளர்வாகத்தான் இருந்தார்கள் சாமியைத்தவிர! அவருக்கு உணவு , வொர்க் அவுட் முதற்கொண்டு விளையாட்டு வரை பைனல் ஒன்றில் விளையாடும் தீவிரம் வேண்டும். இல்லையேல் உங்களுக்கு அணியில் இருக்கத்தகுதி இல்லை என்று விடுவார்!

போதுமான கோல்கள் இருந்தபடியால் இறுதிச்சுற்றில் சார்ம்ஸ் அணியினர் தற்காப்பிலேயே கவனம் செலுத்த போராடித்தோற்றனர் அந்தக்கல்லூரி அணியினர்.

“ஆரோன் அண்ணா, ஒரே ஒரு செல்பி ப்ளீஸ்..” அவர்கள் களத்தை விட்டு வெளியேற முன்னரே அவர்களை சுற்றிக்கொண்டு செல்பி எடுக்க ஆரம்பித்துவிட அவர்களின் தோள்களில் கைபோட்டுகொண்டு போஸ் கொடுத்தான் அவன்.

“வெல் ப்ளேய்ட் கைஸ்!!!” அந்த காலேஜ் அணியின் காப்டனின் முதுகில் இவன் தட்டிக்கொடுக்க உடலெங்கும் வேர்வை வழிந்தாலும் அவர்களின் மினு மினுத்த கண்களில் தெரிந்த சந்தோஷம் அலையாய் இவனையும் தொற்றிக்கொண்டது. அவர்களை விட்டு விலகி தன்னுடைய தோள்ப்பை இருந்த நாற்காலியை நோக்கி நடந்தவன்   சாமியின் கண்களில் படாமல் நழுவிக்கொண்டிருந்த சாயின் முதுகில் ஒன்று வைத்தான்

“அடியேய் சந்திரமுகி, உனக்கு இன்னிக்கு பேயோட்டம் தான்டி!!”

“டேய் சத்தம் போடாதடா! கொஞ்சம் விட்டா அந்த பையன் கோல் போட்டிருப்பான் தெரியுமா? விடுவேனா நானு!!! ஹா ஹா வரும் போது அந்த பையன் கிட்டயே சொல்லிட்டுத்தான் வந்தேன். செமையா விளையாடினாய் தம்பின்னு!” சாய் தலையை அங்கும் இங்கும் ஆட்டி சிரித்தான்..

“உன்னை திருத்தவே முடியாதுடா..ஒருநாளைக்கு செமையா மாட்டத்தான் போற பார்!” என்ற படி தன் தோள்பையைத் திறந்தவன் தண்ணீர்பாட்டிலை எடுத்து முகத்தில் அப்படியே ஊற்றிக்கொண்டான். சுடும் அனலை கொஞ்சமே கொஞ்சம் அணைத்துப்போனது அந்த பாட்டில் நீரின் குளுமை. பிறகு பையின் வலப்பக்கத்தில் பீரங்கி போல பொருத்தப்பட்டிருந்த ஒரு ஸ்டீல் போத்தலை கையில் எடுத்துக்கொண்டு நாற்காலில் அப்படியே அக்கடா என்று சரிந்தவன் மற்றவர்கள் வந்து சேரும் வரை மொபைலை உருட்ட ஆரம்பித்தான். ஸ்டீல் போத்தலில் இருந்த பானம் தன்னிச்சையாக வாய்க்குள் இறங்கிக்கொண்டிருந்தது.

“என்ன மச்சான்…கடலை போடும் போது மட்டும் உன் மூஞ்சில திடீர்னு ஒரு ஒளிவட்டம்..” டினு வந்து தொப்பென அருகில் அமர

“என்னை பார்த்ததும் சாட் பாக்சை க்ளோஸ் பண்ணிட்டாண்டா.”. என்று அவன் பின்புறமாக வந்து தோள் வழியாக எட்டிப்பார்த்தான் ரியோ

விழிகளை உருட்டினான் ஆரோன்.. “நானே வெறுப்புல இருக்கேன்..பேசாம போய்டு இல்லன்னா சாவடிப்பேன்.”.

“கோவப்படும் போது கூட முகம் சிவக்குது பாரேன்.. என்னடா சொல்றா நம்ம மினியேச்சர் மொண்டிசொரி?” டினு விடாமல் வம்புக்கிழுக்க

“அவளை ஏண்டா இழுக்குறீங்க?” என்று  சலித்துக்கொண்டான் அவன்

“நம்பிட்டோம் மச்சான்..கிரவுண்டுல பாப்பாவும் பீப்பாவும் போட்ட சீனுக்கு இந்த ரியாக்ஷன் ஒத்து வரலை.. இல்லடா?” அருகில் இருந்த இருவரும் ஹைபை கொடுத்துக்கொள்ள வாய் விட்டு சிரித்தவன் தோள்பையை முதுகில் போட்டுக்கொண்டு எழுந்தான்..

“சத்தியமா சொல்றேன் மச்சி..இந்த நண்பன் என்ற விஷக்கிருமி மட்டும் இல்லைன்னா உலக சனத்தொகை பாதி தாண்டா இருந்துருக்கும்!! உங்களை மாதிரி ஆளுங்க தான் சும்மா இருக்கிறவனை கூடத் தூண்டி விட்டு தேவையே இல்லாம பூமியை லோட் பண்றீங்க!!!” அவன் தலையசைத்து சிரித்தபடி காரை நோக்கி நடக்க

“பார்ரா..ஜஸ்டு கிண்டல் தானே பண்ணோம். இவன் நினைப்பை பாரேன்” என்று அதிசயித்த ரியோவை நோக்கி கல்லொன்று வெகு வேகமாய் வர சிரித்த படி மிஸ் செய்தான் அவன்.

“டேய் எங்க போற.. நேரா அக்காடமிக்கு வர சொல்லி மேலிடத்து ஆர்டர்..நீ வரலைன்னா அந்தாள் என்னை காய்ச்ச போறான்” டினு தூரமாய் மறைந்து கொண்டிருந்தவனை நோக்கி கத்த

“அந்தாள்ட்ட என் பாட்டிக்கு பல் விழுந்துருச்சுன்னு  சொல்லு” என்று அவன் குரல் மட்டும் அவர்களை வந்தடைந்தது.

காரில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டவன் மொபைலை சார்ஜில் போட்டான்.

‘அவளைப்போய் என்கூட சேர்த்து கிண்டல் பண்றானுங்க ஒரு வெவஸ்தையே இல்லாம!!!”

தலையை ஆட்டிக்கொண்டே வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்ய சொல்லி வைத்தாற்போல வாட்சாப் கிர்ரென்றது!

அவள் தான்!

வாட்சாப்பில் வீடியோ அனுப்பியிருந்தாள் கீர்த்தி. இப்ப உங்களுக்கு குதூகலமா இருக்குமே என்று முறைத்தபடி!

யாரோ நேற்று அவர்களை வீடியோ எடுத்திருக்கிறார்கள்! ஆஹா

இவள் ஏன் எல்லாவற்றையும் சீரியஸாக எடுத்துக்கொள்கிறாள்?என்று எண்ணியபடி  “என்னை வீடியோ வேற எடுத்தியா பாப்பு? ” வேண்டுமென்றே கேட்டான் இவன்

“யோவ்… வந்தேன்னா என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது. என் கசின் வீடியோ எடுத்து எனக்கு அனுப்பிருக்கான்! எப்படியோ அவன் கால்ல விழுந்து சமாதானம் பண்ணிருக்கேன். கொஞ்சம் கூட சீரியசே இல்லாம கிண்டல் பண்ணிட்டிருக்கீங்க?” அவளிடம் இருந்து கோபமாய் பதில் வந்தது

“தெரிஞ்ச பொண்ணாச்சேன்னு ஹாய் சொன்னேன். அது தப்பா”

“என்னது ஹாயா சொன்னீங்க? பாப்பு, பீப்புன்னு உளறி என் மானத்தை வாங்கிட்டு இப்ப ஹாய் சொன்னேன்னு ஜாலியா சொல்றீங்கள்ள!!! உங்க கூட எனக்கென்ன பேச்சு!”

“அதானே!!!”

“பச்..இங்க பாருங்க..நான் உங்களுக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணினேன்..”

எஸ்

நீங்க எனக்கு பதிலுக்கு டிக்கட்ஸ் கொடுத்தீங்க

எஸ்

ஒண்ணுக்கொண்ணு சரியாப்போச்சு.. நமக்குள்ள இப்போ ஒண்ணுமே இல்லை!!! என்று அவள் எடுத்துரைக்க
உன் கணக்கு தப்பு பீப்பு” என்று ஆணித்தரமாய் மறுத்தான் அவன்.  “முதல்ல நான் உன்னை காப்பாத்துன சீனை மறந்துட்டியா?”

“அது…நானா தப்பிச்சேன்..நீங்க ஒண்ணும் காப்பாத்தலை!”

“நான் உன்னை மாட்டி விட்டிருக்கலாம்ல.. அதை செஞ்சேனா?”

“ஷ்.. ஓகே..அதுக்கொரு தாங்க் யூ! போதுமா.. இனிமே என்னை வம்புக்கு இழுக்க கூடாது. நேர்ல பார்த்தா நான் சிரிப்பேன்..சிரிச்சிட்டு அப்படியே போயிருங்க.. தேவையில்லாம என்னை வம்புக்கு இழுத்தா நாக்கை அறுத்துடுவேன்!!!”

என் நாக்கை அறுப்பாளாமா? வாய் விட்டு சிரித்தவன் பதில் பேசவில்லை.

கார் அவன் வீட்டு போர்ட்டிகோவில் சென்று நிற்க ஓடிவந்து முன்னால் நின்றார் தம்பையா..அவனுடைய குக், அசிஸ்டன்ட் எல்லாமுமே அவர் தான்!

“அப்பா வந்துருக்காங்க தம்பி”

“என்னது அப்பாவா?” உண்மையிலேயே அதிர்ந்து விட்டான் அவன்

“போன வாரம் தானே வந்துட்டு போனார்… இப்போ எதுக்கு மறுபடி?”

அவர் இப்படியெல்லாம் தனியே வந்து அவனை சந்திப்பவரில்லையே

ஏதேனும் பிரச்சனையா?

ஒரு செக்கனுக்குள் ஆயிரம் எண்ணங்கள் குபு குபுவென நிறைந்து கொண்டன,

எப்படி இருக்கார்? ஒண்ணும் பிரச்சனை இல்லையே? அவசரமாய் தம்பையாவிடம் அவன் கேட்க

“பார்க்க அமைதியா தான் இருக்கார்..நீங்க முதல்ல உள்ள வந்து பேசுங்க” என்று ஆறுதலளித்தார் அவர்

அவன் படபடப்பாய் உள்ளே நுழைய ஹால் சோபாவில் பத்திரிகை ஒன்றை புரட்டியபடி அமர்ந்திருந்தார் அப்பா!

அவர் முன்னே முளைத்திருந்த தேநீர் கப்பை கவனித்தபடி எதிரே வந்து அமர்ந்தான் அவன்

சில நேர மௌனத்தின் பின் “இன்னிக்கு ப்ராக்டிஸ் ஓவரா?”  என்ற கேள்வி வந்தது

“ஆமாம்.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?”

“எனக்கென்ன..இருக்கேன்!” வழக்கத்தை விட கொஞ்சம் தளர்வாக இருப்பதாய் பட்டது அவனுக்கு

சாப்பிட்டீங்களா?

“தம்பையா டீ கொடுத்தார்..வேறேதும் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன்.”

ஓ.. அதற்கு மேல் அவனுக்கு எப்படிக்கேட்பதென்று தெரியவில்லை.. மௌனமாய் அமர்ந்திருந்தான்.

“அப்புறம் உன் காரியர் எப்படி போயிட்டிருக்கு?” திடும்மென எங்கிருந்தோ வந்து விழுந்த கேள்வியில் திகைத்தவன் பிறகு மெல்ல வாயை திறந்தான்

“மலேஷியா க்ளப் ஒன்றுக்கு விளையாட எனக்கு காண்ட்ராக்ட் கிடைச்சிருக்கு அடுத்த வருஷம்..”

“ஹ்ம்ம்.நல்லது..”

என்ன சொல்ல வந்தார் என்று இவர் நேரடியாக சொல்லிவிட்டால் பரவாயில்லை… அவன் அவரை மட்டும் தவிர்த்து ஹாலை சுற்றிப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

“எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமப்பா” அவரே மீண்டும் ஆரம்பித்தார் சிலநிமிட அமைதியின் பின்

“எதுக்கு?” அவனுக்கு உண்மையிலேயே புரியவில்லை

“கடைசில நீ உனக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கையை கண்டுபிடிச்சதுக்கு!”

இவர் என்ன சொல்கிறார்..புட்பால் தானே அவன் வாழ்க்கை..

அவன் புரியாமல் பார்க்க..

“அஞ்சு வருஷமா லவ் பண்ணிருக்கீங்க.. வேற பொண்ணை பெரியப்பா கல்யாணம் பேசும் போது என்கிட்ட விஷயத்தை சொல்ல கூட தோணலைல்ல?” அவர் வருத்தமாய் கேள்வி கேட்க அவன் அதிர்ந்து விட்டான்.

அப்பா.. அவன் இதை சுத்தமாக எதிர்பார்க்கவில்லை! இந்த யது அந்த ஐந்து வருஷ  கதையை உளறி வைத்திருக்கிறாளா?

அதை விட கண்ணில் இப்படி சந்தோஷமாக அவர் தளர்ந்து அமர்ந்து பேசிப்பார்த்ததில்லை அவன். அவன் காதலிக்கிறான் என்ற செய்தி இவரை இப்படி சந்தோஷப்படுத்துகிறதா? அத்தனையும் பொய்யல்லவா.. குற்ற உணர்ச்சி மனதுக்குள் மையம் கொள்ள அப்பா என்று வாய்திறந்தான்..உண்மை சொல்வதற்காய்..

“எனக்கு அந்த பொண்ணை ரொம்ப பிடிச்சது.. உன்னை சந்தோஷமா வச்சுக்குவா”  அவர் தொடர்ந்து குண்டுகளை வீசிக்கொண்டே புன்னகைக்க சொல்ல வந்தது மறந்து போனது அவனுக்கு..

சுத்தம்!!!

கீர்த்தியாப்பா?

ஹ்ம்ம்.. அவளோட அப்பாவை எனக்கு கொஞ்சம் பழக்கம் உண்டு..நல்ல மனுஷன் தான்..

அதுசரி!!!

“சரி.. எப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு இருக்கீங்க?”

ஆஆ? அவனுக்கு மொத்தமாக பேச்சு வரவில்லை..

“அதான்பா.. அஞ்சு வருஷம் லவ் பண்ணியாச்சே..இனி எப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்கறதா இருக்கீங்கன்னு கேட்டேன்?” அவர் பொறுமையாக விளக்க அவனுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

இப்பத்தான் அவ வேற பார்க்காதே சிரிக்காதேன்னு கண்டிஷன் போட்டா..இந்த மனுஷன் என்னடான்னா..கொல்றாங்களே கொல்றாங்களே

கொஞ்சம் ஸ்ட்ராங்கான பொய்யாக சொல்வோம் என்று நினைத்து ஐந்து வருடம் என்றது பிரச்சனையாகி விட்டதே..ஆரு, உனக்கு வாயால் தானடா சாவு என்று ஒரு ஜோசியக்காரன் சொன்னானே..எப்படி உண்மையாகி விட்டது பார்த்தாயா!!!

“தெரியலைப்பா..” அவன் மென்று விழுங்கினான்

சட்டென்று அவர் முகம் சுருங்கி விட்டது!

“அப்படின்னா?”

அது..எனக்கு இப்போதைக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்கற எண்ணமில்லைப்பா என்றான் அவசரமாக

அவர் இன்னும் விளக்கம் தேவை என்பதை போல அவன் முகத்தையே பார்க்க

“ஒருத்தரை ஒருத்தர் பிடிச்சிருக்குத்தான்..ஆனா இப்போதைக்கு கல்யாணம்லாம் பண்ணிக்கற எண்ணமில்லை.” என்று அவன் இன்னும் விளக்கினான்..

இமைகளை மூடித்திறந்தவர் “என் வீட்டுல இருந்து நீ லிவிங் டுகெதர்னு ஆரம்பிக்கறதை மட்டும் நினைச்சு பார்க்காதே..” என்று விட்டு எழுந்து வெளியே நடந்தார்..

“அப்பா..” அவன் சொல்வதைக்கேட்க அவர் அங்கே இருந்தால் தானே.

‘ஏண்டா என்னைப்பார்த்தால் உங்களுக்கெல்லாம் எப்படித்தெரியுது? லவ்வே இல்லைங்கறேன்..லிவிங் டுகெதர் வரை போறாங்களே.. சோதனை மேல் சோதனை.. தலையில் கை வைத்துகொண்டு சோபாவில் அவன் தொப்பென்று விழ சோயாபாலில் செய்த ஸ்மூதி ஒன்றை கொண்டு வந்து அவனுக்கு முன்னே வைத்தார் தம்பையா…” கிளாசில் என்ன இருக்கிறதென்று கூட பாராமல் மடக் மடக்கென்று வாய்க்குள் கவிழ்த்தான் அவன்.

பாவம் நான் விளையாட்டுத்தனமாய் செய்த வேலையால் கீர்த்தியையும் பிடித்து உள்ளே விட்டு விட்டேன். பைனல் முடிந்ததும் ஊருக்குப்போய் அப்பாவுக்கு உண்மையை சொல்ல வேண்டும்..

 

 

Advertisements

ஆரோகணம் 4

ஒரே ரிங்கில் ஆன்சர் செய்து விட்டாள் தியா.

“சொல்லு..”

“தியா. இன்னிக்கு ஈவினிங் நீ ப்ரீயா?” இவளின் கேள்விக்கு

“நான் ப்ரீ தான்! ஏன்?” என்றாள் அவள்

“இல்ல..எனக்கு ரெண்டு டிக்கட் கிடைச்சது  புட் பால் செமி பைனலுக்கு, நம்ம போலாமா?”

“வாட்????  எப்படிடி!!!! நீ தான் அதெல்லாம் பார்க்க மாட்டியே!!” தியாவின் உற்சாகம் குரலிலேயே தெரிந்தது!

“எனக்கு இன்டரஸ்ட் இல்லை தான்..ஆனால் போர் அடிச்சது, ப்ரீ டிக்கட் வேற.. போனால் என்னன்னு ஒரு எண்ணம்! நீ தான் உருகி உருகி பார்ப்பியே, அதான் உன்னையும் கூப்பிடலாம்னு.” சரமாரியாய் அள்ளிவிட்டாள் கீர்த்தி.

“சூப்பர் டி!!! உருப்படியா இன்னிக்குத்தான் உன்னால ஒரு நல்லது நடக்கப்போகுது! அது சரி டிக்கட் எப்படி ப்ரீயா கிடைச்சது? டார்லிங் கொடுத்தானா?” வழக்கம் போல கீர்த்தியை சீண்டினாள் தியா

“ஷட்டப்! இது என்னோட ஒரு கிளையன்ட் கொடுத்தது!” ஆத்தாடி இவனால எத்தனை பொய் சொல்ல வேண்டியிருக்கு!

“யார் அந்த மால் பார்ட்டியா?” அவள் கேள்விகளை விடுவதாகவே இல்லை

“ஆமாம்! நீ என்னை பிக்கப் பண்ணிக்கிறியா? இல்ல நான் வரவா?” மெல்லை பேச்சை மாற்றினாள் கீர்த்தி

“இல்ல நானே வந்து உன்னை பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன். ரெண்டு மணிக்குத்தானே மாட்ச்னு போட்ருந்தான்? இப்ப டைம் என்ன? ஐயோ பன்னிரண்டு மணி ஆச்சு டி..சீக்கிரம் கிளம்பணும்!” தியா அவளின் வலையில் இலகுவாக விழுந்து விட்டாள்

“ஆமாமா, நம்ம ஒரு ஒண்ணரை போல போனாப்போதும்ல?”

“நோ நோ, ஒரு மணிக்கு கிளம்பலாம், செமி பைனல் மாட்ச் வேற..கூட்டம் அள்ளும், ஏன் ரிஸ்க்கு?”

“ஒகே தென், பை டி,,வீட்ல இருந்து புறப்படும் போது கால் பண்ணு!!” கள்ளச்சிரிப்புடன் காலைக்கட் செய்து விட்டு கட்டிலில் விழுந்தாள் கீர்த்தி

வரமாட்டேன் என்று அவனுக்கு அவ்வளவு தூரம் சொல்லிவிட்டு…..

ஏன் இன்று காலையில் கூட நான் போகப்போவதில்லை என்று முடிவெடுத்து விட்டு தன்னுடைய ப்ரோமோஷன் விஷயமாக ஒரு எக்சிபிஷன் போயிருந்தவளுக்கு திரும்பி வரும் போது தான் அந்த எண்ணம் வளர ஆரம்பித்தது.

பாவம் நம்மையும் ஒருத்தியாக மதித்து டிக்கட் அனுப்பியிருக்கிறான்….

நாம் தான் புட்பால் மேட்ச் பார்த்ததே இல்லையே.. போனால் தான் என்ன?

ஆப்டர் ஆல், அவனுக்கு நாம் செய்த உதவி என்ன சின்ன உதவியா? கிட்டத்தட்ட அவன் வாழ்க்கையையே காப்பாற்றிக்கொடுத்திருக்கிறோம், அதற்கு பதிலாக ரெண்டே ரெண்டு டிக்கட்டுக்களை யூஸ் பண்ணினால் குறைந்தா போய் விடுவோம்?

வாழணும் கீர்த்தி நம்ம செமையா வாழணும்!

அந்த எண்ணங்களில் முடிவுதான் அந்த போன் கால்!

ஐயையோ நேரமாகிறதே… அம்மாவுக்கு தியாவுடன் ஒரு மேட்ச் பார்க்கப்போகிறேன் என்று வாட்சப் செய்தவள் ஓடிப்போய் குளியலறைக்குள் புகுந்தாள்.

முழங்காலிலும் தொடைப்பகுதியிலும் லேசாய் சிராய்ப்புக்கண்ட டெனிம், வெள்ளை டீஷர்ட்டில் தயாராகியவள் ஞாபகமாக தன்னுடைய பிரின்சஸ் தொப்பியையும் எடுத்துக்கொண்டாள். தண்ணீர் பாட்டிலையும், பர்சையும் ஹான்ட் பாக்கில் போட்டுக்கொண்டு சிந்தாவிடம் சொல்லிக்கொள்வதற்காக அவள் கீழிறங்கி வந்த அந்நேரம் தியாவின் கார் ஹோங் ஹோங்கியது.

“பை சிந்தா, அம்மாட்ட சொல்லிட்டேன், நான் வர ஆறு மணியாகும்” என்று உரத்த குரலில் சொல்லிக்கொண்டே வெளியே ஓடினாள் அவள்

“பை பாப்பா,,” சிந்தா வெளிக்கதவை சாத்தி தாழ்ப்பாளிடுவது பின்னால் தெரிந்தது. அவளுக்கு திரும்பிப்பார்க்க நேரமில்லை

கேட்டுக்கு வெளியே பளபளக்கும் வயலட் பிங்க் நிறத்தில் வெண்ணையாய் நின்று கொண்டிருந்தது தியாவின் டொயோட்டா. வண்டியின் வர்ணம் அப்படியே மனதை அள்ளிக்கொண்டு போக ஒருகணம் நின்று ரசித்தவள் முன் பக்க கதவை திறந்து அமர்ந்து பெல்ட்டை மாட்டினாள்.

“பரவாயில்லையே, என்னை பத்து தடவை ஹோர்ன் பண்ண வைக்காமல் ரெடியாகிவிட்டாய்” என்று சிலாகித்தாள் தியா

“பின்ன.. உன்கிட்ட திட்டு வாங்கறதுக்கா? யேய் அது சரி வண்டிக்கு எப்போ பெயின்ட் பண்ண?” என்று ஆர்வமாய்க்கேட்டாள் அவள்.  கீர்த்தி ஒரு கார்ப்பிரியை!

“நல்லாருக்குல்ல? போன வீக் தான் மாத்தினேன், சிக்னல்ல நின்னா அட்லீஸ்ட் ரெண்டு பேராவது திரும்பிப்பார்க்கிறான். ஹா ஹா”

“செம்ம கலர், இந்த பிங்க் யாருமே யூஸ் பண்றது கிடையாது அதுதான் தனியா தெரியுது” என்று அவளின் சிரிப்பை ஆமோதித்தாள் கீர்த்தி

“நீயும் வாங்கேன்டி..எவ்ளோ நாளைக்கு அந்த ஓட்டை ஸ்கூட்டியோட சுத்தப்போற”

“என் இன்கம் கொஞ்சம் ஸ்டெடி ஆனதும் தான்  வாங்கிடுவேன்..இப்போதைக்கு என் ஸ்கூட்டியே போதும்..  இந்த நேரம் விளையாட்டுக்கார் வாங்கினாக்கூட அப்பா ஒவ்வொரு ரூபாயும் என் வியர்வையில் வந்தது என்று கிளாஸ் எடுக்க ஆரம்பிச்சிருவார்..” அன்றைய நினைவில் புன்னகை வந்தது அவளுக்கு. அவளுக்கும் தன்னுடைய கால் தொழிலில் சரியாக ஊன்றியதும் தான் கார் வாங்க வேண்டும் என்பது எண்ணம்.

“ஹா ஹா ஏய் நம்ம போனதும் மிடில் செட்ல இடம் பிடிச்சு உக்காருவோம், செம கூட்டமா இருக்கும், என் பின்னாடியே வா ஒகேவா? தொலைஞ்சு பாராதே..நான் சந்தியா and கோவோட போகும் போது கூட்டத்துக்குள் யாரவது ஒருத்தரை மிஸ் பண்றதே எங்களுக்கு வேலையா இருக்கும்!”

பேசிக்கொண்டே காரை பார்க் செய்த தியா வேகமாய் டிக்கட் கவுண்டரை நோக்கி நடந்தாள்.

ஏண்டி சீட் நம்பர்னு ஏதும் இருக்காதா? சந்தேகமாய் கேட்டாள் கீர்த்தி. அவளுக்கு டிக்கட்டில் எதோ நம்பர் பார்த்த ஞாபகம்..

அதெல்லாம் VIP களுக்கு மட்டும் தான். VIP டிக்கட்டுக்கு இந்த சீசனில் சொத்தை விக்கணும்டி!

ஓகே ஓகே..என்றவளுக்கு அப்படிஎன்றால் அவனின் கண்ணில் படாமலே மாட்ச்  பார்த்துவிட்டு கூட திரும்பி வரலாம் போலிருக்கே என்று எண்ணம் ஓடியது.

கவுண்டரில் மொபைலில் இருந்த டிக்கட்டுக்களின் ஈ வர்ஷனை காண்பித்தாள் கீர்த்தி.

உள்ளே கூண்டுக்குள் இருந்தவன் QR கோட்டை ஸ்கான் செய்து சுடச்சுட டிக்கட்டுக்களை பிரிண்ட் செய்து கையில் கொடுத்தான். இந்த வழியா போங்க என்று ஒரு குறுகிய கேட்டை வேறு காண்பித்தான்

“லூசு உனக்கு VIP டிக்கட் கிடைச்சிருக்குடி..மை குட்நெஸ்!” தியாவுக்கு தலைகால் புரியாத உற்சாகம்..இவளுக்குத்தான் இதயம் ப்றேக்கில்லாத வண்டியாகியிருந்தது.

நீள் வட்ட கிரவுண்டை சுற்றி கிட்டத்தட்ட அதிகப்பட்சமாக ரெண்டாயிரம் பேர் அமரும் படியான ஸ்டேடியம் அது. கிரிக்கெட் ஆளும் நாட்டில் கால்பந்துக்கு ஸ்டேடியம் நிரம்பி வழிவது ஆச்சர்யமாகத்தான் இருந்தது அவளுக்கு. அவர்களுக்கு கிரவுண்டில் இருந்து இரண்டாவதே வரிசையில் நன்றாக கிரவுண்டை பார்க்கும் படியான வசதியான இருக்கைகள். ஏற்கனவே ஒரு கூட்டமாக இளம் ஆண்களும் பெண்களும் அங்கே அமர்ந்திருந்தனர். பெண்கள் தான் அதிகமாக தென்பட்டனர். எக்ஸ்கியூஸ்மி என்று கேட்டுக்கொண்டு இவர்கள் இருவரும் அவர்களை கடக்க தங்கள் மேல் மொத்த பார்வையும் திரும்பியது போல கூச்சமாய் உணர்ந்தாள் கீர்த்தி.

என்னடா இது நம்மை காணாததை கண்டது போல பார்க்கிறாங்க?

இட்ஸ் வியர்ட்!!! அந்த பார்வைகளை தியாவும் உணர்ந்திருக்கிறாள் என்று அவளது முகமும் சொல்லியது.

ஆனால் கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம், அந்த இடம் நிரம்ப நிரம்ப வந்தவர்கள் எல்லாருமே ஒருவர் விடாமல் இவர்கள் இருந்த இடத்தை கடைக்கண்ணால் பார்த்து விட்டு பக்கத்தில் இருந்தவர்களின் காதைக்கடிப்பதை கண்டு நொந்து போனாள் கீர்த்தி.

விளையாட்டு தொடங்கியது. நீல நிற பளபளக்கும் ஜெர்சியில் சார்ம்ஸ் கிளப் சார்பாக களத்தில் இறங்கியவனை கண்டதும் வந்தது தவறோ என்று தோன்றி விட்டது அவளுக்கு,

ஆக்ரோஷமாக பந்தின் பின்னே அவன் ஓடியது, நீல ஜெர்சி, ஆரஞ் ஜெர்சி, பந்தை தடுப்பது, மிஞ்சுவது..எல்லாமே அவளுக்கு படு அந்நியமாய் தென்பட்டது. நேரில் சந்தித்த ஜாலியாக சிரித்த ஆரோன் அல்ல அவன், இவன் படு சீரியசாய் ஆக்ரோஷமாய் கிட்டத்தட்ட பயமுறுத்தினான் அவளை.

நீல ஜெர்சி போட்டுக்கிட்டு  அதோ வலப்பக்கம் முன்னாடி நிக்கற ரெண்டு பேரும் தான் ஸ்ட்ரைக்கர்ஸ்..

சாய் நிக்கறான்ல அவன் லெப்ட் பாக், காப்டன் டினு ரைட் பாக், நம்ம ஹல்க் defendar. புரிஞ்சதா? அவளது பாவமான முகத்தைக்கண்டு பரிதாபப்பட்டோ என்னவோ விளக்கம் சொன்னாள் தியா.

கீர்த்திக்கு ஒரு மண்ணும் புரியவில்லை. புரிந்ததெல்லாம் வலப்பக்கம் எதிரணிக்குரியது, இடப்பக்கம் ஆரோனின் அணி, கோல் கம்பத்துக்குள்ளே பந்தை அனுப்பினால் கோல் அவ்வளவுதான்!!!!

ஒரே நாள்ல உனக்கு புரிஞ்சிடாது. கொஞ்ச நாள் தொடர்ந்து பார்த்தால் புரிஞ்சிடும் உனக்கு..புட் பால் ரொம்ப ஈசி

ஹ்ம்ம் ஹ்ம்ம்..தலையை ஆட்டினாள் கீர்த்தி. எனக்கு புரியவே வேணாம் சாமி..

ஒவ்வொரு கோல் விழுந்ததும் ஒருத்தரை ஒருவர் முட்டிக்கொண்டு சந்தோஷத்தில் அவர்கள் ஆர்ப்பரித்ததை எல்லாம் தூரத்தில் இருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்ததிலேயே நடுவில் அவள் நசிந்து விடுவாள் போலிருந்தது அவளுக்கு..

என்ன விளையாட்டோ.. கிரிக்கட் ஜென்டில்மன் விளையாட்டுத்தான்..இது ரொம்பவே இறங்கியடிக்கும் ஆக்ரோஷ விளையாட்டு!

இன்றோடு போதும் இவன் சகவாசம்..ஆளை விடு சாமி!!! விளையாட்டு முடியும் வரை இருந்துவிட்டு கூட்டம் கலைய முன்னரே எழுந்து ஓடி விட வேண்டும்! அவள் மனதுக்குள் தீர்மானம் செய்து கொண்டிருந்த  போது தியா செம உற்சாகமாய் எழுந்து நின்று விசிலடித்து ஆர்ப்பரித்ததை பார்த்து சிரிப்பும் வந்தது.

முதலாவது காலாட்டம் ஒரு கோலும் போடப்படாமலே நிறைவடைந்தது.

இரண்டாவதில் கோல் மழை தான்…ஆரோன் கூட ஒரு கோல் போட்டிருந்தான். மொத்தமாக மூன்று கோல்கள் சார்ம்ஸ் கிளப்புக்கு கிடைக்க எதிரணி இரண்டு கோல் போட்டு பின்னால் துரத்தியது.

ஆரம்பத்தில் கொஞ்ச நேரத்துக்கு ஆரோன் இவர்கள் இருந்த பக்கம் பார்த்து இவளைக்கண்டு ஏதேனும் சமிக்கை செய்துவிடுவானோ என்று பயந்திருந்த கீர்த்தி அவன் விளையாட்டுக்குள்ளேயே மூழ்கியிருப்பவனாக தெரிந்ததால் பிறகு தான் கொஞ்சம் ரிலாக்சாகியிருந்தாள்

இரண்டாம் காலாட்டம் நிறைவுற இவர்களும் எழுந்து போய் ஐஸ் கிரீம், பாப்கார்ன் வாங்கி வந்து அமர்ந்தார்கள்

எல்லாம் நன்றாகத்தான் போனது மூன்றாவது காலாட்டத்தில் அந்த  காப்டனாகப்பட்ட டினு கோல் ஒன்றை போடும் வரை!

அவன் கோல் போடபோகிறான் என்று தெரிந்ததில் ஆரம்பித்து அது கோல் என்று உறுதியாகும் வரை கீர்த்திக்கு மறுபுறம் அமர்ந்திருந்த பெண்  கத்தியபடி எழுந்து நின்று சியர் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

களத்தில் நின்ற அவனை விட வாயால் இங்கிருந்து கோல் போட்ட இவள் தான் அதிகம் களைத்திருப்பாள்

கோல் என்று உறுதியானதும் துள்ளிக்குதித்தபடி மைதானத்தை நோக்கி பறக்கும் முத்தத்தை அனுப்பினாள். நண்பர்களின் பிடியில் நின்ற அந்த டினுவும் கண்ணை இவள் புறம் திருப்பி சிரித்தான்!!

அவ்வளவுதான்!!! காமரா வெளிச்சங்கள் அப்படியே இவர்களின் பக்கம் திரும்பி அந்தபெண் அமைதியாய் அமரும் வரை மைதானத்தை சுற்றியிருந்த பெரிய திரைகளில் அவளோடு கூடவே இவர்களும் தெரிந்தார்கள்!!!

“யேய்..இது ப்ளேயர்ஸ் ஓட பாமிலி சீட்ஸ் போலிருக்குடி..யார் டிக்கட் தந்தானோ அவன் வாழ்க!!!” தியா அவள் காதைக்கடிக்க திரையில் தெரியும் தன்னைப் பார்த்து அலறிப்போய் இருந்தவள் வெறுமனே மண்டையை ஆட்டினாள்.

இவள் ஏன் இந்தளவு புத்திசாலியாய் இருந்து தொலைக்கிறாள்!!!! எரிச்சலாய் வந்தது!!!

மூன்றாவது காலாட்ட முடிவிலும் சார்ம்ஸ் நான்குக்கு இரண்டு என்ற அடிப்படையில் முன்னிலை வகிக்க ஆட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. ஸ்கோர் போட் செட் செய்யப்பட்டு விளையாட்டு நிறுத்தப்படவும் பக்கத்தில் இருந்த அதே கடன்காரி திரும்பவும் எழுந்து நின்று டினுவுக்கு வாழ்த்து சொல்லி சத்தமிட்டாள்.

புதுக்காதலியாய் இருப்பாள் போலிருக்கிறது.

இம்முறை மைதானத்தில் நின்றபடி அவனும் இவளைப்பார்த்து புன்னகைத்தான்.

மறுபடியும் காமராக்கள் மாறி மாறி அவர்களை போக்கஸ் செய்ய கீர்த்தியும் மறுபடி திரையில் வந்து விழுந்தாள் நாலாபுறமும்! சடக்கென நிமிர்ந்த ஆரோன் கீர்த்தியை கண்டதும் உதடுகளை கோணி ஒரு சிரிப்பு சிரித்தபடி அவள் புறம் திரும்பி நின்று ஒரு சலூட் வைத்தான் மைதானத்தில் இருந்தபடியே..

ஆத்தீ!!!!!!

கீர்த்தியின் இதயம் தறிகெட்டு ஓடியது..படக்கென எனக்கும் அவனுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை என்பதைப்போல கீழே குனிந்து கொண்டாள் அவள்..

இவனுக்கு அறிவேயில்லை. இப்படியா மாட்டி விடுவான்!!!! இந்த கற்பூர புத்திக்காரிக்கு புரிந்துவிடுமே…

அவள் மனதுக்குள் அலாரமடித்த மறுகணம் அவள் காதோரம் வந்து “யார்றி நீ ?” என்று விரிந்த விழிகளோடு கோபமாய் கேட்டாள் தியா

மென்று விழுங்கினாள் கீர்த்தி

புட் பால்ன்னா என்னன்னே தெரியாதவ VIP டிக்கட்டோட வந்தப்போவே நான் சுதாகரிச்சு இருக்கணும்!!! இப்ப சொல்லப்போறியா இல்லையா? அவன் உன்னை பார்த்துத்தானே கை காட்டினான்? அப்படின்னா இது அவனோட டிக்கட்ஸ் தானே..எல்லாரும் நம்மை ஒரு மாதிரி மாதிரி பார்த்தப்போவே நான் சந்தேகப்பட்டேண்டி!!!!

ஐயோ..கொஞ்சம் நிறுத்தறியா..நீ நினைக்கற போல இல்லை!! பலவீனமான குரலில் மறுத்தாள் கீர்த்தி.

அவளை தியா மதிக்கவே இல்லை..” ஏண்டி பொய் சொன்ன? ஆரோனை உனக்கு எப்படித்தெரியும்? எத்தனை நாளா நடக்குது இது? உன் வீட்டுக்கு தெரியுமா இந்த மாட்டர்?”

“லூசு..அவன் எனக்கு ஜஸ்ட் பிரன்ட் தான்!”

“பிரண்டா? அவன் உனக்கு பிரண்டா? எனக்கெல்லாம் பிறக்கும் போதே நிறைய அறிவுடி..ஒழுங்கா சொல்லிடு!! பல்லைக்கடித்தாள் மற்றவள்

“சத்தியமா அவன் என் பிரண்டு தான்..லாஸ்ட் வீக் தான் மீட் பண்ணோம்..நான் ஒரு ஹெல்ப் பண்ணினேன் அவனுக்கு.. பதிலுக்கு தாங்க்யூ கிப்டா அவன் எனக்கு டிக்கட்ஸ் கொடுத்தான். அவ்வளவு தான்.”

“அவ்வளவு தான்னா அப்போ எனக்கெதுக்கு அவ்வளவு பொய் சொல்லணும்!!! “

“எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருந்தது, நீ என்ன நினைப்பியோன்னு!” அவள் உண்மையையே சொல்ல

அவளை ஒரு மாதிரியாக பார்த்துவிட்டு தியா மறுபுறம் திரும்பிக்கொண்டாள்.

செத்தடி சேகரி என்று நொந்தபடி கீர்த்தி அமர்ந்திருந்த போது முதல் வரிசைக்கு முன்னே இருந்த நெட் பகுதிக்கு வந்த ஆரோன் ஹேய் பாப்பு என்றான் ஆர்ப்பாட்டமான சிரிப்புடன்.

அவ்வளவுதான்  சுற்றுப்புரத்தை  மறந்து அவனது கிண்டலில் அடிப்பது போல கையை ஓங்கி விட்டவள் தன்னை சுற்றி இருந்த மூன்று வரிசைகளில் இருந்தவர்கள் அனைவருமே சிரிப்பும் சுவாரஸ்யமாகவும் அவளையே பார்ப்பதைக்கண்டு சிவந்து போனாள்.

அருகிலேயே அமர்ந்து அவளை தீப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் தியா..

“எப்படி விளையாடினோம் நாங்கள்? பாஸ் ஆ பெயிலா?” அவன் மேலும் கண் சிமிட்டிக்கேட்கவும் சுற்றிலும் இருந்து ராகமாய் ஓஓஒ க்கள் புறப்பட்டு வந்தன.

நடந்த நாடகத்தில் வெறுப்பாகிப்போய் “பெயில்னா மட்டும் என்ன செய்வீங்க?” தியா வெடுக்கென்று கேட்டுவிட்டாள்

“எறும்பே, இந்த குதிரை யாரு உன் பிரண்டா?” அவன் சிரிக்காமல் கேட்க மானசீகமாக அவனை அங்கேயே புதைத்தாள் கீர்த்தி

இதுக்கு ஆம் என்றாலும் இல்லை என்றாலும் தியா வெட்டுவாள்!! அவள் பதில் சொல்லாமல் அவனை முறைக்க முயன்றாள்

காண்டாமிருகம் என்னை குதிரைங்குது!!! தியாவின் முகம் கோபத்தில் சிவந்து போயிருந்தது.

அவன் அசந்தால் அல்லவா! “தாங்க்ஸ் பார் த கம்ப்ளிமென்ட்” என்று தன் வரிசைப்பல்லை காண்பித்தவன் “அப்புறம் பாப்பு உடனே எந்திருச்சு ஓடிராதே..ஒகே? “ என்று அவள் பக்கமும் ஒரு ஏவுகணையை ஏவினான்!

கீர்த்தியோ  இன்னும் மியூட் மோடில் இருந்து வெளிவரவில்லை. கை பிசைந்து கொண்டிருந்தாள்

“உங்க போதைக்கு நாங்க தான் ஊறுகாயா? இப்பவே எந்திரி, போலாம். இல்லன்னா ஆன்ட்டி கிட்ட சொல்லுவேன்..” தியா அவள் காதருகில் அரட்ட,

“குதிரையை எல்லாம் நான் இன்வைட் பண்ணலையே..எதுக்கு இப்படி கூவுது?” அவன் மறுபடியும் கீழிருந்து  குரல் கொடுத்தான்

சட்டென்று பதிலுக்கு கோபமாக என்னவோ சொல்ல வந்த தியாவின் வாயை பட்டென்று பொத்தி விட்டாள் கீர்த்தி, அதற்கு மேல் அவனும் அங்கே நிற்கவில்லை சிரித்தபடியே தாவி ஓடி விட்டான் மைதானத்துக்குள்.

அவன் அகலவும் தான் கையை விட்டாள் கீர்த்தி.

என்ன நடக்குது இங்க!

ஹையோ நீ நினைக்கற போல ஒண்ணுமேயில்லடி..அந்த லோசுப்பயன் வேணும்னே என்னை கலாய்க்கிறதுக்காக பாப்பு, எறும்புன்னு என்னை வெறுப்பேத்துறான்.”

நம்பிட்டேன்..

உன்னை கூட இப்ப குதிரைன்னு சொன்னான்ல..உங்களுக்குள்ள பழக்கமா என்ன? ஜஸ்ட் இப்ப தானே பார்த்தான்! அவளின் லாஜிக் கொஞ்சம் இம்முறை நம்பும் படியாக இருந்தது போலும் தியா இறுக்கம் தளர்ந்தாள்.

ஹா ஹா நம்பவே முடியலைடி..இப்படி இன்னிக்கு ஹல்க் கூட சண்டை போடுவேன்னு நேத்து யாராவது சொல்லிருந்தா நம்பியிருப்பேனா? தாங்க்ஸ் டு யூ!

இதை பாராட்டு என்று நம்பி யூ ஆர் வெல்கம் சொல்லுமளவுக்கு மட்டி இல்லாததால் பம்மியபடி அமர்ந்திருந்த கீர்த்தி அவர்களின் பேச்சை இடையிட்டு சுற்றியிருந்தவர்கள் இப்போது அவளின் பெயர், விபரம் கேட்டு நட்பாக அறிமுகம் ஆக தானும் கொஞ்சம் இறுக்கம் தளர்ந்தாள்

இறுதி சுற்றில் நான்குக்கு நான்கு என்று டிரா ஆகி பரபரப்பு ஏறி அதன் பின் மறுபடி ப்ளூ ஜெர்சி பக்கமிருந்து ஒரு கோல் பறக்க சார்ம்ஸ் க்ளப் கோலாகலமாய் இறுதிச்சுற்றுக்குள் நுழைந்தது.

ஆளையாள் இறுக கட்டிக்கொண்டு வெற்றியை மைதானத்தில் வென்றவர்கள் கொண்டாட அவர்களை சுற்றியிருந்த வீரர்களுக்கு வேண்டியவர்களும் கொலகாலத்தில் மிதந்தனர். இவர்களுக்கும் தாங்களே பைனலுக்கு போன உணர்வு தான். தியா கூட புன்னகையோடு கத்திக்கொண்டிருந்தாள்.

பிறகு ஐந்தே நிமிடங்களுக்குள் எறும்பு வரிசையை கலைத்துப்போட்டது போல வேக வேகமாய் அரங்கம் காலியாக ஆரம்பிக்க வரிசையில் புகுந்து தாங்களும் வெளியேறுவதற்காய் அவசரமாய் தியாவின் கைப்பற்றி வெளியேறினாள் அவளும்..

உன்னைத்தானே வெயிட் பண்ண சொன்னான் அவன்… தியா வேண்டுமென்றே இழுத்தாள்

சும்மா இரு.. அவன் சங்காத்தமே வேணாம்.. சீக்கிரம் போகலாம்! கீர்த்தி உண்மையிலேயே மனமாரத்தான் சொன்னாள்

என்னமோ போ எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல..

உனக்கு புரிய அங்கே ஒண்ணுமே இல்லைன்னு சொல்றேன் நீ தான் நம்ப மாட்டேங்குற” சிரித்தபடியே நண்பியின் தோளில் அடித்தாள் கீர்த்தி.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ஆரோகணம் 3

“வர்றா பாருங்கப்பா!” கிருஷ் அப்பாவின் காதைக்கடித்துவிட்டு தன்னை முறைப்பாக பார்ப்பதை கண்டும் காணாதவள் போல உள்ளே வந்தாள் கீர்த்தி. லயா, ஷாலினி எல்லாருமே ஹாலில் தான் இருந்தார்கள்.

‘ஆஹா, இன்னிக்கு ஒரு வழி பண்ணாம விட மாட்டாங்க போலயே.’ அவளுக்கு இதயம் படபடக்க ஆரம்பித்தது.

மெல்ல போய் அண்ணியின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டு “என்னாச்சு?” என்று அப்பாவியாய் விழிகளை உருட்டினாள் கீர்த்தி!

“லூசு..பிரஜின் நேர்ல வந்து காட்டு காட்டுன்னு காட்டிட்டு போறான்..அப்பா ரொம்ப கோபமா இருக்கார், நீ பாட்டுக்கு சிரிச்சு தொலைக்காதே..பார்த்துப்பேசு!” ரகசியமாய் காதைக்கடித்தாள் லயா.

“கீர்த்தி!!! எங்கடி போன இவ்ளோ நேரம்?” ஷாலினி தான் அவர்கள் தங்களுக்குள் குசுகுசுப்பதை கவனித்துக்கொண்டிருந்து விட்டு கேள்விக்கணையை தொடுத்தார்

“பிரண்டை பார்க்க போனேம்மா..” சாதாரணம் போல பதில் சொன்னவளை

“நீ பிரஜினை பார்க்க போனதா நினைச்சேன்..” என்று அப்பாவின் குரல் அழுத்தமாய் இடையிட மென்று விழுங்கினாள் கீர்த்தி.

“அது வந்துப்பா..” அவளுக்கு எப்படிச்சொல்வது என்று தெரியவில்லை.

“என்னாச்சு?” வள வளவென்று இழுக்காமல் விஷயத்துக்கு வா என்றது அவரது ஒற்றைச்சொல்

“நான் தான் சொன்னேன்ல..எனக்கு அவனை பிடிக்கலைன்னு. ஹோட்டல்ல இறங்கினதும் என் கையை தர தரன்னு பிடிச்சு இழுத்துட்டு போனான். இங்க பாருங்க எப்படி சிவந்து போயிருக்குன்னு!” என்று பதட்டத்தில் நீளமாய் ஆரம்பித்து விட்டு  எல்லாரும் அவளையே பதில் சொல்லாமல் கூர்மையாய் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை கண்டு ஒரு நிமிஷம் தலையை குனிந்து அமர்ந்திருந்தவள்

“என்னால அவனை சகிச்சுக்க முடியலைப்பா..என்னை பார்க்கற முதல் நாளே,,மிரட்டறான், என் விருப்பத்தை பற்றி கன்சிடரே பண்ணலை. எப்படிப்பா எனக்குப்போய் இப்படியொரு மாப்பிள்ளையை பார்த்தீங்க?” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டபோது அவள் குரலில் விளையாட்டில்லை.

மற்ற மூவரும் இப்போதும் எதுவுமே பேசவில்லை,,ஒரு அதிர்ச்சியான அமைதியில் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.

“நான் சொல்லிட்டேன்பா..எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டமில்லைன்னு பொலைட்டாத் தான் சொன்னேன்..அதுக்கு என்னை மிரட்டிட்டு என்கேஜ்மென்ட் ரிங்கை எடுத்தான்.. சத்தியமா உண்மையை தான் சொல்றேன். நான் பார்த்திருக்கேன்பா..அண்ணா எங்கேஜ்மென்ட் ரிங் எப்படி வாங்கினான், அவன் எப்படி ப்ரொபோஸ் பண்ணினான் எல்லாமே.. என்னால எப்படி அவன் பண்ணதை ஏத்துக்க முடியும்? அதான் எழுந்து வந்தேன்.. நான் அங்கே இன்னும் ஒரு நிமிஷம் இருந்திருந்தா அவன் என் கையை முறுக்கி கைல ரிங்போட்டு விட்ருப்பான்..தடுக்கற அளவுக்கு எனக்கு அந்தளவு பலம் கிடையாது.”

ரகுராமும் கிரிஷும் சட்டென்று பார்வையை பரிமாறிக்கொள்ள ..ஷாலினியின் கண்களில் அதிர்ச்சி அப்பட்டமாய் தெரிந்தது…லயாவின் கைகள் அவளது கையை இறுக்கிக்கொண்டன ஆறுதலாய்.

பேசியதெல்லாம் போதும் என்பது போல கீர்த்தியும் அதற்கு மேல் அமைதியாகிவிட அப்போது தான் அமைதியை கலைப்பது போல போன் மணியடித்தது.

தந்தையை ஒரு பார்வை பார்த்தபடி கிரிஷ் எழுந்து சென்றபோதே கீர்த்திக்கு புரிந்து விட்டது மறுமுனையில் யாரென்று!

……

“எஸ்..வந்துட்டா” ஹாலின் அமைதியில் கிரிஷின் குரல் அப்படியே உள்ளே இறங்கியது அவளுக்குள்..

….

“பிரஜின். இதை நீங்க விட்டுடறது நல்லது. எங்க கீர்த்திக்கு பிடிக்காததை நானோ அப்பாவோ வற்புறுத்தபோறதில்லை.” சொல்லும் போதே  அவன் பார்வை ரகுராமில் விழுந்து அவரிடம் ஒரு அழுத்தமான ஆமோதிப்பை வாங்கியது. ஆச்சர்யமாய் அண்ணாவைப்பார்த்தாள் கீர்த்தி

….

பிரஜின்..சொல்றேன்ல..இது கீர்த்திக்கு பிடிக்கலைன்னு!

…..

“டேய்!!! உனக்கு அவ்ளோ தான் மரியாதை. அவளைப்பத்தி நீ அக்கறைப்பட வேண்டியதில்லை. புரிஞ்சதா?” அவன் சட்டென்று அந்நியனாக மாறவும்  லயா திடுக்கிட்டு எழுந்து கிரிஷை நெருங்க மற்றவர்களும் பதட்டமாய் எழுந்து கொண்டார்கள்

….

“ஏய்.. இங்கபார்..உன்னளவுக்கு நாங்கள் இறங்கப்போவதில்லை. ஆனால் இனிமே அவ பக்கம் திரும்பினாய் என்றால் நான் யார் என்று காட்ட வேண்டியிருக்கும்!”

கோபத்தில் கொதித்த கிரிஷிடம் இருந்து சடக்கென்று போனைப்பறித்துக்கொண்டார் ரகுராம்

“பிரஜின் நான் ரகு பேசறேன்.. நான் உனக்கு என்ன சொன்னேன்? கீர்த்தி ஒகே சொன்னால் மட்டும் தான் என்னால் இதை பற்றி யோசிக்க முடியும் என்று சொன்னேனா இல்லையா, உன்னை நம்பித்தான் என் பெண்ணை உன்னோடு அனுப்பினேன், ஆனால் நீ அவளிடம் நடந்து கொண்ட முறைக்கு……உன் அப்பா முகத்தை பார்த்து சும்மா விடுகிறேன். இனிமேல் என் வீட்டுப்பக்கம் கால் எடுத்து வைக்கக்கூடாது.”

அழுத்தமாய் சொல்லி விட்டு போனை வைத்து விட்டவர் இவர்களிடம் திரும்பினார் “கீர்த்தி, இனிமேல் அவனை எங்காவது கண்டால் கூட வம்பு வளர்க்காதே, புரிந்ததா?”

அவனிடம் நின்று வம்பு வளர்க்க அவளுக்கென்ன பைத்தியமா?

“சரிப்பா… தா..தாங்க்ஸ்..”

அண்ணனும் தந்தையும் எடுத்த கோபாவதாரத்தில் கொஞ்சம் அதிர்ந்து போயிருந்தவளுக்கு பேச்சே தடுமாறியது.

சரி சரி!!! அவளை விடுங்க.. பயந்து போயிருப்பா..கீர்த்து, சீக்கிரம் போய் ட்ரெஸ் மாத்திட்டு வா!!” கண்ணாலேயே அவளை அவ்விடம் விட்டு அகலுமாறு சிக்னல் கொடுத்தார் அம்மா!

தப்பித்தேன் பிழைத்தேன் என்று ஓடிவிடத் திரும்பியவளை ரகுராமின் குரல் நிறுத்தியது

“ஒரு நிமிஷம், இங்க பாரு கீர்த்தி, இனிமேல் இங்கே யாரும் அவன் பேச்சை எடுக்க மாட்டோம்! ஆனால் அதற்கு நீ இனிமேல் உன்னிஷ்டப்படி இருக்கலாம் என்று அர்த்தம் கிடையாது! உனக்கு நான் இரண்டு மாசம் தான் டைம் தருவேன். படிக்கிறாயோ, கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்கிறாயோ, வேலைக்குப்போகிறாயோ ஏதாவது ஒன்று. ஆனால் என்ன செய்யப்போகிறாய் என்று எனக்கு சரியான திட்டம் வேண்டும்! புரிந்ததா?

“ச..சரிப்பா..” என்று திணறிவிட்டு விட்டால் போதும் என்று பறந்து விட்டாள் அவள்!

கதவைப்பூட்டிக்கொண்டு கட்டிலில் அமர்ந்தவளுக்கு மூச்சு முட்டியது. இதுநாள் வரை கோபமாய் வீட்டில் பேசுவானே தவிர அவர்களின் முன்னே எவருடனும் சண்டை போட்டிராத கிரிஷ் சத்தம் போட்டது, அப்பா பிரஜினை திட்டியது, அம்மாவின் அதிர்ச்சி முகம் எல்லாமே அவளை ஒவ்வொரு விதத்தில் பாதித்தது.

நல்ல வேளை இவர்கள் யாருக்கும் என்ன நடந்தது என்று முழுதாக தெரியவில்லை. ஆரோனுடன் நடந்த நாடகம் தெரிந்திருந்தால் அவளையே அடித்து வேளியே துரத்தியிருப்பார்கள். அவ்வ்வ்வ்..

ப்ச்…நாமும் பொறுப்பில்லாமல் தான் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம். நம்மை புரிந்து கொண்டு இவ்வளவு தூரம் சப்போர்ட் செய்யும் குடும்பத்துக்காக நாமும் நம்மை மாற்றிக்கொண்டால் தான் என்ன? இன்னும் இரண்டே மாசம் பொறுங்கப்பா..நான் என் எதிர்காலம் பற்றி தெளிவான முடிவு பண்ணுகிறேன்.. மனதுக்குள் முடிவு செய்து கொண்டாள் அவள்

இரவின் அதிர்ச்சியோ என்னமோ மறுநாள் தாமதமாகத்தான் எழ முடிந்தது அவளுக்கு. அம்மாவின் நடந்ததுக்கு மன்னிப்பு கோரும் விதமான முத்தமும் அவளுக்கு பிடித்த சினமன் டோஸ்ட்டும் அன்றைய நாளுக்கு ஏகப்பட்ட உற்சாகத்தை வழங்கியிருக்க காலை ஒன்பதரை மணியளவுக்கெல்லாம் தயாராகி கீழிறங்கி வந்தாள் கீர்த்தி

வீட்டில் எல்லாரும் வேலைக்கு சென்று விட்டிருந்தனர். வீட்டை பார்த்துக்கொள்ளும் சிந்தாவிடம் சொல்லிக்கொண்டு தன் ஸ்கூட்டியினை போக்குவரத்தில் கலந்தாள் அவள்.

நேற்று திறந்து வைக்கப்பட்டிருந்த மிகப்பெரும் மாலில் ஆரம்பிக்க பட விருந்த சுசீஸ் ஆரோக்கிய உணவகத்துக்கு  ப்ரான்டிங் டிசைன் ஒன்றை போன வாரம் தான் செய்து வழங்கியிருந்தாள் அவள். அவளது நண்பியின் சகோதரியின் கணவர் ஆரம்பித்த நிறுவனம் அது என்பதால் நண்பி மூலம் அந்த வாய்ப்பு அவளுக்கு வந்திருந்தது.

அவளது தொழில் இன்னும் நண்பர்கள் தெரிந்தவர்களை தாண்டி விரிவு பெற வில்லை. தெரிந்தவர்களுக்குள் ஏதேனும் வாய்ப்பு வந்தால் அவளுக்கு தருவதும் பிறகு தங்களுக்கு தெரிந்தவர்களுக்கு அவளை பரிந்துரை செய்வதுமாக ஆமை வேகத்தில் அவளது தொழில் விரிவடைந்து கொண்டிருந்தது. அவளது வீட்டினர் அதை விரிவாகவே நினைக்கிறார்களில்லை! அவர்களை சொல்லியும் குற்றமில்லை. மாதத்துக்கு மூன்று ஆர்டர் வருவதே நிச்சயமில்லாத நிலைமைதானே இப்போது அவளது!

யோசனையோடு பார்க்கிங்கில் வண்டியை விட்டு விட்டு மாலுக்குள் நுழைந்தாள் அவள்

ஹப்பா..நகருக்குள் இது தான் மிகப்பெரிய மாலாக இருக்க வேண்டும்..இதுவரை இருந்ததை எல்லாம் தூக்கிச்சாப்பிடும் வடிவமைப்பு!

இரண்டாவது தளம் முழுவதும் உடைகளாக இருக்க எதையும் வாங்கும் மூட் இல்லாமல் விண்டோ ஷாப்பிங் செய்தபடி ஒரு முனையில் இருந்து மறுமுனைக்கு நடந்தவளோடு கிக்கீ என அழைத்தபடி ஓடி வந்து சேர்ந்து கொண்டாள் நிவி.

திருமணம் ஒன்றுக்காக ட்ரஸ் வாங்க வந்திருந்தவளுக்கு தெரிவு செய்வதில் உதவி விட்டு அவளையும் இழுத்துக்கொண்டு மூன்றாம் தளத்துக்கு போன போது பெருமையில் நெஞ்சே இறுகுவது போலிருந்தது கீர்த்திக்கு!

பின்னே? அவள் பார்த்து பார்த்து வடிவமைத்த டிசைன்கள், கணனியில் கலந்த வண்ணங்கள் எல்லாமே உயிர் கொண்டு கண் முன்னே நிற்கும் போது பெருமிதம் வராதா என்ன?

“யேய்.கிக்கீ…நீ எங்கயோ போகப்போற!!! சும்மா கலக்கலா இருக்கு டிசைன், பிராண்டிங் எல்லாமே..” நிவிக்கும் ஒரே உற்சாகம்..

உண்மையில் அவளுக்குமே அப்படித்த்தான் தோன்றியது..சுற்றியிருந்த கடைகளோடு ஒப்பிட்டுப்பார்த்தபோது சுசீஸ் தனித்துவமாக தெரிவதாகப்பட்டது. கடைக்கு உள்ளே சென்று அமர்ந்த போது  தன் பக்கப்புறச் சுவரோரம் ஸ்மூதி படங்கள் கொண்ட பின்னணிப்படத்தில் குட்டியாய் இருந்த கிக்கீ என்ற தனது கையெழுத்தை விரல்களால் வருடினாள் அவள்

அவர்களுக்கு இலவசமாக மின்ட் மற்றும் ஆப்பிள் கலந்த பழரசத்தை கொடுத்து உபசரிக்க முயன்ற உரிமையாளரிடம் “கடைக்கு முதல் முறையாக வருகிறோம் நாங்களே வாங்கிக்கொள்வது தான் முறை” என்று வற்புறுத்தி பணத்தை செலுத்த வேண்டியிருந்தது அவர்களுக்கு.

முடித்ததும் அவளது நிபுணத்துவத்தை குறிப்பிட்டு அழகாக காண்டாக்ட் தகவல்களுடன் வடிவமைக்கப்பட்ட குட்டி விளம்பரங்களை அவரிடம் கொடுத்து வாடிக்கையாளர்கள் உள்ளே வருமிடத்தில் அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் படி வைக்குமாறு வேண்டிக்கொண்டவள் தனது உத்தியோக பூர்வ முகப்புத்தக பக்கத்துக்காக அந்த கடையை  புகைப்படங்களும் எடுத்துக்கொண்டாள்.

அருகில் நிவி ஏதோ பேசிக்கொண்டு வர வழக்கத்துக்கு மாறாக கீர்த்தி கொஞ்சம் யோசனையில் இருந்தாள். கண்கள் மேல்புறம் சுற்றி வந்தன.

நான்காம் மாடியில் இன்னும் பல கடைகள் திறக்கப்படவில்லை. அவைகளுக்கான டிசைன் வடிவமைப்பெல்லாம் யார் செய்வார்கள்? பச்..என்ன தான் திறமை இருந்தென்ன? வாய்ப்பு வரவேண்டும். ஒரு ப்ரேக் வேண்டும்..

யோசனையாக நிமிர்ந்தவளின் கண்களில் அப்போது தான் பட்டது அந்த ஸ்போர்ட்ஸ் வெயார் கடை. அது மட்டுமல்ல கடை வாசலிலேயே பந்தை உதைத்த படி பானரில் நின்று கொண்டிருந்த ஆரோனும்!

பார்ரா!!!!! அவனை பார்த்த மாத்திரத்திலேயே சிரிப்பு வர அந்த பானரை நோக்கி நடந்தாள் கீர்த்தி.

“யேய்.. நிவி உனக்கு இவனைத்தெரியுமா?” அவளின் கேள்விக்கு

இவனைத்தெரியாதா? என்ன கேள்வி இது?” என்று பதிலுக்கு முறைத்தாள் நிவி.

“பச்..நேரில் பார்த்திருக்கிறாயா என்று கேட்கிறேன்”

“பார்த்திருக்கிறேனே! நேரில் இதை விட பெரிதாக இருப்பான் தெரியுமா?” அப்பாவியாக நிவி பதில் சொல்ல

“ஓஹோ..” என்றவளுக்கு ஏனோ மீண்டும் சிரிப்பு பொங்கி வர பானரை நன்றாக பார்த்தாள் அவள்

“அவன் கிட்ட பேசிருக்கியா?”

ஐயா…  நாங்கள் நெட்பால்  செமி பைனலுக்கு போன நேரம்  இவன் அங்கே வந்திருந்தான்..ஒரு சிரிப்பு இல்லை தெரியுமா? முறைச்சிட்டே போனான் எல்லாரையும்! திமிர் பிடிச்சவன்..” ஆட்டோகிராப் கேட்டு மூக்குடைந்திருப்பாளோ? சாபம் விடாக்குறையாக நிவி திட்டித்தீர்த்தாள்

ஹாஹ்ஹா

“ஏண்டி திடீர்னு நீ சம்பந்தமே இல்லாம ஹல்க்கை பத்தி கேக்கற?” நிவி கொக்கி போட்டாள்

“சே..சும்மா தான்.. அண்ணா நேத்து இவனைப்பத்தி  பேசிட்டிருந்தான்.” அழகாக கீர்த்தி சமாளிக்க

“யார் மை டார்லிங்கா…?” என்று கண்சிமிட்டினாள் நிவி.

“செருப்பு பறந்து வரும் சொல்லிட்டேன்!!!” கொலைவெறியாகிவிட்டாள் கீர்த்தி. பின்னே என்ன இந்த அண்ணனை வைத்து காப்பாற்றுவது இலகுவாகவா இருக்கிறது! அவனாலும் அவன் பெண் விசிறிகளாலும் அவள் அடைந்த தொல்லைகள் கொஞ்ச நஞ்சமா!

கீர்த்தியின் முரட்டலில் கொஞ்சமும் பாதிக்கப்படாதவளாய் “ஹா ஹா  நான் ஒரு fan ஆ  டார்லிங்கை ரசிக்க கூடாதா?” என்று சிரித்தாள் நிவி

ஒரு மண்ணும் தேவையில்லை! கீர்த்தி உண்மையிலேயே எரிந்து விழ..

சரி சரி விடறி.. என்று வெள்ளைக்கொடி காட்டினாள் மற்றவள்

“என்னை ஒரு போட்டோ எடு..நான் விட்டுர்றேன்”

“இங்கேயா?” என்று குழப்பமாய் கேட்டாள் நிவி.  காரணம் அது சுற்றிவரை கடைகளையும் அசைந்து கொண்டே இருக்கும் மக்களையும் கொண்ட இடம்!

“சும்மா ஒரு ஜாலி போட்டோ..இவன் பாலை காலால உதைக்கறான்ல.. நான் இந்தப்பக்கம் இருந்து உதைக்கிறேன்..நீ போட்டோ எடு!!”

“சரி போஸ் கொடுத்து தொலை!!!”

இருடி,,யாரவது வராங்களா பார்க்கிறேன் என்றபடி கடைக்குள்ளே எட்டிப்பார்த்து  எல்லாரும் உள்ளே பிசி என்று உறுதிப்படுத்திக்கொண்டவள் மறுபக்கம் இருந்து பந்தை உதைப்பது போல போஸ் கொடுத்தாள்!

எங்கே காமி..

போட்டோவை பார்த்து விட்டு அடுத்தகணம் இருவரும் விழுந்து விழுந்து சிரித்தார்கள்.. காரணம் அவன் ஒரு பக்கம் சீரியஸாக பாலை உதைக்க மறுப்பக்கம் கீர்த்தி நின்று கொண்டு தா தை என்று நடன ஸ்டேப் போடுவது போல கண்ணையும் காலையும் பந்தின் பக்கமாக திருப்பியிருந்தாள்!

பவர்ஸ்டார் புட்பால் விளையாடுற போல இருக்கு!

போடி பொறாமை புடிச்சவளே.

மாறி மாறி நிவியோடு சண்டை போட்டுக்கொண்டு மால் முழுக்க சுற்றித்திரிந்தவள்ஒரு வழியாக காலை பதினொன்றரைக்கெல்லாம் வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

சோபாவில் படுத்துக்கொண்டு அன்றைக்கு எடுத்த புகைப்படங்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தவளுக்கு கிர்ரென்று வாட்சைப் செய்தி ஒன்றை கொண்டு வந்தது.

“அப்புறம் பாப்பா உன் கல்யாணம் என்னாச்சு..” ஆரோன் தான் கேட்டிருந்தான்!

நேற்று வரும் போது நம்பர் வாங்கிக்கொண்ட பிறகு எந்த தகவலும் கொடுக்காதிருந்த அவன் திடீரென்று கெட்டது ஆச்சர்யமாக இருக்க..

கொன்னுருவேன்.. கல்யாணம்லாம் புல்ஸ்டாப் வச்சாச்சு. டாடி ஒரு மாசம் டைம் கொடுத்திருக்கார்,,அதுக்குள்ளே நான் எதையாவது கண்டுபிடிக்கணும்..என்று சீரியசாகவே பதில் சொன்னாள் அவள்.

“குட்”

அதற்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை அவளுக்கு. ஏதோ ஓர் உந்துதலில் சுசீஸ் புகைப்படங்களை மொத்தமாக செலெக்ட் செய்து அவனுக்கு அனுப்பி வைத்தாள் மை டிசைன்ஸ் என்ற காப்ஷனுடன்..

நல்லாருக்கே..கீப் ட்ரையிங் என்று புன்னகையை அனுப்பி வைத்தவன் திடும்மென கண்ணீர் வழிய சிரிக்கும் இமொஜிகளுடன் அவளுடைய ஆரோனுடைய பானருடன் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படத்தை அவளுக்கே அனுப்பி வைத்தான் அவன்!

ஹையோ!!!!! அப்படியே தலையை மேசையில் முட்டினாள் அவள்..அறிவு கெட்டவளே..அந்த போட்டோவையும் சேர்த்தே அனுப்பிட்டியா.. இவன் கலாய்ச்சே ஒரு வழி பண்ணிருவானே..

டிலீட் தட் வில் யூ? அவளின் மிரட்டல் அவனிடம் எடுபடுமா என்ன?

போலியோ வந்த எறும்பு ஹா ஹா

உன்னை விட பந்து பெருசா இருக்கு பாரு..

சற்று நேரத்துக்கு நினைத்து நினைத்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தவனின் குறுஞ்செய்திகளை முறைப்புடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க மட்டுமே அவளால் முடிந்தது!

 

அதன் பிறகு அன்றிரவு அவளுக்கு ஆரோனிடம் இருந்து மீண்டும் மேசெஜ் வந்தது.

வெறுமனே “இரண்டு தொடரிலக்கங்கள் குறிப்பிட்டு சார்ம்ஸ் VS கிங்க்ஸ்/ செமி பைனல்ஸ்/ ஜூன் 15 2 ப்ரீ டிக்கட்ஸ்/ என்ஜாய்” என்றிருந்தது.

செமி பைனல் டிக்கட் நிச்சயம் விலை அதிகமாக இருக்கும். அதில் இரண்டு டிக்கட்டுக்களை அவன் அனுப்பி வைத்ததை எப்படி எடுத்துக்கொள்வது என்று தெரியாமல் லேசாக படபடப்பானவள்

“கியா ரே ட்ரையிங்கா?”  என்று கலாய்ப்பது போலவே கேள்வி கேட்டாள்

“ஹா ஹா வேற வழி? fan ஆக மாட்றியே” அவனும் அவள் வழியிலேயே வந்தான்

“ஹா ஹா நெவர்!!!”

“மாட்ச்சுக்கு வா”

“மாட்டேன்..”

“ப்ரீ டிக்கட் யூ நோ?”

“எனக்கு தூக்கம் வரும்யா…”

“தின்னுட்டு தின்னுட்டு தூங்கு, நல்லா வருவ” அவன் முறைத்தான்

சிறிது நேரத்தின் பின் “ஏன்?” என்று மட்டும் டைப் செய்தாள் அவள்

“சிம்பிள் தாங்க் யூ கிப்ட்” என்று உடனே பதில் வந்தது.

“வா”

“மாட்டேன்…”

“போய்த்தொலை!”

 

.

 

 

 

 

ஆரோகணம் 2

“ஏய்..உனக்கு வெக்கமாயில்லை? என் காரில் ஏறி ஒளித்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு தைரியமா? சொல் எந்த மீடியா நீ?”

ஆரோன் அதட்டிக்கேட்டான் அந்தப்பெண்ணை!

“சார், சத்தியமா நான் எந்த மீடியாவும் இல்லை” அவள் திணறினாள்

உதட்டைச் சுழித்தான் அவன் “அப்போ ஏதேனும் சைக்கோ fan ஆ நீ?”

“சத்தியமா நான் உங்க fan இல்லை!!” அவசரமாய் சொல்லிவிட்டு அப்போது தான் சொன்னதன் பொருள் உணர்ந்தவளைப்போல உதட்டை கடித்தவளை முறைத்தான் அவன்.

“என் fan இல்ல..ஹ்ம்ம்.. அப்போ பார்த்ததுமே என் பேர் எல்லாம் முழுசா சொல்ற?” என்று அவன் கிண்டலாய் இழுக்க..

“உங்களை தெரிஞ்சு வச்சிருந்தது பொது அறிவுக்கு சார். தப்பா நினைக்க கூடாது..நான் புட் பால் பார்க்காததால உங்க fan ஆ ஆக முடியலை! ஏறும் போது எனக்கு இது உங்க கார் என்றும் தெரியாதுஅவ்வளவு தான்..” அவள் கொடுத்த தன்னிலை விளக்கம் சிரிப்பை வர வைத்தாலும் முறைத்த படியே முகத்தை வைத்துக்கொண்டான் அவன்

“என் காருலேயே ஏறி உக்காந்துகிட்டு என் கிட்டயே திமிரா வேற பேசறியா?அப்போ நீ யாரு? எதை திருட வந்த? மரியாதையா சொல்லிரு.. இல்ல..போலீஸ் ஸ்டேஷன் இன்னும் கொஞ்சம் தூரத்துல தான் இருக்கு..தெரியும்ல?”என்று அவன் மிரட்டலாய் இழுக்க

“ப்ளீஸ் நான் ஒண்ணும் திருடி கிடையாது. கார் ஹோட்டலை விட்டு மூவ் ஆனதும் உங்ககிட்ட லிப்ட் கேட்டு கொஞ்சதூரத்துல இறங்கிக்கலாம்னு தான் இருந்தேன்..எனக்கு தப்பான எண்ணம் ஏதும் கிடையாது!” என்று ஏறக்குறைய கெஞ்சினாள் அந்தப்பெண்

அவளின்  கெஞ்சலுக்கு கொஞ்சம் கூட முகம் இளகாமல் சீரியஸாக அவள் காரின் பின் சீட்டின் மூலையாக ஒடுங்கியிருந்ததை சரமாரியாக காமராவில் கிளிக்கிக்கொண்டான் ஆரோன்.

“எதுக்கு போட்டோ எடுக்கிறீங்க?” அவளின் குரல் நலிந்து வந்தது

நீ திருடின்னு போலீஸ் ஸ்டேஷன்ல காமிக்க எனக்கு எவிடன்ஸ் வேணாமா? கோபமாக சொல்லியபடி கண்ணாடி வழியாக அவளை எடை போட்டான் ஆரோன்!

Damn! இவ்வளவு குட்டியாக ஒரு பெண்ணா? அவள் உடலை விட முகமும், கண்ணும் அதன் பாவனையும் தான் அவளை மிகவும் சிறியவளாக காட்டின..

“தயவு செஞ்சி நம்புங்க நான் திருட வரலை!! என்னை இங்கேயே இறக்கி விட்டுடுங்களேன்..” கார்க்கதவோரம் ஒண்டிக்கொண்டவளை மீண்டும் கண்ணாடி வழியாய் பார்த்தான் ஆரோன். இந்த பெண்ணை அவன் ஹோட்டலிலேயே கவனித்துத்தான் இருந்தான். இவள் ஒடுங்கிப்போய் மூலையில் அமர்ந்திருந்ததை அவன் மட்டுமா அங்கிருந்த எல்லாருமே கவனித்திருப்பார்கள். ஆனால் அவள் இப்படி அவனுடைய காரிலேயே வந்து மாட்டியது தான் அவனுக்கு புன்னகையை வர வைத்தது.

“நிஜமாத்தான்…எனக்கு பிடிக்காத ஒரு ஆள்கிட்ட இருந்து தப்பிச்சு ஓடி வர பார்த்தேன்..வேற ஒண்ணுமேயில்லை. என்னை நம்புங்க போலீசுக்கேல்லாம் போக வேணாமே? என்று விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தவள் பிறகு அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி  “உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் வேணும்?” என்று கேட்க கண்ணாடி வழியாக பார்த்தவனுக்கு சிரிப்பு பீறிட்டது. கூடவே மனதில் மின்னலாய் ஒரு ஐடியா

ஹ! அவனிடமே பேரமா? அவ்வளவு நேரமும் சும்மா மிரட்டி விட்டு அவளை வீட்டில் விட்டுப் போகலாம் என்று தான் எண்ணியிருந்தான் இப்போது  ஏன் இவளிடம் பதிலுக்கு பதில் கேட்டாலென்ன என்று எண்ணம் தோன்றி விட்டது!

“முடியாது! உன்கிட்ட பணம் வாங்கிட்டு விட்டுரவா இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு காப்பாத்துனேன்?” வில்லன் குரலில் கேட்டுவிட்டு இமைகளை கேலியாய் ஏற்றி இறக்கினான் அவன்..

அவள் முகம் வெளுத்து விட்டது “நீங்க..நீ…நீ என்னை  ப்ளான் பண்ணி கடத்திட்டு வரலையே ..” அவள் திக்கினாள்

“என்ன காமடி பண்றியா?  உன்னையெல்லாம் அப்படியே போறபோக்குல மார்க்கட் பைக்குள் மடித்து வைத்துக்கொண்டு போய் விடலாம்.. எதுக்கு வேஸ்ட்டா ப்ளான்லாம் பண்ணிக்கிட்டு!!!” அவன் கிண்டலாய் சிரிக்க முகத்தில் ரோசச்சிவப்பை ஏற்றிக்கொண்டு விறைப்பாய் நிமிர்ந்து அமர்ந்தாள் அவள்..

“என்னம்மா திடீர்னு அமைதியாயிட்ட..” அவனோ விடுவதாக இல்லை

“என்னை பேசாமல் இறக்கி விட்டுரலாம்ல..ஏன் இப்படி டாச்சர் பண்றீங்க? உங்களுக்கு என்ன தான் வேணும்?” அவள் சோகமாய் கேள்வி கேட்க

“நீ தான்” என்று ராகமாய் இழுத்தான் ஆரோன்

ஆஆஆஆ…அவள் விழிகள் தெறிக்க அதிர்ச்சியாய் பார்த்தாள்

“அடச்சீ அடங்கு!!! இங்க பார் நான் உன்னை ஒரு உதவி செய்து காப்பாத்தினேன், பதிலுக்கு நீ என்னை ஒரு உதவி செய்து காப்பாத்தணும், அவ்வளவு தான்” என்று பொறுமையாக விளக்கினான் அவன்

“எ…என்ன பண்ணணும்?”  சந்தேகமாய் கேட்டாள் அவள்

“உன் பேரென்ன? முதல்ல அதை சொல்லு!”

“கீர்த்தனா!”

“ஐயையா… ஆளை விட பெரிய பேரா வச்சிருக்காங்க.. அதை விடு.. இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் நான் தாஜுக்கு ஒரு பாமிலி பார்ட்டிக்கு போறேன்.. அங்கே என் கேர்ல் பிரண்டா ஒரு மணி நேரம் நடிச்சேன்னா போதும்! “

“வாட்? அப்படியெல்லாம் என்னால நடிக்க முடியாது! உங்க பேர் மட்டும் தான் எனக்கு தெரியும்!” அவள் உடனடியாக மறுத்தாள்

“ஓ!! ஒண்ணு பண்ணலாமா? போற வழில ஒரு ஜோசியர் இருப்பார், அப்படியே என் ஜாதகத்தையே எழுதி வாங்கித்தாரேன்..அதுக்கப்புறம் நடிக்கிறியா?”

“கிண்டலா.. நான்..நான்..” அவளுக்கு பேச வரவில்லை

“என்ன ரெக்கார்டு நின்னுருச்சா?”

அவனது கிண்டலை கவனிக்காதவளாய் “அது எப்படி முடியும்? யாரேனும் பார்த்தால் நடிப்பென்று எப்படி புரியவைப்பது? என்று அவள் இன்னும் தயங்கினாள்

அவள் கண்கள் லேசாய் இளகின. ஆனால் அவனுக்கு உண்மையிலே உதவி தேவைப்பட்டதே.

“உனக்கு ஹெல்ப் பண்ண மனசில்லை தானே! தேவையில்லாம எதுக்கு இங்க பேசிட்டிருக்க, இறங்கு இறங்கு உன்னை போலீஸ்ல ஹான்ட் ஓவர் பண்ணிட்டு நான் கிளம்பணும்..” சரக்கென்று காரை நிறுத்தி தான் இறங்கிக்கொண்டு அவள் பக்க கதவைத்திறந்து பொறுமையில்லாதவன் போல அவளிடம் எரிந்து விழுந்தான் அவன்..

“ப்ளீஸ்.. வெளிய தெரிஞ்சா என் மானமே போயிரும்..புரிஞ்சுக்கங்களேன்..” அவள் வெளியே இறங்காமல் உள்ளிருந்த படியே அவன் முகம் பார்த்துக் கேட்டான்

“நீங்க அப்படின்னா என் லவரா நடிங்களேன்” அன்று கிண்டலாய் இழுத்தான் அவனும் அவளுடைய மாடுலேஷனில்!

…………..

“இங்க பார்..நீ அந்த ஆளுகிட்ட சிக்கின போல நானும் ஒருத்தி கிட்ட சிக்கிட்டிருக்கேன். மினிஸ்டர் பொண்ணாம், எப்படி அவாய்ட் பண்றதுன்னே தெரியல.. அவளா வந்து ஒட்டிக்குறா, என் வீட்டுக்காரங்க சப்போர்ட் பண்றாங்க! இன்னிக்கு உன்னை என் கேர்ல் பிரண்டுன்னு இன்றடியூஸ் பண்ணி வச்சிட்டேன்னா அதுக்கப்புறம் அப்பா அந்த பேச்சை எடுக்க விடமாட்டார்! உனக்கு நான் உதவி பண்ணிருக்கேன்ல, எனக்கு நீ உதவி பண்ண மாட்டியா? “ பொறுமையாய் எடுத்துச்சொல்லி கேட்டான் அவன்

அவள் யோசிப்பது போலிருந்தது…

“அப்படியே வேறு யாரும் பார்த்தாலும் கூட உனக்கு பிடிக்காதவனிடம் இருந்து எஸ் ஆக இது ஸ்ட்ராங் காரணமாகாதா?” மெல்ல பிட் போட்டான் அவன்

“ஆகும் தான்… ஆனா நமக்கு எப்படி செட்டாகும்?”

“அதெல்லாம் செட்டாகும்..கொஞ்சம் வாய் அதிகம்னாலும் நீ சாப்டா, பெமினைன்னா இருக்க.. அப்பாக்கு சட்டுன்னு பிடிச்சிரும்… எனக்கு இதுக்கு மேல ஒருத்திய கண்டு பிடிக்க டைம் இல்ல..அது தான் உன்னை கேட்கிறேன்.” அவன் உண்மையையே சொன்னான்.

கொஞ்ச நேரம் யோசித்தவள் பிறகு…”சரி..நடிக்கிறேன்” என்று ஒத்துக்கொண்டாள்.

“தாங்க்ஸ்..சரி பரஸ்பரம் அறிமுகம் பண்ணிக்கலாமா? அங்கே யாராவது கேட்டால் முழிக்கக்கூடாதுல்ல..” சொல்லி விட்டு அவனே ஆரம்பித்தான். “ நான் ஆரோன் டானியல். நாஷனல் புட் பால் டீம் ப்ளேயர். இபோதைக்கு வேறேதும் என் கவனத்தில் இல்லை. அப்பா பிசினஸ் பண்றார்.அம்மா இல்லை. பெரியப்பா பொலிட்டிசியன். அவங்களை பொறுத்தவரை நான் பொறுப்பில்லாதவன்…”

அவள் முகத்தில் கோடாய் ஒரு சிரிப்பு முளைப்பதை கவனித்தவன் “ புட் பாலை அவங்க காரியரா கன்சிடர் பண்ண மாட்டாங்க” என்று தோளைக்குலுக்கினான்.

ஓ…

“என்ன ஓ..உன்னை பற்றி சொல்!”

“கீர்த்தனா ரகுராம், அப்பா பிசினஸ், அண்ணா கிரிக்கெட்ல  பீ டீம்ல செலெக்ட் ஆயிருக்கார் இந்த வருஷம். அம்மாவும் அண்ணியும் பிசினஸ் ல தான் இருக்காங்க.. நான் டிசைனிங், ஹோம் டெக்கர் னு பண்ணிட்டிருக்கேன்..”

ஹ்ம்ம்..தாங்க்ஸ் ஒத்துக்கிட்டதுக்கு! மனதார நன்றி சொன்னான் அவன்

ஒரு கண்டிஷன்..நான் நடிக்கிறேன்..ஆனா ஒரு தடவை மட்டும் தான். அதுவும் அரை மணி நேரம் தான் இருப்பேன் என்றாள் அவள் உறுதியாக

அரை மணி நேரத்தில் பார்ட்டியை முடிப்பது  எப்படி என்று ஆரம்பித்தவன்

அது உங்க பிரச்சனை ..அவள் தோளைக்குலுக்க

ரொம்ப பண்ற எறும்பே!!! என்று சலித்துக்கொண்டான் ஆனால் அதற்கு மேல் அவளுடன் வாதாடவில்லை. வண்டியை வேகம் கூட்டினான்

சிறிது நேரம் மௌனமாக அவனருகில் மீண்டும் சாதுவாக அமர்ந்திருந்த ஜானியில் பார்வையை பதித்துக்கொண்டு வந்தவள் “நம்மை லவர்ஸ்னு யாருமே நம்பமாட்டாங்க” என்றாள் தலையை அப்படியும் இப்படியும் அசைத்தபடி..

ஏனோ?

ரெண்டு போரையும் ஒண்ணா வச்சு பார்த்தா சம்ம காமடியா இருக்கும்..சொல்லி விட்டு அவளே சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்

வாஸ்தவம் தான்! அவன் சும்மாவே உயரம் அதிகம்..இதில் புட்பாலுக்காக கலோரி கணக்குப்பார்த்து உண்டு உழைத்து வளர்த்த உடல் வேறு..

எறும்பு, யானை லவ்ஸ்டோரி  ரீக்ரியேட்டட் னு வச்சுக்கலாம்..இறங்கு.. சிரிக்காமல் சொன்னவன் தான் வண்டியை தாஜின் முன்னே பார்க் செய்தான்.

வா.. ஜானியின் கழுத்தில் செயினை மாட்டி அதை அழைத்துக்கொண்டு ஹோட்டலின் அனிமல் கீப்பிங் பகுதியில் கையளித்தவன் அவளோடு நுழைவாயிலை நோக்கி நடந்தான்

“வீட்ல தெரிஞ்சது..கொன்னே போட்ருவாங்க.. “

“வெறும் அரைமணி நேரம் தானே சீக்கிரம் போயிறலாம். புலம்பாம வரியா?”

“பெரிய புட் பால் ப்ளேயர்னு சொன்னீங்க.. எங்கே மீடியா, ப்ளாஷ் எதையும் காணோம்?”

அவள் சொல்லி வாய் மூடுமின்னர் எதிரே இருவர் அவன் பெயர் சொல்லி கூவ, வேகமாய் அவளின் கையைப்பற்றிக்கொண்டு ஹோட்டலுக்குள் புகுந்து டைனிங் ஏரியாவுக்குள் நுழைந்தான் அவன்

அவனது மொத்தக்குடும்பமும் உள்ளே கூடியிருந்தவர்கள் அவன் ஒரு பெண்ணின் கையைப்பற்றிக்கொண்டு வருவதை கண்டு மாறி மாறி பார்வைகளை பரிமாறிக்கொண்டனர். என்னுடைய கேர்ல் பிரன்ட் என அவளை அறிமுகப்படுத்தியதுமே பெரியப்பாவின் முகம் இருண்டு போனதை கடைக்கண்ணில் கவனிக்கவே செய்தான் அவன்.

யாருமே எதையுமே தூண்டித்துருவவில்லை. அவனுடைய அப்பா ஓரிருமுறை அவர்கள் இருவரையும் ஊன்றி கவனித்ததற்கு மேல் வேறேதும் செய்யவில்லை. எல்லோருக்கும் அவளிடம் பேச எதோ இருந்தது. லேசான சிரிப்புடன் எல்லாரையும் அசால்டாக சமாளித்தவளை ஆரோன்  தான் கொஞ்சம் ஆச்சரியமாக பார்த்துக்கொண்டிருட்ன்ஹான்.

இவளுக்கு நம்ம நினைச்சதை விட கப்பாக்குட்டி அதிகம் தான்!

மௌனச்சிரிப்புடன் டெசர்ட் எடுப்பதற்காக எழுந்து சென்று விட்டு திரும்பி வந்து பார்த்தால் அவளை காணவில்லை.

அவனின் சித்தப்பா மகள் யது அழைத்து போனதாக சொன்னார்கள்! ஐயய்யோ அந்த வாயாடி உண்மைகளை உருவி விடுவாளே.. வேகமாய் கண்களைசுழற்றி தேடியவன் நீச்சல் குளத்தின் அருகில் இருவரையும் கண்டு வேக வேகமாய் அவர்களை நெருங்கினான்.

அவன் போனபோது “சொல்லுங்களேன்,..ஆரோனும் நீங்களும் எப்படி லவ் பண்ணீங்க?” கொஞ்சலாக அவளை கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்

மானசீகமாக தலையில் அடித்துக்கொண்டான் ஆரோன். முக்கியமான விஷயத்தை ஒத்திகை பார்க்க வில்லையே!!!

அத்து… அதை எப்படி சொல்றது? எவ்வளவு பெரிய கதை அது..சட்டுன்னு கேட்டா ….என்று உளறிக்கொண்டிருந்தவள் அவனை கண்டதும் முகத்தில் பெருநிம்மதி தோன்ற உங்கண்ணா சொல்வார் கேளு என்று அவனிடம் மாட்டி விட்டு விட்டாள்

சொல்லுண்ணா..நீ தான் காடு மாடு போல சுத்திட்டிருந்தியே..எப்படி லவ்லாம் பண்ண? யது நேரடியாக அவனிடமே கேட்டாள்.

அது…அஞ்சு வருஷ கதைடி!

அஞ்சு வருஷமா? யதுவோடு சேர்த்து கீர்த்தனாவின் விழிகளும் விரிந்தது அவனுக்கும் சிரிப்பை உண்டு பண்ணியது.. யார் பெத்த பிள்ளையோ!

“ஆமாம், மேடம் அப்போ ஸ்கூல்ல படிச்சிட்டிருந்தாங்க..அவங்க ஸ்கூல் ஸ்போர்ட்ஸ் டேவுக்கு நான் தான் சீப் கெஸ்டா போனேன்…அங்கே சக் ரேஸ் பண்ணுவாங்கல்ல.. சாக்கை கால்ல போட்டுக்கிட்டு..இவ யோசிக்காம அதுல பார்ட்டிசிப்பேட் பண்ணிட்டா.. sack அளவே இருக்கற இவ sack race பண்ண யோசிக்கலாமா? இவளை sack மொத்தமாக கவர் பண்ணிடுச்சு! ஓடமுடியாம  தடுக்கி தொபுக்கடீர்னு விழுந்து க்ராவுன்ட்லயே உக்காந்து  ஓன்னு ஒரே அழுகை. நான் தான் பொய் சமாதானம் பண்ணி தூக்கிட்டு வந்தேன்.. “

அவன் சொல்லச்சொல்ல கோபத்தில் மூக்கு சிவக்க நின்றிருந்தவளை கடைக்கண்ணால் பார்த்தபடி “கையில் மிதக்கும் sack ஆ நீ?” வாய் விட்டு பாடியவன்

“யூ நோ? மலரும் நினைவுகள்..உனக்கெங்கே புரியப்போகுது..அதை விடு..கதைக்கு வரேன்” என்று தங்கைக்கும் ஒரு டோஸ் விட்டு விட்டு கதையை தொடர்ந்தான்

“அதுல இருந்து மேடமுக்கு என் மேல கிரஷ் ஆயிருச்சு.. எங்க போனாலும் எனக்கு கார்ட், ப்ளவர்ஸ்னு ஒரே அன்புத்தொல்லை..ஒரு கட்டத்துல நானும் ரியலைஸ் பண்ணி..அப்புறம் என்ன லவ்வாச்சு..” அவன் தேவையான ஏற்ற இறக்கங்களுடன் சொல்லி முடிக்க.. அவள் முகம் கோபத்தில்  மொத்தமாக சிவந்து போயிருந்தது.

“சரி பொய்க்கதையை கேட்டாச்சு..நான் உண்மையா என்ன நடந்துச்சுன்னு சொல்லவா” என்று முறைத்தபடியே ஆரம்பித்தாள் கீர்த்தனா

“பொய்யா..அதானே பார்த்தேன்..இவனுக்குபோய் கார்டு, ப்ளவர்ஸ்ன்னு மெகா பட்ஜெட் லவ் எங்கயோ இடிக்குதேன்னு! நீங்க சொல்லுங்க..” இது அவன் தங்கை!

“அதே அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னால நான் ஸ்கூல்ல படிச்சிட்டிருந்தேன்..” அவனை கடைக்கண்ணால் சவால் பார்வை பார்த்த படி அவள் ஆரம்பித்தாள்

“எங்க ஸ்கூல் ஹாஸ்டல் பின்னாடி ஒரு பெரிய க்ரவுண்ட் இருக்கும். ஸ்கூல் எக்ஸாம் டைம்ல அந்த கிரவுண்டை பூட்டிருவாங்க.. அப்போவும் எங்களுக்கு எக்ஸாம் டைம்..ஆனா ஆரோன் எங்க ஸ்கூல் பசங்க சில பேரோட சேர்ந்து  எப்படியோ கிரவுண்டை  திறந்து புட் பால் விளையாடிட்டிருந்தாங்க..”

“நானும் என் பிரண்டும் ஹாஸ்டல் மொட்டை மாடில படிச்சிட்டிருந்தோம். இவங்க போட்ட சத்தத்துல படிக்க முடியல..இவங்க கிட்ட சொல்லலாம்னு கீழே வந்தா இவங்க எங்க பேச்சை  கேக்கவே இல்லை. கிண்டல் பண்ணிட்டே இருந்தாங்க.. அப்போ ஸ்கூல் லீவ் வேறயா? மானேஜ்மென்ட்ல யாருமே இல்லை..நான் என்ன பண்ணேன்னா பக்கத்துல இருந்த போலீஸ் ஸ்டேஷன் ல கம்ப்ளைன்ட் பண்ணிட்டேன்”

ஆஹா அப்புறம்

வேறென்ன போலீஸ் பிடிச்சுட்டு போய் முட்டிக்கு முட்டி தட்டிட்டாங்க.

ஆரோனையா?

அடங்கொக்க மக்கா,,இவ லேசான ஆளு கிடையாது! நம்புற மாதிரியே கதை சொல்றாளே!!!

என்னையில்லை..என் பிரண்டை!! அப்போதான் நான் எப்படிடி என் பிரண்டை நீ போலீஸ் ல கம்ப்ளைன்ட் கொடுக்கலாம்னு இவளுக்கு நாலு அறை வைக்க  ஹாஸ்டல் சுவராய் ஏறிக்குதிச்சு போனேன்.. “ இடையில் குறிக்கிட்டு கதையை 180 பாகைக்கு திருப்பி விட்டான் அவன்.

“அதெல்லாம் இல்லை! என் கிட்ட கெஞ்சி கேக்க தான் வந்தார்.. என் கால்ல விழுந்தா தான் நான் கேசை வாபஸ் வாங்குவேன்னு நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா சொல்லிட்டேன்”

விழுந்தானா?

அது ரகசியம் சொல்லமாட்டேன். ஹா ஹா அவள் சிரித்தபடியே எங்கே என் கதையை இல்லைஎன்று சொல் பார்க்கலாம் என்று அவனை வேறு சவால் பார்வை பார்த்தாள்

ஹேய் எனக்கு தெரியும்! இவன் விழுந்துருப்பான்! யதுவுக்கு தான் எவ்வளவு சந்தோசம் அதில்!

போதும்! உன் பெருமை.. டைம் ஆகுது வா போலாம்…

கோபமாய் இருப்பது போல முகத்தை வைத்துக்கொண்டு அவளை இழுத்துக்கொண்டு மற்றவர்கள் இருந்த பகுதிக்கு வந்தான் ஆரோன்.

“ஆனாலும உனக்கு ஓவர் தன்னம்பிக்கை..ஆளையும் முழியையும் பார்!!!”

“நீங்க மட்டும் பொய் சொல்றீங்க?”

“சரி சரி விடு.” என்று புன்னகைத்தவன் எல்லோரிடமும் சொல்லிக்கொண்டு ஜானியை அழைத்துக்கொண்டு அவளது அட்ரசை கேட்டுக்கொண்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்தான்

“எனிவே எல்லாரும் நம்பிட்டாங்க போலத்தான் இருக்கு! தாங்க யூ!”

இருக்கட்டும் என்பதாய் தலையசைத்தவள் “இவ்ளோ நேரமும் ஒண்ணும் தெரியல.. இப்போவீட்டுக்கு போனதும் வீட்ல என்ன டோஸ் விழப்போகுதோ?..அவன் கண்டிப்பா வீட்ல கம்ப்ளைன்ட் பண்ணிருப்பான்!”என்று பதட்டத்தில் மீண்டும் கைகளை அழுத்தி விட ஆரம்பித்தாள்

“லூசு..இங்க பார்..இந்த வயசுல உனக்கென்ன கல்யாணம் வேண்டியிருக்கு?பேசாம, ஸ்ட்ராங்கா வீட்ல சொல்லிட்டு கிளம்பி எங்காவது போ..உனக்கு கல்யாணத்துக்கெல்லாம் நிறைய டைம் இருக்கு!” உண்மையிலேயே சற்று எரிச்சலாக சொன்னான் ஆரோன்.

அனுப்பிட்டுத்தான் மத்த வேலை பார்ப்பாங்க!!” அவள் சலித்துக்கொண்டாள்

உனக்கு பிரஜினை பிடிக்கலையா?

இல்ல..

அப்போ வீட்ல ஸ்ட்ராங்கா சொல்ல வேண்டியது தான..இந்தளவு நீளத்துக்கு வாயை வச்சிருக்க..வீட்ல பம்மல் கே. சம்மந்தம் தானா?

நான் ஒண்ணும் பம்மல் கிடையாது!

ஹா ஹா.. ஹேய்..என்ன நம்பர் சொன்ன வீட்டுக்கு?

27

கண்டுபிடிக்க சிரமமே இல்லாது தனித்துவமாய் நின்ற அந்த பங்களாவின் முன் காரை நிறுத்தினான் ஆரோன்

தாங்க்ஸ் கீர்த்தனா.. தைரியமா இரு.. ஆல் த பெஸ்ட்!!!

ஹ்ம்ம் மென் சிரிப்புடன் தலையசைத்தவள் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணதுக்கு உங்களுக்கும் தாங்க்ஸ் என்றபடி கையசைத்து விட்டு நகர்ந்தாள்

மீண்டும் வண்டியை யூ டர்ன் போட்டவன் “நீ என்ன நினைக்கற ஜானி, என் ஆக்டை வீட்ல நம்பிட்டாங்களா? இனியாவது அந்த பொண்ணு கிட்ட இருந்து எனக்கு டார்ச்சர் வர்றது நிக்குமா?” என்று கேட்டபடியே ஸ்டியரிங்கை சூழல விட்டான்.

ஜானியோ ‘எனக்கு இதற்கெல்லாம் டைம் இல்ல’ என்பதாய் அவனுக்கு ஒரு பார்வையை கொடுத்து விட்டு தெருவை மும்முரமாக வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.

 

மீண்டும் நானே…

டியர் மக்களே..

யார் நீ என்று கேட்காதீர்கள்.. நான் இங்கே வந்து சரியாக ஒரு வருடம் ஆகிவிட்டிருகிறது! என் நேரமின்மை மட்டுமே காரணமில்லை. என்னால் எழுதாமல் இருக்க முடியவில்லை. இங்கே போஸ்ட் பண்ணினாலாவது தொடர்ந்து எழுதுவேன் என்று நினைத்து ஒரிரு நாவல்களை இங்கே ஆரம்பித்துக்கூட நிறுத்தினேன்.

இங்கே போஸ்ட் பண்ணாமல் நான் பாதியில் நிறுத்திய கதைகள் பத்தை நெருங்கும். நிறைய நாள் எழுதாமல் விட்டதும், வேலைப்பழுவும் சேர்ந்து அவற்றை அப்படியே நிறுத்த வைத்துவிட்டன. இடைவெளி விட்டால் அந்த கருவை மொத்தமாக மறந்து விடுவதால் அவற்றை தொடரவும் முடியவில்லை.

இறுதியாக என்னுடைய முக்கியமான வேலையொன்று முடிந்து விட்டதால் மறுபடி முயற்சி செய்யப்போகிறேன். இங்கே நான் போஸ்ட் செய்வது என்னை தொடர்ந்து எழுத வைக்க மட்டுமே.நான் பாதியில் நிறுத்துவேன் என்ற எண்ணத்தை கொடுத்திருந்தால் மன்னிக்கவும், அப்படி எண்ணுபவர்கள் நான் முடிக்கும் கொஞ்சம் காத்திருக்கவும்.

அடுத்து கதைக்கு வரலாம்..

எந்த வித சிக்கலும் இல்லாத ஜாலி பேர்வழிகள் இரண்டு பேரின் கதை இது. ஆரோஹணம், மெல்லிசை போன்ற அவர்களின் வாழ்வு, மெல்ல மெல்ல முன்னேறும் அவர்களின் பிணைப்பு எப்படி வேண்டுமானாலும் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

ஆரோஹணம் 1

“அப்பா எனக்கு பயமாருக்குப்பா அவனை நினைக்கவே!” கீர்த்தி முகத்தைப் பாவமாக வைத்துக்கொண்டு கேட்டுப்பார்த்தாள்

அப்பாவின் முகத்தில் உதடுகள் கோடாய் இறுகின.

“நீ என்னை ஏமாத்தலாம்னு பார்க்கறியா? ஐ ஆம் சோ டிசப்பாயிண்டன்ட் வித் யூ! உன் பொறுப்பில்லாத்தனத்துக்கு ஒரு அளவே இல்லாமல் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு ஒரு முடிவு கட்டாமல் நான் விடப்போவதில்லை!” அவர் பொங்கிக்கொண்டிருக்க

“நான் பொறுப்பில்லாதவள் இல்லைப்பா!” நுனிக்காலில் நிமிர்ந்து நின்றபடி அறிவித்தாள் அவள்!

“இப்போ அதுவா முக்கியம்? பிரஜினை பார்க்க இவள் போகிறாளா இல்லையா அதை மட்டும் கேளுங்கள்” முறைப்புடன் இடையிட்டு கணவருக்கு எடுத்து கொடுத்தார் ஷாலினி

நீ ரொம்ப நல்லா பண்றம்மா!!! தாயை கடைக்கண்ணால் பார்த்து பல்லைக்கடித்தவள் பிறகு மீண்டும் முகத்தை பாவமாய் வைத்துக்கொண்டு தந்தையை பார்த்தாள்

அவர் அதையெல்லாம் கண்டுகொள்வதாக இல்லை “இப்போ பிரஜினை என் வேணாம்னு சொல்ற எனக்கு காரணம் சொல்! நான் விட்டு விடுகிறேன். எதையும் முயற்சி செய்யாமல் விட்டு விட்டு ஓடுவது தான் உன் குணம்..அதே குணத்தை இந்த விஷயத்தில் காட்டலாம் என்று நினைக்காதே!” அவர் கோபமாய் மீண்டும் விஷயத்துக்கு வந்தார்.

‘என்னடா இது இன்னிக்கு இவர் பிளாஸ்க்குக்குள் வச்ச வாட்டர் போல கூல் ஆகவே மாட்டேன்றாரே.’. என்று நொந்து போனவள் நேர்மையாக தந்தைக்கு பதில் சொல்ல முனைந்தாள்

“அவன் ஒரு மேல் சாவனிஸ்ட்பா. எல்லாமே அவன் நினைச்ச போல நடக்கணும்! எனக்கு அவனை பிடிக்கல்!!”

“எத்தனை நாள் அவன் கூட பழகிருக்க?” பாயிண்டை பிடித்துவிட்டார் ரகுராம்.

“ப்பா… ஒருத்தனை பத்தி தெரிய ஒரு நாள் போதும்பா” அவள் மெல்லிய குரலில் இழுக்க

“அதான் சொல்றேன்.. ஒருநாளாவது பேசிப்பார்த்தால் தானே தெரியும்! இன்னிக்கு நீ போற.. பேசிப்பார்த்துட்டு எனக்கு ஒரு முடிவைச் சொல்ற! தட்ஸ் பைனல்!” என்று பேச்சு வார்த்தைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முயன்றார் அவர்

“அப்பா..என் விருப்பம்னு ஒண்ணு இருக்கில்லையாப்பா? என் கல்யாணத்துல எனக்கு டிசைட் பண்ண உரிமையில்லையா?” அவள் முகத்தை சோகமாக வைத்துக்கொண்டு ஏறக்குறைய கெஞ்சினாள்.

“உன் விருப்பத்தை இவ்வளவு நாளும் நான் பார்க்காமல் விட்டேனா? மேலே படிக்க இண்ட்ரஸ்ட் இல்லைன்னு சொன்ன..சரின்னு ஒத்துக்கிட்டேன், வேலை தேடிப்போன இடத்துலயும் வொர்க் பண்ண பிடிக்கலைன்னு வேலைய விட்டுட்ட! அதுக்கும் நான் ஒண்ணுமே சொல்லல..நம்ம கம்பனிக்கு கூட்டிட்டு போனேன், அங்கேயாவது உனக்கு சரிப்பட்டு வருமா என்று பார்க்க, உனக்கு அங்கும் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை, நான் போர்ஸ் பண்ணினேனா? இல்லையே.. உங்கம்மா திட்டினப்போ கூட உனக்கு டைம் இருக்கு, நீயா  உன் பாதையை கண்டுபிடிச்சுக்கட்டும்னு விட்டேன். ஆனா இன்னும் கூட நீ எதுவுமே பண்ணலை! அது தான் இந்த விஷயத்துல நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்கேன். நீ ஒண்ணும் இப்போ சம்மதம் சொல்ல வேணாம். போய்ப்பார்..பேசு..அதன் பிறகு முடிவெடு! ஆரம்பத்திலேயே அவசரப்படாதே” ரகுராம் ஒரு முடிவோடு தான் வந்திருப்பார் போல..

அப்பா.. அவளுக்கு வார்த்தைகள் தந்தியடித்தன..

“நான் பழைய பஞ்சாங்கம் கிடையாது கீர்த்தனா. எனக்குன்னு இவ்வளவு பெரிய பிசினஸ் இருந்தும் உங்க அண்ணா கிரிக்கட் அவன் பாஷன்னு வந்து நின்னப்போ அவனை விட்டுட்டேன். அவன் சாதிச்சப்போ என் பையன்னு பெருமையா சாக்கலேட் கொடுத்தேன். நீயும் எந்த துறைய தேர்ந்து எடுத்திருந்தாலும் நான் ஒகே சொல்லிருப்பேன்.. என்னால பொறுக்க முடியாத விஷயம் சோம்பேறித்தனம்!”

கீர்த்தனாவின் உதடுகளில் உதடுகளில் பற்கள் அழுத்தமாக  படிந்ததன. அவள் மட்டும் முயற்சி செய்யாமலா இருக்கிறாள்? சோம்பேறித்தனமாமே?

“ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு கீர்த்தனா! உன் அம்மா எவ்வளவு ஸ்மார்ட்டாக இருக்கிறாள்! அவளை விடு, உன் அண்ணியை பாரேன்.. அவள் பிறந்தது ஒரு மிடில் கிளாஸ் குடும்பத்தில், ஆனால் இப்போது எப்படி கம்பனியில் என் வலக்கரமாய் மாறியிருக்கிறாள் தெரியுமா? இத்தனைக்கும் உன் அண்ணா கம்பனிப்பக்கமே வருவதில்லை. அவளாக முட்டி மோதிக்கற்றுக்கொண்டது தானே எல்லாம்? என் பெண் நீ இப்படி இருந்தால் எங்களுக்கு எவ்வளவு அசிங்கம்?” அப்பா பேசிக்கொண்டே போக

“அப்பா! என்னை யார் கூடவும் கம்பேர் பண்ணாதீங்க” என்று கடுப்பாக சொன்னாள் கீர்த்தி

“நீ தானே அப்படிச்செய்ய வைக்கிறாய்!!! கேட்டவுடன் எல்லாம் கொடுத்து, நீ நினைப்பதற்கெல்லாம் அனுமதித்து..நான் தான் உன்னை கெடுத்து விட்டேன்..இனியாவது நான் சொல்வதைக்கேள்! கல்யாணம் பண்ணிக்கொள். பிரஜின் கடுமையாக தான் தெரிவான், ஆனால் நல்லவன், கண்டிப்பானவன், ஹார்ட் வொர்க்கர்.. அப்படியொருவன் தான் உனக்கு தேவை!!” அவரின் குரல் தழைந்தது.

“எனக்கு பிடிக்கலையேப்பா?”

“கீர்த்து! நான் அடிமட்டத்தில் இருந்து மேலே வந்தவன்.. எனக்கு ஒவ்வொரு ரூபாயும் என்உழைப்பில் வந்தது. சோம்பி இருந்து விட்டு நான் பெண் என்று காரணம் சொல்லக்கூடாது!  ஏதேனும் ஒரு வழியில் உன்னை உபயோகப்படுத்த முடியாவிட்டால் திருமணம் செய்து கொள். அப்படியாவது மாறுகிறாயா பார்க்கலாம்!”

திருமணமானால் மட்டும் நான் எப்படி உபயோகப்படுவேன்? பிள்ளை பெறும் மெஷினாகவா? வெடுக்கென கேட்க வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் கேட்டு விட்டு அதனால் வரும் பின் விளைவுகளை சந்திக்க அவள் தயாரில்லை!

“பிரஜின் உன்னை மாற்றுவான் கீர்த்து! அவன் ஒரு ஸ்ட்ரிக்ட் ஆபீசர், ஒரே மாதத்தில் நீ எப்படி மாறுகிறாய் பார்..எங்கள் சொல்லைக்கேள்..” இப்போது அவள் தலை தடவியது தந்தை இல்லை, அவளது அம்மா!

சடாரென்று கையைத்தட்டி விட்டாள் அவள்.. மாறணும் மாறணும் மாறணும்! ஏன் நான் மாறணும்? எப்போ பார் இதே பாட்டுத்தான்! ஏன் நீங்கள் மாற வேடியது தானே. அவன் என்னை மாற்றுவானாம்! கிழிப்பான்! மாற்றுவதற்கு அவனென்ன மோல்டா? இல்லை நான் தான் ஏதும் சாக்லேட்டா! ஆளும் அவன் மூஞ்சியும்!

அம்மா கடைக்கண்ணால் அப்பாவுக்கு சைகை செய்வதும் இருவரும் மெல்ல வாசல் பக்கம் போவதும் புரிய பல்லைக்கடித்தாள் அவள். இன்றைக்கு முடிவு அவள் பக்கம் இல்லை!

“கீர்த்து! ஈவினிங் 4 மணிக்கு பிரவீன் உன்னை வந்து கூட்டிட்டு போறதா சொல்லிருக்கான். ரெடி ஆகிடும்மா..எனக்காக இந்த ஒரே ஒரு வேலை செய்! பிறகு நீ என்ன முடிவெடுத்தாலும் எனக்கு ஆட்சேபனையில்லை!” கொஞ்சலாய் சொல்லிவிட்டு அவர்கள் இருவரும் கதவை சாத்திக்கொண்டு மறைய செய்வதறியாமல் பார்த்துக்கொண்டு நின்றாள் அவள்

ஒரே ஒரு தடவை சந்தித்து பேசினால் அவன் என் மனதை மாற்றி விடுவான் என்று அவ்வளவு நம்பிக்கையா? சந்தித்து தொலைக்கிறேன். ஆனால் அதனால் வரும் பின் விளைவுகளுக்கு நான் பொறுப்பில்லை!

இவர்கள் சொல்வது போல தனக்கு என்ன பிரச்சனை என்றே அவளுக்குப் புரியவில்லை. மற்றவர்களுக்கு எப்படியோ, அவளுக்கு  அவளது குட்டி உலகம் வண்ணமயமானது, அழகானது மகிழ்ச்சி நிரம்பியது. நாளை அங்கே பெரிதாக மதிக்கப்படாது. இன்று தான் கொண்டாடப்படும். அதில் தவறென்ன இருக்கிறது? ஆண்டவா,,எனக்கு இருபத்து மூன்றே வயது தான் ஆகிறது! நான் யார் என்ன செய்யப்போகிறேன் என்று கண்டுபிடித்துக்கொள்ள எனக்கு நிறைய காலம் இருக்கிறது! இவர்கள் ஏன் அவளை என்னமோ நாளையே அழுகிவிடப்போகும் தக்காளி போல எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. தொடர்ச்சியாய் நிலையான வருமானமாய் இல்லாவிட்டாலும், அவளுக்கு வேண்டியதை அவள் சம்பாதிக்கிறாளே..

அவள் வீட்டில் அவள் ஒரு முரண் தான்.. எல்லோருமே எதோ ஒரு விதத்தில் சாதித்துக்கொண்டிருப்பவர்கள், இப்போது தான் வந்து இணைந்து கொண்ட அண்ணி உள்பட! கீர்த்தி மட்டும் கௌரவம் பாராது தனக்கு பிடித்ததை செய்து கொண்டு சுற்றிக்கொண்டிருப்பவள். தோற்றத்திலும் எல்லோருமே உயரமாய் இருப்பார்கள் என்றால் இவள் மட்டும் வீட்டில் ஐந்தடியை தத்தி தத்தி தொட்டிருப்பாள்!

அதை விடு, இந்த பிரஜின், என்ன தான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறான்?  ஒரே ஒரு தடவை அவனைப்பார்த்தாள் அவள். ஆறடிக்கு குறைய மாட்டான். அதை விட அவன் அமர்ந்திருந்த அந்த இடம் உருவாக்கிய அலைகளால் அவளால் அங்கே சுவாதீனமாக இருக்க முடியவில்லை. எப்போதடா இந்த இடத்தை விட்டு ஓடுவோம் என்பதைப்போல ஒரு மூச்சடைப்பு! ஒரு அரைமணி நேரம் அதிகபட்சம் அங்கே இருந்திருக்க மாட்டாள். எழுந்து ஓடிவிட்டாள். அந்த அரை மணி நேரம் பார்த்ததை வைத்துக்கொண்டு ஒருவன் தன்னை அவன் மனைவி என்று முடிவு செய்வானாயின் அவள் வரையில் அவனை மறுக்க பிரதான காரணமே அது தான். பார்த்ததும் வாங்க அவளென்ன ஏதேனும் பொம்மையா?

இதெல்லாம் வீட்டில் சொன்னால் அவர்கள் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள்! அவர்களை பொறுத்தவரை அவன் கண்டிப்பானவன், கடும் உழைப்பாளி, திறமையானவன், போதாக்குறைக்கு அவளை அவனாக விரும்பிக்க்கேட்டிருப்பவன், அவளைத் ‘திருத்த’ சரியான ஆள். கர்ர்ர்ர்..

நான்கு மணிக்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரமே இருந்ததால் அவசரமாக குளித்து விட்டு வந்தவள் கப்போர்ட்டைக்குடைந்தாள். எல்லா விதத்திலும் நிமிர்வாக தெரிய வேண்டும்! சின்னவள் போலெல்லாம் அவன் முன்னே போய் நிற்கக்கூடாது.

வெள்ளை நிறத்தில் டாப் போல இருந்த ட்ரஸ் அவள் கண்ணில் பட அதை கையில் எடுத்தாள். அதில் அவள் ஸ்மார்ட்டாக இருப்பதாக அண்ணி சொல்லியிருக்கிறாள். அதை அணிந்து கொண்டு தலைமுடியை லூசாக விட்டு விட்டு முகத்தில் லேசாக மேக்கப், பிரிண்டட் சாண்டல்ஸ் …

இப்போது எப்படியிருக்கிறோம்?

கண்ணாடி நன்றாக இருப்பதாக சொல்லியது. ஆனால் இன்னும் அவள் எதிர்பாத்த மாச்சூர்ட் தோற்றம் வந்ததாக தெரியவில்லை! ரேபான் மூலம் கண்களை மறைத்தவள் இப்போது பரவாயில்லை என தனக்குத்தானே சான்றிதழ் கொடுத்தாள்.

பிரஜின், தப்பாக எடுத்துக்க வேணாம், எனக்கு இப்ப கல்யாணம் பண்ணிக்க இஷ்டமில்லை. உங்களை பிடிக்காததனால இல்லை,,ஆனா எனக்கு..

ஷிட்!!! நீ இப்படி அவனுக்கு ஜஸ்டிபை பண்ண வேண்டியதில்லை கீர்த்தி!

ஒகே…இப்படி சொல்லலாமா? பிரஜின், தப்பாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்..இப்போதைக்கு எனக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ள முடியாது.

கதவை தட்டும் சத்தமும் கதவு திறக்கும் சத்தமும் கேட்க நிமிர்ந்தவள் அண்ணி லயா உள்ளே வருவதை பார்த்து முறைப்பாக சிரித்தாள்

யூ லுக் லவ்லி கிர்த்தி!!! என்று அவளை லேசாக அணைத்து அவளை தாஜா செய்ய முனைந்த லயா, “ஹேய் உனக்கு பிரஜினை ரொம்ப பிடிக்கும், நீ அவர் பேசினத பார்க்கணுமே..சோ ரொமாண்டிக், பொசசிவ்! நான் அப்படியே மெல்ட் ஆயிட்டேன்.. என்று விட்டு “ஹையோ நான் ஒரு லூசு பிரஜின் வெளியே வெயிட் பண்றார் ஓடு ஓடு ஆல் த பெஸ்ட்” என அவள் வயிற்றில் புளியை கரைத்து அனுப்பி வைத்தாள்

அச்சோ.. லேசாக உதறுதோ நமக்கு?

கீர்த்தி!!! மகிழ்மதியின் அமைதிக்கு குந்தகம் விளைவிக்கும் எவனும் களையப்பட வேண்டும்!! தைரியமாகு கீர்த்தி!!!!!!

பை கண்ணம்மா.. ஷாலினியின் குரல் மட்டும் தான் கெட்டது. அவ்வளவு பயம் கீர்த்தியை பார்க்க!

‘இனிமேல் பெண்ணியம் பேசிக்கொண்டு அம்மாவும் சரி அண்ணியும் சரி வரட்டும் அப்போது இருக்கு அவர்களுக்கு’ பல்லைக்கடித்துக்கொண்டு போர்ட்டிகோவில் இறங்கி கறுப்பு நிற காரை நோக்கி நடந்தாள்

அந்த ஆறடி சதைக்குவியல் கோர்ட் சூட்டில் லேசான சிரிப்போடு அவளுக்காக எழுந்து வந்து கார்க்கதவை திறந்து விட்டது.

அடேய் இதெல்லாம் ஓவர் டா..

லேசாக நடுங்கத்தொடங்கிய விரல்களை கைகளை அழுத்தி அமர்த்தி விட்டவள் பெல்ட்டை மாட்டினாள். வெளியே விரையும் வாகனங்கள் மட்டும் ஓடும் மரங்களாய் தெரிய போகும் பாதையில் அவள் கவனம் கொஞ்சமும் இல்லை.

அந்த ரோட்டில் இருக்கும் பெரிய ஹோட்டல் ரிவேரா மட்டும் தான். லேனையே அடைத்து அந்த ஹோட்டல் தானே இருக்கும்! இங்கே போகப்போகிறோம். உனக்கு ஓகேவா என்று கேட்கக்கூட தோன்றவில்லை. இவனையெல்லாம்….

காரை நிறுத்திவிட்டு அவன் வந்து கதவை திறந்து காமெடி பண்ண முன் அவளே இறங்கி வெளியே வந்து உடையை சரி செய்ய சட்டென்று கைப்பற்றி உள்ளே நடந்தான் பிரஜின்..

கையெல்லாம் நெருப்புப்பற்றிக்கொண்ட உணர்வில் கோபமும் சேர தடுமாறி அவன் பின்னே இழுபட்டாள் அவள்,

நீ இப்போது தான் தைரியமாக இருக்கவேண்டும்.. ரிலாக்ஸ் கீர்த்தி

கையை முறுக்கி, குலுக்கி என்ன செய்தாலும், அவன் முகத்தில் எந்த மாறுதலோ அசைவில் மாற்றமோ இல்லை..அவன் பாட்டுக்கு நடந்து கொண்டிருந்தான்.

‘அடேய் எருமை மாட்டு ஹைப்ரிட்! என்னை விடுடா!!!’ என்று மனதுக்குள் அலறியபடி கையை விடுவிக்கும் முயற்சியில் இருந்தவள் ஹோட்டலுக்குள்ளே உள்ளே நுழைந்ததும் அவளும் கையை பிடுங்கும் முயற்சியை விட்டு முகத்தை சாதாரணமாக வைத்துக்கொண்டு அவனைத்தொடர்ந்தாள் அவள்.

புக் செய்திருக்க வேண்டும். அவனைக்கண்டதுமே பணியாள் அவர்களின் தனியான பிரைவட் பிரிவுக்கு அழைத்து சென்றான். அவர்களும் குடும்ப டின்னர் என்றால் இந்தப்பகுதிக்குத்தான் வருவது வழக்கம்.

அவள் வலப்பக்க மூலையில் அமர்ந்து கொள்ள எதிர்ப்பக்கம் சென்று அமராமல் அவளின் அருகில் இருக்கும் சீட்டிலேயே அவனும் அமர்ந்து கொள்ள அவளுக்கு இதயம் ஆக்சிலரேட்ட ஆரம்பித்தது.. மூச்சடைப்பு.. மறுபடியும்.. இப்போது கூடவே ஒரு அருவருப்பு!

“இனிமேல் இப்படித்தான் கீர்த்தி” அவனின் இறுகிய முகம் மெல்லச்சிரித்தது.

அந்த வாயிலேயே ஒன்று வைக்க தோன்றியதை மறைக்க தலையை குனிந்து கொண்டாள் அவள்.

“யூ நோ, நான் இதே வெள்ளை ட்ரஸில் இங்கே தான் உன்னை முதன் முதலில் பார்த்தேன், பார்த்ததுமே நீ தான் என் மனைவி என்று முடிவு செய்து விட்டேன். இன்றைக்கு உன்னை இங்கே அழைத்து வந்தது அதனால் தான், ஆனால் நீ இந்த டிரஸ்ஸில் வருவாய் என்று நான் நினைக்கவே இல்லை!”

அந்த வெள்ளை உடையை அணிந்ததற்காக மானசீகமாக தலையை சுவற்றில் முட்டினாள் அவள். கர்மா இஸ் எ @#$

அவன் தொடர்ந்து ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தான்.. அவளுக்கு கவனம் செல்ல வில்லை. அவள் தான் அண்ணனையும் அண்ணியையும் மனத்தில் வறுத்தெடுத்துக்கொண்டிருந்தாளே..

காதல் சொல்லிக்கொள்ள முன்னரே, ஐந்து வருடம் ஒன்றாக சுற்றித்திரிந்து பழகிப் புரிந்தவர்கள் அவர்கள்! அண்ணியை விடு, அவளுக்கு அப்பா சொல்வது வேதவாக்கு. அண்ணா ராஸ்கல்..ஏண்டா ஏன்?

அவன் கைவிரல் அவளின் கைவிரல் மேல் படிய அதிர்ந்து நிமிர்ந்தவள் கையை உருவிக்கொள்ள  முயல பிடி இறுகியது கூடவே முகமும்.

“முரண்டு பிடிப்பது எனக்கு பிடிக்காது என்பதை முதலில் நீ ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் கீர்த்தி!”

உனக்கு பிடிக்காதுன்னா அதுக்கு நான் என்ன பண்ண முடியும். அவள் உள்ளே நினைத்துக்கொண்டாளே தவிர வெளியே சொல்வதற்கு அவள் என்ன முட்டாளா?

இவன் வாயில் இருந்து அவள் பெயர் வரும்போதெல்லாம் ஏன் வேம்பைக்கரைத்து வாயில் ஊற்றுவதைப்போலிருக்கிறது? அவன் கையை உணராதிருக்க பெருமுயற்சி செய்தாள் அவள்..

உன்னைப்பார்த்தால் முயற்குட்டி தான் ஞாபகம் வரும். தெரியுமா? அவன் குரல் கிசிகிசுப்பாய் மாறியது. ஒரு வித அருவருப்பாய் உணர அவளையறியாமல் சுவரோரம் நகர்ந்தாள் அவள்

முயற்குட்டியே தான் என்று அவன் மெல்ல சிரித்தான்!

அவன் பேச்சு கிசுகிசுப்பாய்தொடர்ந்தது..

அவளுக்கு ஒன்று மட்டும் நன்றாக தெரிந்தது. அவன் எதிர்பார்க்கும் பெண் ஒரு மென்மையான முயல் தான், அவன் ரெடி சொல்லும் போதெல்லாம் பாய வேண்டும். அவன் நிமிரச்சொல்லும் போது நிமிர வேண்டும் அவ்வளவே தான்!

‘நான் வேண்டுமானால் சைசில் முயல் போலிருக்கலாம்.. அதற்காக??? என் முதுகெலும்பு இரும்புடா!’ அவள் கோபமாய் அவனை ஏறிட்டுப்பார்த்தாள்

“மிஸ்டர் பிரஜின்?”

மிஸ்டர் என்ற அழைப்பில் கண்களில் கொஞ்சம் கோபம் ஏறியிருக்க அவளை ஏறிட்டான் அவன்.

அவள் கொஞ்சம் கூட அவன் முகபாவத்தால் பாதிக்கப்பட்டவள் போல காண்பிக்கவில்லை.

“வந்து மிஸ்டர் பிரஜின்,,,நீங்கள் ஏன் அப்பாவிடம் பேசினீர்களோ எனக்கு தெரியவில்லை. ஆனால் எனக்கு இந்தக்கல்யாணத்துல கொஞ்சமும் இஷ்டமில்லை, அதை நேராக உங்களிடமே சொல்லி விட வேண்டும் என்று தான் வந்தேன். நான் வேறேதும் தப்பான எண்ணத்தை உங்களுக்கு கொடுத்திருந்தால் சாரி” என்று அவசரமாய் சொன்னவள் “இப்போது வழியை விட்டீர்களானால் நான் கிளம்பி விடுவேன்” என்று அவன் முகத்தையே பார்த்தாள்.

சில செக்கன்கள் அவள் முகத்தையே உணர்ச்சிகளை காண்பிக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன் பிறகு பட்டென்று சிரித்தான். “முயல் குட்டிக்குள் கொஞ்சம் கோபமும் இருக்கும் போலவே.. ஹா ஹா “

அவள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே சட்டென்று சிரித்த முகம் மாறியது.. “சாரி கீர்த்தி, நாங்கள் பேசி முடிவு செய்தாயிற்று. இனி முடிவை மாற்றுவது என்பது முடியாது. உனக்கு என்னை ஏற்றுக்கொள்வது தான் ஒரே வழி, ஏதேனும் தவறு நடந்தால் விளைவுகள் விபரீதமாக இருக்கும்!!!” விழிகள் அவளையே உற்றுப்பார்த்தன. அவன் சொன்ன அர்த்தம் அவளுக்குள் இறங்கியிருகிறதா என்று பார்ப்பதைப்போல..

அவளும் விடுவேனா பார் என்று அவன் கண்களையே சவால் பார்வை பார்த்தாள்

முகம் மாறாமல் பாக்கட்டுக்குள் கைவிட்டு அவன் ஒரு சின்னப்பெட்டியை எடுக்க கீர்த்தியின் மனது அதிர்ந்தது போனது. என்னது எனக்கு ரிங் போடப்போகிறானா என்ன? சீரியஸ்லி? இது நிஜமா என்று தன்னையே கிள்ளிப்பார்க்க வேண்டும் போல அவளுக்கு தலை சுற்றிப்போனது! சத்தியமாக இதை எதிர்க்கும் அளவுக்கு போகக்கூட அவளுக்கு பிடிக்க வில்லை.

சட்டென்று சிந்தித்தவள் எதிரே வந்து கொண்டிருந்த வெயிட்டரை அழைத்து “வாஷ் ரூம் எங்கிருக்கிறது என்று காட்ட முடியுமா?” என்று கேட்டாள் தெரியாதவள் போல.

அவனும் சம்மதித்துஅவள் எழுந்து வர காத்திருப்பவன் போல ஒரு நிமிடம் அவர்கள் டேபிளருகே தயங்கினான்.

வேறுவழியில்லாமல் அவளுக்கு பிரஜின் வழி விட கண நேரத்தில் கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு அதிர்ந்து நின்ற பணியாளைப்பொருட்படுத்தாமல் வெளியே ஓடினாள் கீர்த்தி.

உருப்படாத பெண், உருப்படாதவள் தான் என இன்னுமொருதடவை எல்லோரும் உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளட்டும். இவனை பொறுத்துக்கொள்ள என்னால் முடியாது! என்னமோ ஆர்டர் வேறு செய்திருந்தான். குறைந்த பட்சம் சிறு விளக்கம் கொடுக்காமல் அவனால் உடனடியாக அவளைத்தொடர முடியாது. அதற்குள் இங்கிருந்து பறந்து விடவேண்டும்..ஓடி வந்து தெருவில் இறங்கினாள் அவள்

அவ்வவ்…பறக்கத்தான் வேண்டும்!!! ப்ரைவேட் ரோடில் ஹோட்டலுக்கு வருபவர்கள் தவிர வெளி வாகனங்களுக்கு இடமில்லை. நடந்து மெயின் ரோடுக்கு போக முன்னர் அவன் வந்து பிடித்துக்கொள்வான்..தெருவில் தேவையில்லாத சீன் ஆகும்!

அவளது அதிர்ஷ்டமோ துரதிஷடமோ, ஒருவன் பின் சீட்டில் இருந்து இருந்து குதித்து ஓடிவிட்ட நாயை உள்ளே ஏற்றுவதற்காக திறந்த கதவை அப்படியே விட்டுவிட்டு சற்று தூரத்தில் நாயை பிடித்து இழுத்து வர முயன்று கொண்டிருந்தான். சட்டென உள்ளே ஏறி சீட்டின் அடியில் தன்னை ஒளித்துக்கொள்ள முயன்றாள் அவள். என்னதான் சின்னவளாய் இருந்தாலும் முடியுமா என்ன?

“சாவடிச்சிருவேன் உன்னை!” லேசாக உறுமியபடி அந்த நாயை அலேக்காக தூக்கிக்கொண்டு வந்தவனோ அனிச்சையாக அவள் பக்க கதவை அடித்து சாத்திவிட்டு முன்பக்க கதவைத்திறந்து தன் அருகில் அந்த நாயைவிட்டு கதவை சாத்தி விட்டு டிரைவர் சீட்டில் அமர்ந்தான்.

கார் ஸ்டார்ட் ஆகவில்லை.

‘டேய் போயேண்டா..நீ வேற ஏண்டா படுத்தற!!! ஒரு வேளை நம்மைப்பார்க்கிறானோ?’ நிமிர்ந்து பார்த்து உறுதிப்படுத்த தெம்பில்லாமல் ஒடுங்கி அமர்ந்திருந்தாள் அவள்..

கார் நகர்ந்தது புரிந்தது.. மெல்ல தலை தூக்கிப்பார்த்தவள் விக்கித்துப்போனாள்

முன் சீட்டில் இருந்து அவள் ஒளிந்திருந்த இடத்துக்கு அந்த ஜேர்மன் ஷெப்பர்ட் ஏறக்குறைய தலை கீழாக  உடலை வளைத்து உடலையும்  நாக்கையும்  தொங்க விட்ட படி அவளையே சுவாரஸ்யமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தது!

பயத்தில் தொண்டை உலர வீல் என்று அலறியபடி எழுந்து பின் சீட்டில் ஏறி ஒடுங்கினாள் கீர்த்தி!

அந்த நாய்க்கு வேட்டை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் போலும், ஒரு மீனின் லாவகத்துடன் முன் சீட்டில் இருந்து பின் சீட்டுக்கு பாய்ந்து சீட்டில் மூலையாக ஒடுங்கிக்கொண்டு அலறியவளின் மேல் இரையொன்றை அமுக்கிப்பிடிப்பது போல தன் ஒரு காலை அழுத்தமாக வைத்துக்கொண்டு தன எஜமானனைப்பார்த்தது!

குட் ஜாப் ஜானி! டோன்ட் லெட் ஹர் எஸ்கேப்” என்றான் அந்த எஜமானன் பதிலுக்கு!!!!

“ப்ளீஸ் அதை என்னை விட சொல்லு!!!!!” என்று அலறியவளின் குரல் அவன் காதில் கேட்டால் தானே..

வருவாள்

 

 

 

Get my latest books here

Dear Readers,

I’ve noticed that many of you had requested me to send my new novels to your mail ID. Since I have given the ebook rights to a publishing company, it’s not ethical for me to circulate free copies online. Please check out the below links if you are interested. You can either buy or rent the ebooks. Thank you for the understanding. Happy reading makkals!

ஆழி அர்ஜுனா

வித் லவ் மைதிலி

இதோ இதோ என் பல்லவி

புதிய வெளியீடு

ஹலோ மக்களே!!! 😀 வித் லவ் மைதிலி நாவல் காதலுடன் மைதிலி என்ற தலைப்பில் மூவர் நிலையத்தாரால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்..றேன் …றேன்ன்ன்ன்ன்!

18835472_1456649454398431_161355899_n (1)

உங்கள் பிரதியை இணையம் மூலமாகவும் தொலைபேசி மூலமாகவும் பெற்றுக்கொள்ள கீழ்வரும் இணைப்பை பார்க்கவும். நன்றி!!

To get your copy

ஆழி -அர்ஜூனா full link

Alia-Bhatt-for-Dabboo-Ratnani-Calendar-2017-Featured-Image-877x509

“தீராமல் போன ஆசைகள் எல்லாம்
தீர்க்கத் தெரிந்த ஒருவன்
போகாத எல்லை போய் வந்தாலும்
புன்னகை செய்யும் ஒருவன்..

ஒரு கற்பு கன்னிமை கருமம்  எல்லாம் 
கண்டு கொள்ளாத ஒருவன் 
நான் போதும் போதும் என்னும் வரையில் 
புதுமை செய்யும் ஒருவன்..
நான் தேடும் ஸ்ருங்காரன்
இங்கு ஏனோ ஏனில்லை ..
ஒரு நதி ஒரு பௌர்ணமி 😀

ஆழி-அர்ஜூனா Full link